Fizjoterapia dla artrozy

Zwyrodnieniowa i dystroficzna patologia stawu biodrowego to zwyrodnienie stawów, które jest szczególnie częste u osób w średnim wieku i starszych. Znaczne bóle i ograniczenie ruchomości stawów pojawiają się już przy 2 stopniach choroby, dlatego terapię należy rozpocząć jak najszybciej. Leczenie stawów biodrowych wymaga długiego i złożonego stosowania leków do podawania doustnego, iniekcji dostawowych, maści do użytku zewnętrznego, a jeśli te metody nie pomagają, wówczas stosuje się operację endoskopową.

Co to jest stawów biodrowych stawu biodrowego

Jest to złożona choroba ortopedyczna, charakteryzująca się zmianą integralności stawu. Główną przyczyną zwyrodnienia stawów (deformacji artrozy) jest naruszenie w organizmie procesów metabolicznych. Choroba rozwija się powoli, więc występuje bardzo rzadko. Po pierwsze, zmiany wpływają na tkankę chrzęstną, a później następuje deformacja samego stawu, naruszona jest jego funkcjonalność. Czynniki, które mogą wywoływać zwyrodnienie stawu biodrowego:

  • naruszenie dopływu krwi w artykulacji;
  • duże obciążenie złącza;
  • nadmierna masa ciała;
  • niewydolność hormonalna;
  • siedzący tryb życia;
  • zakażenie stawu biodrowego;
  • dysplazja i inne wrodzone patologie;
  • dziedziczna predyspozycja.

Leczenie artrozy stawu biodrowego

Na różnych etapach choroby stosuje się różne terapie. Leczenie stawów biodrowych patologią pierwszego stopnia, gdy pacjent odczuwa ból dopiero po wysiłku fizycznym, jest najprostsze: lekarskie i fizjoterapeutyczne. Drugi stopień stawów biodrowych charakteryzuje się dyskomfortem w pachwinach i kolanach. Schemat leczenia obejmuje przyjmowanie leków, fizjoterapii i gimnastyki leczniczej. Na trzecim stopniu choroby zaczynają się atrofia mięśni, deformacja stawu, objawy bólowe stają się silne. Przypisywanie maści, fizjoterapia, chirurgia.

Leczenie stawu biodrowego bez operacji

Terapia zachowawcza obejmuje zintegrowane podejście, które w pierwszych stadiach choroby pomaga osiągnąć zaprzestanie rozwoju procesu zapalnego. Całkowicie leczyć choroby niechirurgiczne techniki nie mogą. Leczenie stawów biodrowych bez operacji zatrzyma jedynie proces patologiczny. Terapia rozpoczyna się od stosowania leków i maści o zastosowaniu miejscowym. Nietradycyjne metody pomagają w leczeniu: masaż, gimnastyka, medycyna ludowa, homeopatia, hirudoterapia. Integralnym warunkiem udanej terapii zwyrodnienia stawów jest przejście do właściwego odżywiania.

Przygotowania

W celu złagodzenia bólu i przywrócenia funkcjonalności stawu stosuje się terapię medyczną. Wyznaczone leki do leczenia stawów biodrowych, które mają działanie przeciwzapalne, przeciwbólowe, rozszerzające naczynia, spazmolityczne. Również przepisane chondroprotektory - leki, które przyczyniają się do zachowania integralności chrząstki. Wśród nich najlepsze:

  1. Structrum. Chondroprotekcyjne przygotowanie do podawania doustnego. Normalizuje lepkość mazi stawowej w stawie, stymuluje syntezę kwasu hialuronowego, oczyszcza skurcze mięśni. Z twardziną stawów należy przyjmować dwa razy dziennie na 500 mg przez 3-6 miesięcy. Przeciwwskazania obejmują dzieci poniżej 15 roku życia, nadwrażliwość na składniki.
  2. Piaskladin. Chondroprotektor, stworzony na bazie rośliny. Ma działanie przeciwbólowe, przywraca funkcje motoryczne stawu. Zażyj 1 kapsułkę dziennie przez co najmniej sześć miesięcy. Nie należy stosować tabletek w okresie ciąży i laktacji, ze zwiększoną wrażliwością na składniki.

Leki zwiotczające mięśnie

Leki, które eliminują skurcze mięśni i pomagają poprawić krążenie krwi w stawie, zwane lekami zwiotczającymi mięśnie. Przy często stosowanym zwężeniu stawów:

  1. Przesilenie letnie. Mioreaksanty akcji centralnej. Ma działanie znieczulające miejscowo, stabilizujące błony. Tabletki przyjmować po posiłkach 50 mg 2-3 razy / dobę. Stopniowo dawka wzrasta do 150 mg 2-3 razy / dobę. Dzieciom od 3 lat przepisuje się dzienną dawkę 5 mg / kg. Przebieg leczenia ustala lekarz (średnio 10 dni). W przypadku przedawkowania występują działania uboczne układu nerwowego i układu sercowo-naczyniowego.
  2. Baklofen. Miorelaksirujushchy przygotowanie centralnego działania. Redukuje pobudliwość włókien nerwowych, hamuje pośrednie neurony. Kiedy Coxarthrosis przepisuje pierwszą minimalną dawkę dobową 15 g, co trzy dni zwiększenie go o 5 gramów, ale nie więcej niż 25 g / dobę. Średni czas leczenia wynosi 10 dni. W przypadku przedawkowania pojawia się niedociśnienie mięśni, depresja oddechowa, splątanie, śpiączka.

Leczenie stawów biodrowych stawu biodrowego odbywa się za pomocą leków przeciwzapalnych o działaniu miejscowym. Usuwają ból, łagodzą obrzęki. Najbardziej skuteczne maści to:

  1. Voltaren Emulgel. Ma wyraźny efekt przeciwzapalny i przeciwbólowy. W leczeniu stawów biodrowych należy stosować na skórę 2 razy / dobę, lekko zacierając. Pojedyncza dawka nie powinna przekraczać 4 g. Czas trwania terapii zależy od wskazań, ale nie więcej niż 14 dni. Niepożądane reakcje organizmu charakteryzują się łagodnymi objawami skórnymi w miejscu podania: pieczenie, swędzenie, zaczerwienienie.
  2. Orthofhene. Maści należą do grupy niesteroidowych leków przeciwzapalnych. Ma działanie przeciwobrzękowe, przeciwbólowe, regenerujące. W przypadku stawów biodrowych stosuje się do 4 razy dziennie na bolesny obszar nie dłużej niż 14 dni. Wśród reakcji ubocznych można zaobserwować: fotouczulanie, egzema, kontaktowe zapalenie skóry, pokrzywka.

Wstrzyknięcie do stawu biodrowego

Zastrzyki z powodu stawów biodrowych są wykonywane, jeśli nie ma innego sposobu na usunięcie objawów choroby. Poprzez iniekcje wprowadza się glukokortykoidy i chondroprotektory. Pierwsze należą do kategorii leków hormonalnych, które szybko neutralizują ból i stany zapalne. Wstrzyknięcia chondroprotektorów pomagają przywrócić odnowę stawów i zatrzymać destrukcyjny proces w chrząstce. Najlepsze leki w twojej grupie:

  1. Hydrokortyzon. Glukokortykosteroid o działaniu antyalergicznym, przeciwzapalnym. Przeznaczony do podawania domięśniowego lub okołostawowego. Jeden dzień może wstrzyknąć nie więcej niż trzy stawy. Powtórzona procedura jest możliwa po 3 tygodniach. Przebieg leczenia jest nie więcej niż 3 razy w roku. Lek może wywoływać wiele poważnych działań niepożądanych, w tym ucisk nadnerczy, cukrzycę steroidową i inne.
  2. Alflutop. Normalizuje wytwarzanie kwasu hialuronowego, ma działanie chondroprotekcyjne, przeciwzapalne, przeciwbólowe. Po zniszczeniu chrząstki do jamy stawowej wstrzyknięto 1-2 ml. Przebieg leczenia - 5-6 iniekcji w 3-6 dni. Czas trwania terapii - 20 zastrzyków. Po sześciu miesiącach leczenie należy powtórzyć. W niektórych przypadkach może wystąpić reakcja skórna na kutasa: swędzenie, pieczenie, ból.

Odżywianie przy współistniejącej chorobie zwyrodnieniowej stawów

Jak już wspomniano, ważnym czynnikiem w złożonej terapii stawów jest dieta. Odżywianie ma na celu zmniejszenie nadwagi i przywrócenie procesów metabolicznych. Jedzenie powinno być częste i małe porcje. Naczynia są gotowane na parze, gotowane lub pieczone w piekarniku. Z diety należy wykluczyć ogórki, potrawy o wysokiej zawartości tłuszczu (mięso, śmietana, majonez, czekolada i inne), biały chleb, babeczki, konserwy i produkty wędzone. Lista dozwolonych produktów dla stawów biodrowych:

  • niskotłuszczowe fermentowane produkty mleczne, mleko kozie;
  • niskotłuszczowe mięso, ryby;
  • grzyby;
  • fasola;
  • przeziębienia, galaretki, galaretki galaretowate;
  • owies, kasza gryczana, ryż;
  • owoce morza, podroby;
  • miód, rodzynki, suszone morele, suszone śliwki i inne suszone owoce.

Gimnastyka

Lekarz po rozpoznaniu choroby zaleca skierowanie do gimnastyki medycznej. Kompleks ćwiczeń jest wyznaczany indywidualnie przez instruktora. Po ustaleniu ruchów pacjent może wykonać je samodzielnie w domu. W początkowej fazie zwyrodnienia stawu biodrowa gimnastyka obejmuje ćwiczenia leżące na brzuchu:

  1. Wyprostowana noga powoli podnosi się 15 cm od podłogi, a po kilkusekundowym opóźnieniu powraca. To samo powtórzyć z drugą nogą.
  2. Ewentualnie wygięte nogi są uniesione tak wysoko, jak to możliwe. Po krótkim czasie wracają na szczyt.
  3. Obie kończyny idą w górę w tym samym czasie. Po krótkim opóźnieniu w górnym punkcie spadają do pierwotnej pozycji.

Masaż

Rozwój stawów biodrowych stawów biodrowych prowadzi do zaburzeń ruchliwości. Aby temu zapobiec, pacjentowi przepisuje się masaż terapeutyczny. Tajski jest uważana za użyteczną techniką, która wzmacnia więzadła, łagodzi skurcze mięśni, sztywność eliminuje usuwa osłabienie więzadeł, chrząstki przyspiesza regenerację. Zasady masażu:

  • Pierwsze 10 minut masowania pleców i ruchów;
  • następnie wykonywana jest terapia manualna dolnej części pleców (trakcja stawu biodrowego);
  • wykonywany jest kolejny masaż w talii, kręgosłup jest wcierany;
  • po masowaniu regionu sacro-pośladkowego za pomocą uderzeń i wgnieceń;
  • Podsumowując, staw pacjenta jest pocierać dłońmi kolistymi ruchami.

Procedury fizjoterapeutyczne

Wśród niefarmakologicznych terapii zwężenia stawów, procedury fizjoterapeutyczne są uważane za skuteczne. Nie tylko łagodzą objawy, ale także normalizują procesy metaboliczne, uruchamiają mechanizmy regeneracji, przywracają połączenie. Najbardziej postępowa fizjoterapia:

  1. Laseroterapia. Promieniowanie laserowe łagodzi bolesne bóle, wnika głęboko w staw i otaczające tkanki, usuwa obrzęki, przyspiesza przebieg różnych reakcji w ciele. Kurs jest zalecany 10-15 sesji dziennie przez 20-30 minut.
  2. Elektroforeza. Na dotknięte połączenie wpływ mają prądy galwaniczne, w których powstają jony nieorganiczne. Inaczej naładowane jony mają różny wpływ na ciało. Negatywne - stymulują wydzielanie substancji biologicznie czynnych, a pozytywne - łagodzą, łagodzą stany zapalne, usuwają obrzęki. Kurs wymaga 20-30 procedur na 10-15 minut.
  3. Magnetoterapia. W przypadku ozonu koksu, stawów biodrowych i innych chorób zwyrodnieniowych stosuje się aktywny wpływ prądu magnetycznego na dotknięte stawy. Zapewnia ogrzewanie tkanek, zwiększa odporność komórkową, poprawia ruchomość kończyny. Aby uzyskać efekt terapeutyczny, należy wziąć udział w 10-20 sesjach przez 10-20 minut.
  4. Terapia falą uderzeniową. Zasada działania polega na emisji fal dźwiękowych o częstotliwości 16 - 25 herców. Aby uzyskać efekt leczniczy, odbędą się 3-5 sesji przez 15-20 minut.

Interwencja chirurgiczna

Jeśli leki i fizjoterapia nie poprawiają ruchomości stawu, a istnieje ryzyko wystąpienia poważnych powikłań, zalecana jest interwencja chirurgiczna. W celu zastąpienia stawu biodrowego wykorzystuje się zdrowe tkanki pacjenta, przygotowane składniki ze zwłok, materiały syntetyczne lub sztuczne chrząstki. Używane dla tych metod chirurgicznych:

  1. Artodez. Sugeruje wycinanie martwej tkanki, połączenie gołych kości, które ostatecznie się topią. Artykulacja pozostaje stała, więc człowiek będzie używać laski przez resztę swojego życia.
  2. Osteotomia. Oddzielone obszary od głowy stawu są ścięte, co powoduje zmianę kąta nacisku i bólu.
  3. Artroplastyka. Najbardziej skuteczna metoda na dziś.

Endoprotetyka

Hematopoeza jest największym leczeniem chirurgicznym. Podczas operacji powstaje sztuczny staw, miejsce skóry zostaje zastąpione. Proteza może trwać do 20 lat, po czym zostaje zastąpiona nową. Zaletami tej metody są niezawodność i trwałość sztucznego stawu. Przeciwwskazania do operacji:

  • ciężka niewydolność oddechowa;
  • choroba niedokrwienna serca;
  • choroba nadciśnieniowa;
  • ogniska niesanitarnej przewlekłej infekcji;
  • aktywny proces zapalny w stawie biodrowym.

Artroplastyka stawu biodrowego

Istotą operacji jest formowanie i zmniejszanie rozmiarów szczelin połączeniowych, które otaczają tworzywo sztuczne. Obowiązkowym warunkiem tej interwencji chirurgicznej jest dobry stan mięśnia czworogłowego biodra, prostowników mięśni pleców, brzucha i mięśni pośladkowych. Zalety tej metody obejmują tworzenie prawidłowej formy artykulacji dla jej normalnego funkcjonowania. Przeciwwskazania do wykonania alloplastyki:

  • obecność ciężkich chorób naczyniowych nóg;
  • brak kanału kości udowej;
  • niedojrzałość szkieletu;
  • zakażenie stawem biodrowym;
  • obecność patologii układu sercowo-naczyniowego;
  • astma oskrzelowa w fazie dekompensacji.

Profilaktyka stawów biodrowych

Jeśli pacjent cierpi na dysplazję stawów, złamania lub procesy ropne w wywiadzie, szczególnie ważne są dla niego środki zapobiegawcze. Wśród nich:

  • wykluczenie długich obciążeń na stopach, przenoszenie ciężarów, skoki;
  • kontrola masy ciała;
  • dawkowanie ćwiczeń fizycznych w celu wzmocnienia mięśni pośladków i ud;
  • odszkodowanie za cukrzycę i inne choroby związane z metabolizmem.

Wideo

Informacje przedstawione w tym artykule mają jedynie charakter informacyjny. Materiały artykułu nie wymagają niezależnego leczenia. Tylko wykwalifikowany lekarz może zdiagnozować i udzielić porady dotyczącej leczenia w oparciu o indywidualne cechy danego pacjenta.

Fizjoterapia z artrozą stawu biodrowego

Wstrzyknięcie śródpłucne dla stawów

Zastrzyki śródstawowe zastrzyki lub - procedura ta jest wprowadzenie leku do komory o dużych i małych stawów. Jest on integralną częścią tradycyjnego leczenia zapalnych (zapalenie stawów) i choroby zwyrodnieniowej stawów (zwyrodnieniowych), choroby układu mięśniowo-szkieletowego. Należy zauważyć, że leczenie stawów poprzez wstrzyknięcie dostawowe nie jest przypisany do wszystkich pacjentów. Ich stosowanie ma ścisłych wskazań i jest powoływany przez lekarza w zależności od charakteru i stopnia nasilenia choroby.

Nie bój się zastrzyków w stawie - procedura podawania leku nie różni się zbytnio od wstrzyknięć domięśniowych lub dożylnych i nie powoduje dużego dyskomfortu.

Jednak korzyści płynące z takiej terapii przy odpowiednim zastosowaniu mogą być znaczące - pozwolą kontynuować leczenie innymi metodami, zatrzymać rozwój choroby stawów, pomóc uniknąć operacji lub odłożyć operację chirurgiczną. Do iniekcji w praktyce medycznej stosuje się kortykosteroidy, chondroprotektory i preparaty kwasu hialuronowego. Najczęściej leki są wstrzykiwane do stawu kolanowego, barkowego, biodrowego.

Dostawy śródstawowe glukokortykoidów

Zastrzyki leków hormonalnych, które zawierają glukokortykoidy, w reumatologii i ortopedii były stosowane od dawna.

Jest to jedna z najczęstszych możliwości leczenia zapalenia stawów, któremu towarzyszą stany zapalne i ból, których nie można zablokować innymi lekami. Ponadto zastrzyki hormonów stosowanych w chorobie zwyrodnieniowej stawów, zjawiska, które występują z błony maziowej, - zapalenia błony maziowej z akumulacją w ślinie (wysięku).

Bez eliminacji procesu patologicznego nie można przejść do innych metod leczenia zachowawczego, takich jak przyjmowanie chondroprotektorów, fizjoterapia, masaż lub ćwiczenia terapeutyczne.

Wskazania do wprowadzenia wspólnych glikokortykosteroidów obejmują:

  • reumatoidalne, reumatoidalne, łuszczycowe, reaktywne zapalenie stawów;
  • choroba zwyrodnieniowa stawów z objawami reakcji zapalnej;
  • zapalenie błony maziowej;
  • zapalenie kaletki, zapalenie ścięgna i pochwy (zapalenie miękkich tkanek okołostawowych);
  • Klejące zapalenie torebki stawu barkowego;
  • zespół cieśni nadgarstka;
  • dna, pseudogut.

Przebieg leczenia zalecano 1-5 zastrzyków, które są przeprowadzane w odstępach 7-12 dni. Ten czas jest niezbędny do oceny skuteczności leku. Zastrzyki na stawy z hormonami mają silne działanie przeciwzapalne i przeciwbólowe, co objawia się najczęściej przy pierwszym wstrzyknięciu leku. Poniższe procedury będą mniej skuteczne. Dlatego jeśli na początku leczenia kortykosteroidy nie miały wyniku klinicznego, warto pomyśleć o celowości kontynuowania leczenia. W takich przypadkach albo zmienić substancję leku, albo znaleźć inny punkt dostępu, a czasami całkowicie odmówić zastrzyki dla stawów.

  • Celeston,
  • diprospan,
  • hydrokortyzon,
  • flosteron,
  • Kenalog.

Wtrysk z glikokortykosteroidów są stosowane w terapii objawowej wyeliminować stan zapalny i ból, ale nie są to środki do działania w prawdziwej przyczyny choroby. Ostatnie badania naukowe dowiodły, że gdy nadmiernie wydłużony mianowanie hormonów w przypadku choroby zwyrodnieniowej stawów nasilają procesy metaboliczne w stawach i postępującej destrukcji chrząstki szklistej. Dodatkowo, stosowanie leków może pogorszyć stan pacjentów cierpiących na nadciśnienie tętnicze, niewydolność nerek, cukrzyca, otyłość, choroby wrzodowej żołądka lub jelita. Powołanie iniekcje śródstawowe takich pacjentów powinno być prowadzone ostrożnie w ciężkich przypadkach klinicznych.

Wprowadzenie chondroprotektorów

Chondroprotektory to substancje lecznicze stosowane w leczeniu artrozy, głównie na I i II etapie rozwoju choroby. W zaawansowanym stadium choroby z całkowitym zniszczeniem tkanki chrzęstnej preparaty z tej grupy są nieskuteczne.

Chondroprotektory odnoszą się do środków terapii etiologicznej - wpływają na przyczynę patologii, która ma trwały pozytywny wpływ i zatrzymuje postęp choroby. Biorą one udział w metabolizmie chrząstki, pomaga odtworzyć swoje właściwości sprężyste oraz elastyczność, bo normalne spożycie wody tkanki łącznej i składników odżywczych, stymulowania przepływu krwi.

wtryskowego chondropatią do stawu zaczęto stosować znacznie później ich pierwszym podaje się w postaci tabletek i wstrzykiwań domięśniowych. Jednak zabieg ten był długi i trwał przez kilka lat. Preparaty z tej grupy farmakologiczne są szybko niszczone w organizmie i powoli gromadzić się w połączeniu. Wykonywanie wstrzyknięć do stawu pozostawiono do dostarczania leku bezpośrednio do chrząstki, która znacznie przyspieszyć jego działanie i zwiększa skuteczność terapii. Zazwyczaj leczenie rozpoczyna się od wprowadzenia wstrzykiwań w złączu, a następnie tworzą przepisanych leków w pastylkach.

Chondroprotektory do wstrzykiwań do stawu:

  • homeopatyczny cel-T,
  • chondrolon,
  • alflutop.

Najczęstsze iniekcje wykonuje się w stawie kolanowym. Jest to złożona artykulacja w ciele ludzkim, która pełni funkcję wspierającą i uczestniczy w ruchu. Artroza tego stawu zajmuje wiodącą pozycję wśród chorób zwyrodnieniowych i dystroficznych wraz ze stawem biodrowym, ale jest bardziej dostępna dla zastrzyków.

Jednym z najpopularniejszych chondroprotektorów do wstrzyknięć dostawowych jest alflutop leku, który zawiera glukalaminę i siarczan chondroityny w swoim składzie. Jest syntetyzowany z koncentratu rybnego, więc jest produktem leczniczym pochodzenia naturalnego. Na początku leczenia podaje się 5-6 wstrzyknięć do stawu z przerwami 6-10 dni, a następnie lek podaje się domięśniowo. W trakcie leczenia jest co najmniej 20 procedur. Zamiast leku można przepisać monopreparat zawierający iniekcje gyucazamine - Don. Dzięki corocznym kuracjom odzyskuje się chrząstkę śródstawową, poprawia się synteza płynu maziowego, eliminuje się ból i normalizuje aktywność ruchową.

Zastrzyki z kwasu hialuronowego

Jedną z najbardziej innowacyjnych i skutecznych metod leczenia choroby zwyrodnieniowej stawów są iniekcje dostawowe preparatów kwasu hialuronowego, które są również nazywane "płynną protezą".

Hialuronian sodu jest naturalnym składnikiem mazi stawowej, który zapobiega tarciu kości w stawach, zapewnia fizjologiczne ruchy stawu bez bólu i ograniczenie amplitudy. Iniekcje kwasu hialuronowego przywracają skład mazi stawowej, zapobiegając w ten sposób rozwojowi artrozy i eliminując jej objawy kliniczne.

Zastrzyki stawowe z lekami z tej grupy są przepisywane na każdym etapie procesu patologicznego, chociaż w zaawansowanych przypadkach choroby są mniej skuteczne niż na początkowych etapach rozwoju.

Jakie zastrzyki są stosowane w celu przywrócenia składu mazi stawowej? Na rynku farmakologicznym jest ich niewiele. Najbardziej znane to:

Są uważane za najlepsze zastrzyki do zwalczania chorób zwyrodnieniowych i dystroficznych układu mięśniowo-szkieletowego. Wchodząc do stawu, kwas hialuronowy otacza stawowe powierzchnie kości, poprawia odżywianie chrząstki, normalizuje procesy metaboliczne w tkankach stawu. Najczęściej leki są wstrzykiwane do stawu biodrowego, kolanowego i barkowego, ale wstrzyknięcia można również stosować w przypadku mniejszych stawów: kostek, opasek na rękę, łokci. Przebieg leczenia jest zalecany od 1 do 5 wstrzyknięć w odstępach 6-10 dni w roku od 2 do 4 lat, w zależności od ciężkości przebiegu choroby. Dzięki terapii można uniknąć długotrwałej interwencji chirurgicznej w przypadku protezowania dużych stawów lub odkładania chirurgii. Należy pamiętać, że przed wprowadzeniem artykulacji kwasu hialuronowego konieczne jest wyeliminowanie zjawiska zapalenia błony maziowej poprzez iniekcje glukokortykoidów lub podawanie niehormonalnych leków przeciwzapalnych.

Inne rodzaje iniekcji

W ostatnich latach medycyna krajowa przyjęła doświadczenia zagranicznych kolegów i zaczęła stosować tak zwane zastrzyki gazowe. Są wprowadzeniem do tkanek artykulacji dwutlenku węgla o wysokiej czystości za pomocą pistoletu medycznego. Leczenie poprawia ukrwienie stawu, normalizuje procesy metaboliczne, zmniejsza ból i przywraca aktywność ruchową. Kurs terapeutyczny zwykle składa się z 4-6 zabiegów, które odbywają się po 3-4 dniach.

Wykorzystuje się również klasyczną metodę eliminowania bólu i reakcji zapalnych w miejscu patologii za pomocą blokad. Są podzielone na dostawowe i okołostawowe w zależności od lokalizacji ogniska patologii. Blokady przeprowadzane są za pomocą anestetyków, antybiotyków, antyseptyków, kwasu hialuronowego. Dzięki blokadom terapeutycznym zmniejsza się spastyczność mięśni, likwiduje się obrzęk tkanek, poprawia się ukrwienie i odżywianie stawów, normalizuje się przemiana materii. Liczba zabiegów jest wybierana przez lekarza w zależności od ciężkości choroby.

Powikłania iniekcji dostawowych

Podobnie jak w przypadku każdej interwencji medycznej, iniekcje dostawowe wiążą się z ryzykiem powikłań.

  1. Infekcyjne (septyczne) zapalenie stawów, które charakteryzuje się ropnym stanem zapalnym podczas wchodzenia w zakażenie podczas zabiegu. Prawdopodobieństwo rozwoju patologii jest większe w przypadku iniekcji glikokortykosteroidów ze względu na zmniejszenie odporności immunologicznej organizmu, co powoduje działanie hormonów. Przy przestrzeganiu zasad aseptyki minimalizuje się ryzyko powikłań zakaźnych. Ważne jest również rozpoczęcie leczenia po usunięciu przewlekłych ognisk infekcji i ostrych procesów zapalnych, które powodują pojawienie się zakaźnego zapalenia stawów.
  2. Zaostrzenie choroby stawów w ciągu pierwszych kilku dni po wstrzyknięciu, co jest spowodowane działaniem leku i zwykle ma miejsce w ciągu tygodnia. Czasami występuje reakcja alergiczna na składniki roztworu do wstrzykiwań, lek należy odrzucić.
  3. Podczas iniekcji tkanki stawowe ulegają uszkodzeniu, a częste iniekcje glikokortykoidów niszczą chrząstkę, osłabiają więzadła i ścięgna, co prowadzi do "poluzowania" stawu.

Warto zauważyć, że rozwój powikłań za pomocą prawidłowej metody leczenia jest rzadki.

Opinie pacjentów

Wasilij, 46 lat: "Przez kilka lat chorowałem na zapalenie stawów kolanowych. Wziąłem tabletki przeciwzapalne, ale choroba postępowała. Ostatnio staw zaczął gromadzić płyn, nie mógł się poruszać, cierpiał na silny ból. Lekarz zaproponował zastrzyki hormonalne do kolana, po których w ciągu tygodnia stanąłem na nogach, mogłem wrócić do pracy w krótkim czasie. "

Svetlana Alekseevna, 56 lat: "Przez ponad 15 lat cierpię na artrozę stawu kolanowego. Każdego roku stan się pogarszał, co doprowadziło do niepełnosprawności. Lekarze podnieśli kwestię przeprowadzenia operacji, z którą trudno mi się zgodzić. W ciągu ostatnich kilku lat otrzymuję coroczne kursy zastrzyków do stawu z ostenilem narkotykowym. Czuję się dobrze i mogę poruszać się bez laski. "

Elena Nikolaevna, 47 lat: "Rozpoznano u mnie stawu kolanowego 5 lat temu. W ciągu pierwszych kilku lat choroba powodowała silny ból podczas chodzenia. Lekarz prowadzący zalecił przyjmowanie chondroprotektorów i przepisał im zastrzyk z kwasem hialuronowym w stawie. Po pierwszym kursie poczułem się lepiej, a rok później zacząłem uprawiać sport. Lekarz powiedział, że właściwe leczenie, wyznaczone na czas, daje dobrą szansę na pokonanie choroby. "

Zastrzyki śródstawowe są skutecznie stosowane w leczeniu chorób układu mięśniowo-szkieletowego i są przepisywane w tych przypadkach klinicznych, gdy inne metody leczenia zachowawczego są nieskuteczne. Wybór produktu leczniczego i czas trwania leczenia są określane przez lekarza po badaniu diagnostycznym.

Zapalenie stawu biodrowego u dzieci: objawy i leczenie choroby.

Choroby o charakterze reumatologicznym u dzieci nie są tak rzadkie. A jeśli wcześniej w strukturze na pierwszym miejscu był młodzieńczy reumatoidalny, tendencja do zwiększenia ilości reaktywnego zapalenia stawów (RZS) jest obecnie zachowana. Najczęstsze zapalenie dużych stawów - kolana, biodra, kostki. Zapalenie stawu biodrowego u dzieci nazywa się koksita. Dzieci w wieku przedszkolnym stanowią około sześćdziesiąt procent przypadków, a około czterdzieści procent obserwuje się w okresie dojrzewania.

Cechy struktury

Staw biodrowy (TBS) odnosi się do stawów sferycznych i ma zwiększone ukrwienie i unerwienie. Jest największy w ludzkim ciele. Do wieku sześciu lat tworzy się głowa kości udowej i powierzchnie stawów, a wzrost kostnienia i wzrost szyjki macicy występuje w okresie młodzieńczym. We wcześniejszych czasach panewka jest spłaszczona, a głowa jest miękka, chrząstkowa i ma kształt elipsy. Odbywa się kosztem więzadeł, które u dzieci są bardziej elastyczne i mają tendencję do rozciągania. Dlatego dzieci są tak często dysplazjami, dyslokacjami i urazami stawu biodrowego. Ponadto układ odpornościowy jest nadal niedoskonały i nie zawsze radzi sobie z czynnikiem zakaźnym, który dostał się do organizmu.

Etiologia

Grupa artropatii związanych z TBS jest rozległa, więc istnieje wiele przyczyn pojawienia się zapalenia stawów biodrowych.

  • zapalenie wywołane przez paciorkowce hemolityczne (reumatyzm);
  • gruźlica;
  • jersinioza, chlamydie, wirusowe i inne infekcje;
  • reakcje alergiczne;
  • choroby autoimmunologiczne;
  • urazy;
  • zaburzenia metaboliczne.

Aby sprowokować rozwój koksu może być:

  • przechłodzenie;
  • Inokulacja;
  • stosowanie niektórych leków;
  • nadmierna aktywność fizyczna (sport).

Klasyfikacja

Zapalenie stawu biodrowego dzieli się na dwie duże grupy, z następujących powodów:

  • Zakaźna natura: reaktywna, reumatyczna, gruźlica itp.
  • Niezakaźny: młodzieńcze reumatoidalne zapalenie stawów, łuszczyca, choroba Bechterewa itp.

Zakaźne zapalenie stawów, z kolei, często typowo dzieli się septycznym (septycznym), które powstały z bezpośredniego spożycia wspólnego inicjatora i aseptyczne (reaktywne), które występują po wcześniejszym zakażeniu innych miejscach. Jednak obecnie, wraz z poprawą metod diagnostycznych, podział ten jest kontrowersyjny, ponieważ przy reaktywnym zapaleniu stawów możliwe jest wykrycie patogenu w płynie maziowym.

Pod względem czasu trwania, ostre, podostre, przewlekłe i nawracające są izolowane. Według stopnia aktywności:

Klasyfikując zapalenie stawów, zwyczajowo mówi się o stopniu zakłócenia funkcji: pierwsza jest zachowana, druga jest zerwana, trzecia całkowicie zanika.

Objawy kliniczne

Ponieważ zapalenie stawu biodrowego u dzieci może być spowodowane przez różne patogeny i mają inną etiologię, objawy towarzyszące każdej formie są różne. Początek choroby może być ostry i rozpoczyna się od ogólnego zatrucia, hipertermii (z septycznym zapaleniem stawów) i może być stopniowy, subtelny. We wszystkich typach występuje stan zapalny, któremu towarzyszy obrzęk, obrzęk, ból, zaburzenia przepływu krwi, niezdolność do chodzenia na piechotę. Dziecko staje się kapryśne, płacze, odrzuca zwykłe gry, oszczędza kończynę. Ponieważ najczęstszą postacią jest reaktywne zapalenie stawu biodrowego u dzieci, wszystkie objawy pojawiają się po krótkim czasie od zakażenia wirusowego lub bakteryjnego, częściej w postaci układu moczowo-płciowego lub jelitowego.

Bardzo niebezpieczne septyczne zapalenie stawów - choroba rozwijająca się szybko, ostro, z wysoką gorączką, silnym bólem, znacznym przekrwieniem i podwyższoną temperaturą w obszarze zmiany. Od - do dobrego ukrwienia i braku ochronnych funkcji układu immunologicznego u dzieci jest możliwe przeniesienie krwiobiegu patogenu i jego toksyn w organizmie, co może prowadzić do poważnego stanu - sepsy. Szczególnym przebiegiem choroby jest zapalenie stawu biodrowego z gruźlicą u dzieci. Jest to dość powszechne powikłanie płucnej postaci choroby. Działa chronicznie. Zaczyna się stopniowo, stopniowo. Charakteryzuje się niewielkim stanem subfebrile, drażliwością, poceniem się, osłabieniem. Występuje ból w stawie, kulawizna, nasilenie atrofii mięśniowej, obrzęk jest blady, możliwe jest powstawanie przetok z treścią z zaciśniętą.

Poza tym główne cechy charakterystyczne stawów biodrowych może towarzyszyć jako ogólnych zjawisk zatrucia (osłabienie, senność, utrata masy ciała) i różnych extra-stawowych objawy: zmiany skórne, śluzowe oczu, nerek, serca - naczyniowego systemu.

Leczenie

Leczenie zależy od postaci artretyzmu, jego przebiegu i związanej z nim patologii. Terapia powinna być kompleksowa, ukierunkowana zarówno na przyczynę, eliminację objawów, jak i zapobieganie komplikacjom i przywrócenie funkcji. Wyróżnij leczenie zachowawcze (lekarskie) i chirurgiczne. W leczeniu farmakologicznym stosuje się:

  • Leczenie etiotropowe: eliminacja patogenu, alergenów itp.
  • Patogenetyczne: zniszczenie mechanizmów reakcji patologicznych.
  • Objawy: eliminacja objawów i poprawa stanu ogólnego.

Pierwsza grupa leków obejmuje antybiotyki, środki antyseptyczne, leki przeciwwirusowe i przeciw gruźlicy.

W przypadku koksu septycznego lekami z wyboru są antybiotyki z serii penicylin i cefalosporyny (ceftriakson, cefuroksym) podawane dożylnie. Konieczne jest zasianie mazi stawowej z definicją patogenu i jego czułością. Na podstawie wyników tej analizy dostosowuje się terapię. Skutecznie połączenie podawania dożylnego ze stawem.

Gdy zmiany gruźlicy są leczone specyficznymi lekami (ftivazid, izoniazyd). Jest najbardziej skuteczny we wczesnym okresie. Podczas leczenia antybiotyków reaktywnym zapaleniem stawu biodrowego bierze się również pod uwagę rodzaj patogenu, ponieważ wybór środków u dzieci jest ograniczony. Dorosłe fluorochinolony (ciprolet), tetracykliny i makrolidy (azytromycyna) mają szeroki zakres przeciwwskazań w dzieciństwie.

Jeżeli zapalenie stawu biodrowego jest spowodowana przez autoimmunologiczną lub zaburzenia metaboliczne, leczenie prowadzi się czynników chorobotwórczych, które mogą spowolnić lub zahamować proces - tsitostitikami lub immunosupresyjne.

Objawowe obejmują leki, które mogą złagodzić ból i zmniejszyć stan zapalny i obrzęk. Jest to grupa niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ). Ze względu na drażniący wpływ na błonę śluzową przewodu pokarmowego, lista tych leków stosowanych w dzieciństwie, szczególnie u dzieci w wieku przedszkolnym, jest bardzo ograniczona. Zastosuj nimesulid w postaci zawiesiny, nurofen, ibuklin. Redukują ciepło, łagodzą obrzęki, wpływają na ogólne objawy zatrucia, poprawiają zdrowie. W przypadku ich niskiej skuteczności dopuszczalne jest połączenie z lekami hormonalnymi (deksametazonem, prednizolonem).

W ostrym okresie zmniejsza się obciążenie dotkniętego stawu: leżenie w łóżku, unieruchomienie bandażem gipsowym, nakładanie opon itp. Zwiększenie aktywności ruchowej odbywa się stopniowo. Długotrwałe unieruchomienie gipsem jest wskazane w przypadku gruźliczego zapalenia kooksydów.

Po usunięciu ostrych objawów zaleca się fizjoterapię, masaż, terapię ruchową i terapię witaminową. Pokazano leczenie sanatoryjne i spa.

W niektórych przypadkach z nieskutecznością leczenia zachowawczego należy zastosować interwencję chirurgiczną. Małe formy: otwieranie i drenaż stawu biodrowego, wprowadzanie leków.

Kiedy deformacja jest znacząca, powstają ankylozy i przykurcze, wykonywane są operacje rekonstrukcyjne w celu przywrócenia mobilności. W przypadku gruźliczego zapalenia stawów chirurgicznie usuń zmiany w kościach, usuń TBS.

Zapobieganie

Rokowanie zależy od rodzaju choroby. Z reguły większość artretyzmu z terminowym leczeniem zapewnia pełne wyleczenie lub trwałą długotrwałą remisję.

Specjalne metody, które pozwalają na zawsze zapobiec rozwojowi zapalenia stawów, nie istnieją. Jednak nie należy zaniedbać zdrowego stylu życia, higieny osobistej, regularnych ćwiczeń fizycznych, właściwego odżywiania. Zawierać w diecie witaminy Child - kompleksów mineralnych, bogate w wapń i witaminę D. W celu uniknięcia zanieczyszczenia, powinny być w czasie, aby zobaczyć się z lekarzem, zdezynfekować przewlekłej infekcji, nie przenoszą choroby wirusowe „na nogach” i zwracać uwagę na zdrowie ich dzieci.