Dysplazja stawów biodrowych u noworodków i dzieci w wieku do jednego roku: objawy, leczenie i konsekwencje

Dysplazja stawu biodrowego jest częstą patologią rozpoznawaną u 3 na 1000 dzieci w wieku niemowlęcym. Najczęściej choroba jest wykrywana natychmiast po urodzeniu i charakteryzuje się niedorozwojem stawu lub osłabienia więzadeł mięśniowych. W celu uniknięcia poważnych problemów zdrowotnych u dziecka należy w przyszłości zastosować środki mające na celu poprawę patologii.

Dzięki wczesnej diagnozie choroby u noworodków i niemowląt w wieku do 6 miesięcy, dysplazja jest dobrze uleczalna i całkowicie zanika do czasu pierwszych kroków dziecka. Jednak w przypadku zaawansowanych stadiów lub przerwanego leczenia mogą wystąpić problemy z chodem dziecka. Cheeking towarzyszy bolesnemu zapaleniu stawów.

Przyczyny dysplazji u dzieci

Przyczyny niedojrzałości stawów biodrowych są liczne. Statystyki pokazują, że choroba jest bardziej podatna na dziewczęta (80% przypadków), a dysplazja stawu biodrowego lewego dotyka około 60% chorych. Najczęściej rozwija się w czasie ciąży. W tym okresie na pojawienie się anomalii mają wpływ następujące czynniki:

  1. Predyspozycje genetyczne. Jeśli rodzice w dzieciństwie mieli niedojrzałość stawów, prawdopodobieństwo rozwoju choroby u dzieci jest duże.
  2. Błędy hormonalne. Zwiększona zawartość progesteronu w ciele przyszłej matki w ostatnim okresie może osłabić więzadła mięśni u dziecka.
  3. Nieprawidłowe i niedostateczne odżywianie kobiet w ciąży, w wyniku którego rozwijający się płód nie jest wystarczająco minerały i witaminy biorące udział w strukturze ciała dziecka.
  4. Zwiększone napięcie mięśni macicy, co wpływa na tworzenie się szkieletu i narządów dziecka w czasie ciąży.
  5. Duży płód z nieprawidłowym umiejscowieniem w macicy może podlegać anatomicznemu przemieszczeniu kości.
  6. Narodziny wcześniaka mogą powodować odchylenia od norm w dalszym rozwoju jego narządów, mięśni i układu mięśniowo-szkieletowego.
  7. Szkodliwe nawyki i przyjmowanie leków mają również negatywny wpływ na rozwój płodu.
  8. Niektóre choroby matki i dziecka mogą powodować niedorozwój stawów.

Rodzaje dysplazji stawu biodrowego

Czynniki te mają różny wpływ na rozwijający się organizm dziecka, dlatego też anomalie niedojrzałości stawów będą indywidualne. Wrodzona dysplazja stawów biodrowych u dzieci, w zależności od rodzaju zaburzeń anatomicznych, dzieli się na trzy typy:

  1. Acetabular. Wrodzona patologia związana z niedojrzałością stawu. Zasadniczo, takie odchylenie jest określone przez typ 2a zgodnie z wykresem (klasyfikacja ultradźwiękowa określająca dojrzałość połączeń). Choroba charakteryzuje się nieprawidłowościami w budowie panewki. Głowa uda wywiera jednocześnie nacisk na chrząstkę rąbka, znajdującą się na jego krawędziach, powodując jej deformację. W rezultacie dochodzi do przerostu torebki i przesunięcia głowy kości udowej.
  2. Dysplazja epifuzyjna. Choroba ta charakteryzuje się sztywnością stawów, co prowadzi do deformacji kończyn z odczuciami bólowymi. Różnica kątów rozproszenia może zmieniać się zarówno w kierunku wzrostu, jak i spadku. Widać to wyraźnie na zdjęciu rentgenowskim.
  3. Obrotowy. W przypadku tego typu choroby charakteryzuje się niewłaściwym umieszczeniem kości, co prowadzi do stopy końskiej dziecka.

Choroba może występować w łagodnych i ciężkich postaciach. W zależności od tego, dysplazja zależy od ciężkości:

  • Stopień - przedostrzony. To odchylenie od normy rozwija się, gdy głowa biodra wchodzi do skośnego stawu stawu, podczas gdy mięśnie i więzadła się nie zmieniają.
  • II - podwichlenie. W jamie stawowej jest częścią przesuniętej do góry głowy uda. Ponadto więzadła tracą ton i rozciągają się.
  • III - przemieszczenie. Głowa uda porusza się w górę i całkowicie wychodzi z jamy. Napięte więzadła są rozciągane, podczas gdy chrząstka kończyny wchodzi do stawu.

Objawy choroby

W zależności od rodzaju DTS w różnych okresach życia, choroba przejawia się u dzieci na różne sposoby. Wyrażone objawy zaburzeń od prawidłowego rozwoju mogą być zauważone przez uważnych rodziców lub pediatrę podczas kolejnego badania. Jeśli podejrzewasz lub stawiasz diagnozę, lekarz wyznacza konsultację z ortopedą, który będzie miał później dziecko.

U noworodków

Wrodzona dysplazja stawów biodrowych może być wykryta u noworodków nawet w szpitalu. Choroba ta, z 1 i 2 stopnie wizualnie rozpoznać trudne, ponieważ dziecko poniżej 2 miesięcy nie czuje się nieprawidłowości, ale jeśli czas nie eliminuje problemu, dyskomfort i ból zaczną być odczuwalne ze wzrostem uszczelnienia tkanki kostnej i chrzęstnej.

Ze względu na wczesną dysplazję u noworodków rodzice mogą być zaniepokojeni następującymi objawami:

  • asymetria fałd skórnych w okolicy podkolanowej i pośladków;
  • dziecko reaguje płaczem, gdy jego nogi próbują się rozpuścić;
  • trudno jest rozpuścić nogi zgięte w kolanach.
Niezrównoważone fałdy skórne na pośladkach i biodrach dziecka z dysplazją

Jednak dysplazja noworodków trzeciego stopnia jest bardziej wyraźna, więc trudno tego nie zauważyć. W takim przypadku obserwuje się następujące objawy:

  1. Kliknij Syndrome. Występuje, gdy nogi są rozcieńczone i zmieszane. Zawsze obecny, gdy wystąpi zwichnięcie.
  2. Skrócenie jednej nogi. Ten objaw określa się w przypadku ciężkiego zwichnięcia kończyny. W tym celu dziecko kładzie się na plecach, a jego nogi są zgięte w kolanach, kładąc stopy na stole. Jeśli zauważalna jest asymetria na poziomie kolana, wówczas dysplazja jest wyraźnie obecna.
  3. Biodro jest ograniczone. Wskazuje dystrofię mięśni z naruszeniem kostnych formacji.
  4. Widoczna nienormalna pozycja uda.

U niemowląt w wieku do jednego roku

Objawom tym towarzyszą dodatkowe oznaki:

  • asymetria fałdów skórnych na nogach (u niemowląt młodszych niż 2 miesiące ten objaw jest wariantem normy);
  • zespół kliknięć;
  • zanik mięśni;
  • słabe pulsowanie tętnicy udowej;
  • naruszenie odruchu ssania.

U niemowląt po roku

Nie wyjawiony, a z czasem nie wyleczona dysplazja stawu biodrowego przyniesie dziecku i jego rodzicom wiele problemów. Gdy zaczniesz chodzić, dziecko odczuje ból i dyskomfort. Wyraźnymi objawami choroby będą:

  • wiotki;
  • bolesne odczucia podczas chodzenia z kolejnymi stanami zapalnymi stawów;
  • chód kaczka, który występuje w obustronnym zwichnięciu.

Konsekwencje choroby dla dziecka

Nieutwardzona dysplazja stawu biodrowego jest niebezpieczna. Prowadzi to do poważnych niepożądanych konsekwencji, które nie zawsze są podatne na leczenie. Następnie bolesne procesy zapalne prowadzą do obumierania mięśni chorej kończyny, naruszenia funkcji układu mięśniowo-szkieletowego i niepełnosprawności.

Konsekwencje niewystarczającej dysplazji stawów biodrowych są obarczone niepełnosprawnością

U dzieci, które zaczęły chodzić, występuje skośna miednica, tkliwość i atrofia mięśni. Takie dziecko zaczyna chodzić późno, kulejąc i kapryśno. Wraz z wiekiem rozwija się dysplastyczne coksakrozowe zapalenie skóry, które w wieku 30 lat w trakcie regulacji hormonalnej nasila procesy zapalne w stawie, powodując jego unieruchomienie. Stawkę pacjenta zastępuje się sztuczną.

W jaki sposób diagnozuje się dysplazję?

W rozpoznawaniu niedorozwoju stawów u niemowląt ortopeda zaleca pełną diagnozę choroby. Oprócz metod wizualnych stosuje się ultradźwięki. Dzieciom w wieku od 3 miesięcy można dodatkowo przypisać diagnostykę rentgenowską. Promienie rentgenowskie są zawsze używane do podejrzeń dyslokacji i obustronnej niedojrzałości stawów. Wszystkie te metody pomagają lekarzowi określić stopień zaawansowania choroby.

Po zbadaniu wyników USG i zdjęcia rentgenowskiego pacjenta, ortopeda będzie zdiagnozował i przepisał leczenie. Dziecko umieścić na rekord i będzie monitorować skuteczność leczenia w wyznaczonym czasie. Ogólnie rzecz biorąc, dzieci w wieku do sześciu miesięcy szybko powracają do zdrowia, trudniej jest leczyć dzieci po roku.

Funkcje leczenia

Jednakże, gdy metody te są nieskuteczne lub choroba jest diagnozowana późno, stosuje się interwencję chirurgiczną.

Metody konserwatywne

W leczeniu DTBS 1 stopnia u noworodków, lekarz powołuje szerokiego powijaka. Dziecko kładzie się na plecach, nogi są sadzone, a pomiędzy nimi umieszczone są rolki 2-3 pieluszek. Wszystko to jest ustalone przez inną pieluchę na pasku niemowlęcym. Ta metoda jest stosowana zarówno w leczeniu, jak i w zapobieganiu dysplazji stawów biodrowych. Na 2 i 3 stopnie adaptacje ortopedyczne są mianowane:

  1. Strzemię Pawlika. Nogi dziecka są unieruchomione w zagiętej i rozszerzonej pozycji za pomocą pasków i bandaża, który jest przymocowany do klatki piersiowej.
  2. Autobus Vilensky. Jest noszone na dziecko raz przez ortopedę i nie jest usuwany aż do całkowitego wyzdrowienia. Składa się z pasów i przekładek, których długość jest regulowana.
  3. Cięcie Tubingera. Reprezentuje wzór z naramienników i 2 suportów siodłowych, które są połączone metalowym prętem.
  4. Opona Volkova. Jest przepisywany dzieciom od 1 miesiąca do 3 lat. Pień dziecka jest przymocowany do szopki, a nogi znajdują się w jego bocznych częściach.
  5. Opona smoka. Jest przepisywany na dysplazję 1 i 2 stopnie bez zwichnięcia. Opona blokuje nogi dziecka pod kątem większym niż 90 °.
Strzemię Pawlika

Gdy powstanie zwichnięcie, a leczenie zachowawcze nie przyniosło rezultatu, stosowane jest repozycjonowanie zamkniętego stawu. Ta operacja jest wykonywana dla dzieci w wieku od 1 do 5 lat. Po to jest stosowane do dotkniętych tynku hip okres do 6 miesięcy. Zazwyczaj takie leczenie jest trudne dla dzieci do zniesienia.

Fizjoterapia

W zależności od ciężkości choroby lekarz może przepisać fizjoterapię jako dodatkowe leczenie. W połączeniu z głównym pomaga dziecku szybciej radzić sobie z chorobą. Takie metody obejmują:

  1. UFO. Indywidualnie przypisany, przyspiesza regenerację tkanek i stymuluje odporność.
  2. Elektroforeza z fosforem i wapniem w celu wzmocnienia kości i stawów.
  3. Aplikacje z ozocerytem. Nakładają się na chore stawy, przyczyniają się do odbudowy tkanek.
  4. Ciepła kąpiel z solą morską. Uaktywnia funkcje ochronne, poprawia krążenie krwi i wspomaga szybką regenerację tkanek.

Masaż leczniczy i gimnastyka

LFK i masaż są wyznaczane indywidualnie. Metody te są stosowane w kompleksowej terapii lub w zapobieganiu dysplazji. Masaż wykonywany jest na kursach przez 10 dni wyłącznie przez specjalistę na receptę lekarza, po czym jest powtarzany w ciągu miesiąca. Po sesjach terapii ruchowej rodzice są zwykle instruowani, aby kontynuować naukę w domu.

Z czasem wykrytą dysplazję można wykorzenić wyłącznie za pomocą masaży i terapii wysiłkowej

Celem tych metod jest:

  • wzmocnienie mięśni;
  • poprawa krążenia krwi;
  • zachowanie ruchomości stawów i rozwój aktywności fizycznej dziecka;
  • zapobieganie powikłaniom.

Interwencja chirurgiczna

W przypadku ciężkiego niedorozwoju głowy stawowej, późnego rozpoznania, nieskutecznego leczenia i ciężkiego zwichnięcia z przemieszczeniem, istnieje ogromna potrzeba interwencji chirurgicznej. Metoda operacyjna służy do przywrócenia ruchomości stawów i krążenia krwi. Istnieje jednak wysokie ryzyko powikłań po operacji:

  • procesy zapalne;
  • ciężki krwotok;
  • ropienie stawu;
  • martwica tkanek.

Środki zapobiegawcze

Zdarzają się przypadki, gdy choroba rozwija się stopniowo. Zaleca się zapobieganie występowaniu DTB. Metody zapobiegawcze obejmują:

  1. Szerokie pieluszki. Promuje prawidłowy rozwój stawów dziecka.
  2. Specjalne dostosowania według wieku. Należą do nich przenośne zawiesia i kangury, które pozwalają dziecku chwycić bagażnik matki podczas ich używania (więcej w artykule: ile możesz nosić dziecko w kangurze lub nosić go na klatce piersiowej?). Biodra dziecka znajdują się we właściwej pozycji.
  3. Gimnastyka i masaż. Lekkie ruchy masażu rozluźniają mięśnie, a niewielkie obciążenie fizyczne je wzmacnia.

Dysplazja stawów biodrowych u niemowląt

Przy pierwszym przyjęciu u ortopedy matka noworodka słyszy alarmującą diagnozę: dysplazję stawu biodrowego. Nie można się do tego lekceważyć, bo przecież w przyszłości dziecka silne bóle i procesy zapalne mogą być rozdzierane.

Ale nie panikuj też. Im wcześniej rodzice zaczną działać, tym skuteczniej i szybciej mogą pomóc dziecku. Jak ujawnia się ta najczęstsza patologia ortopedyczna okresu niemowlęcego i co z nią zrobić? Porozmawiajmy.

Trochę anatomii

Dysplazja stawu biodrowego u noworodków jest stanem, w którym staw jest niedorozwinięty. Zwykle jest on utworzony przez głowę kości udowej i panewkę kości biodrowej. Wgłębienie panewki wygląda jak półkolista miska, obramowana brzegiem chrząstkowatym obrzeżem, co ogranicza ruch w stawie. Sam otwór jest wypełniony mazi stawowej (lepki płyn, pełni funkcję smarowania stawów).

Głowa uda jest sferyczna, więc wnika dokładnie w panewkę. Wraz z korpusem kości łączy się z małą tak zwaną szyjką biodra. Szyjka macicy i głowa uda są pokryte kapsułką stawową. Wewnątrz złącze jest utrzymywane na więzadłach, dzięki czemu amortyzacja zachodzi podczas obciążeń mechanicznych. W głównym więzadle przechodzi naczynie przenoszące składniki odżywcze na głowę kości udowej.

Staw biodrowy, przypominający zawias w kształcie piłki, jest znacznie stabilniejszy w porównaniu z innymi stawami ciała i jest bardzo mobilny. Przy jego pomocy wykonywane są takie ruchy jak zginanie i rozciąganie, obracanie, zmniejszanie i cofanie. Oczywiście, więzadła i mięśnie sprawiają, że ich ruchliwość nie ogranicza się.

Dysplazja u noworodków jest określana, gdy niedorozwój stawu, jego gorszy rozwój lub więzadła są nadmiernie elastyczne. Istnieją następujące rodzaje dysplazji:

  1. Opady. Występuje, gdy torebka stawowa jest rozciągnięta, dzięki czemu głowa kości udowej jest nieznacznie przesunięta, ale łatwo powraca do żądanej pozycji.
  2. Nadwichnięcie biodra. Głowa kości udowej jest częściowo przesunięta względem panewki, a więzadło jest rozciągnięte i napięte.
  3. Zwichnięcie stawu biodrowego. Pełne przemieszczenie głowy (rozciąga się poza basen).

Niezależnie od sytuacji pamiętaj, że niedojrzałość worka stawowego w pewnym stopniu tłumaczy się przyczynami fizjologicznymi. Z jednej strony oznacza to, że wszystkie niemowlęta są narażone na ryzyko choroby, z drugiej strony, państwo nie jest chorobą per se, tym bardziej, że jest skutecznie leczonych w dzieciństwie z powodu aktywnego procesu formowania.

Najbardziej niebezpieczną rzeczą, jaką może być opóźnienie. Jeśli problem został wykryty na początku cyklu życia, w ciągu pierwszych 6 miesięcy, do roku, maksymalnie przez półtora roku, możesz ustawić pozycję absolutnie normalną. Po rozpoznaniu dysplazji u noworodków w drugiej połowie roku sytuacja staje się bardziej skomplikowana: leczenie potrwa kilka lat, ale będzie skuteczne.

Jednakże, jeśli zostały dopuszczone nieodpowiedzialność i zaniedbania w odniesieniu do zdrowia dziecka przez rodziców lub lekarzy i dziecka „postanowił zaoszczędzić”, kiedy kulejąc poszedł na własną rękę, pomoc jest możliwa, ale możliwe jest, że dziecko przez całe życie będzie odczuwać skutki dysplazji.

Czynniki przyczyniające się do rozwoju dysplazji

Dlaczego niektóre dzieci rozwijają dysplazję stawu biodrowego, a inne nie? Lekarze identyfikują grupę ryzyka, popartą danymi statystycznymi i dobrze ugruntowaną teorią.

Uważa się, że główną przyczyną rozwoju dyslasji jest relaksyna hormonalna. Jest produkowany przez kobietę podczas porodu. Pod jej wpływem więzadła miednicy rozluźniają się, a kości miednicy "miękną", stając się tak elastyczne i miękkie, jak to tylko możliwe. Wszystko to w kompleksie pozwala noworodkowi przejść przez kanał rodny.

Ale hormon wpływa nie tylko na matkę, ale także zmiękcza kości i więzadła niemowląt, a dziewczęta, których kości są początkowo bardziej plastyczne niż samce, mają większą moc. Jeśli kobieta rodzi się po raz pierwszy, ciało, doświadczając stresu, produkuje relaksin więcej niż zwykle. W ten sposób staje się jasne, dlaczego w grupie ryzyka są:

  • pierworodny,
  • niemowlęta płci żeńskiej.

Inne czynniki to:

  • Prezentacja miednicy. Kiedy dziecko rodzi się w drodze do przodu, nie jest ono całkowicie fizjologiczne i istnieje ryzyko zwichnięcia stawu biodrowego.
  • Dziedziczna predyspozycja. W przypadku problemów ze stawem biodrowym w rodzinie możliwe jest, że dziecko "odziedziczy" taki prezent od matki.
  • Duży owoc. Niemowlę o masie ponad 4 kg nie zawsze łatwo pokonuje kanał rodny. Zwiększone ciśnienie idzie zarówno do kości miednicy matki, jak i do samego dziecka, a ryzyko urazu wzrasta. Według statystyk, lewe staw biodrowy ulega uszkodzeniu w 60% przypadków, co wynika z wymuszonej pozycji płodu w macicy.
  • Malodode. Niewielka ilość płynu owodniowego (poniżej 1 litra) komplikuje ruchliwość płodu, sytuacja ta jest obarczona urazem i patologią.
  • Ciasne powijaki. Zauważono, że w krajach afrykańskich, gdzie dzieci nie są owinięte, ale noszone na plecach, częstość występowania dysplazji jest minimalna. A kiedy w Japonii w latach 70-tych zaczął się porzucić tradycyjny dla napięty pieluszki swojego narodu, wrodzone zwichnięcie stawu biodrowego zaczęli spotykać się nie na poziomie 3% niemowląt, ale tylko na poziomie 0,2%. Związek jest więc oczywisty.

Dlaczego uwzględniliśmy wszystkie te czynniki? Aby wiedzieć, jak zmniejszyć ryzyko wystąpienia dysplazji do minimum. Na przykład, jeśli kobieta ma pierwszy poród jako dużą dziewczynkę, a poza pokazem zamka, istnieje wszelki powód do przeprowadzenia operacji cięcia cesarskiego. A to nie dlatego, że położne ciotek są o wiele łatwiejsze i bardziej oszczędne. Przede wszystkim opiekuje się dzieckiem, ponieważ ryzyko w tym przypadku jest duże.

Objawy

Istnieją oznaki, które powinny zaalarmować matkę i zachęcić ją do odwiedzenia ortopedy niezaplanowanych. Obejmują one:

  1. Asymetria fałd. Niemowlęta leżał na brzuchu i wyprostuj nogi. Zwykle wszystkie zmarszczki (pośladkowe, pachwinowe, podkolanowe) powinny być odzwierciedlone. Oszacuj głębokość zgięć. Jednak sama w sobie ta metoda nie jest bardzo niezawodna, ponieważ przy obustronnej dysplazji asymetria nie będzie zauważalna. Ponadto, do 3 miesięcy różne zmarszczki mogą być normalne.
  2. Dystrybucja uda niekompletna. W praktyce wygląda to tak: niemowlę kładzie się na stole na plecach i, trzymając kolana, słyszy nogi po bokach. Zwykle ćwiczenie wykonuje się bez większego wysiłku, tak aby kolana dotykały stołu. Ale jeśli czujesz opór w nogach, gdy próbujesz je rozcieńczyć, albo jedna noga leży dobrze, a druga nie, jest to alarmujący sygnał.
  3. Kliknięcie podczas podnoszenia nóg po bokach (objaw ślizgania się). Sprawdza się również, gdy biodra są rozszerzone na boki. W pewnym momencie lekarz czuje, że biodro nie jest dalej usuwane, po czym dłoń "słyszy" charakterystyczne kliknięcie. Jest to niezawodna metoda diagnostyczna, ale tylko w pierwszych trzech tygodniach.
  4. Sytuacja, kiedy jedna noga jest krótsza od drugiej. Kończyny dziecka są wyciągnięte i wyglądają na tym samym poziomie, co rzepki kolana. Skrócenie wskazuje na ciężką postać dysplazji, gdy powstaje zwichnięcie stawu biodrowego.

Jeśli okaże się, że u dziecka występuje manifestacja jednego z objawów, nie oznacza to, że ma on dysplazję. Oznacza to jedynie, że należy zasięgnąć porady lekarza.

Diagnostyka

Dysplazja u noworodków, a także podwichnięcie, jest określana podczas rutynowego badania ortopedy. Takie badanie przeprowadza się przy urodzeniu, miesięcznie, po 3 miesiącach, po sześciu miesiącach i roku. Następnie, jako środek zapobiegawczy, zaleca się wizytę u lekarza co roku.

Problem polega na tym, że około 18% chorób występuje bez widocznych objawów. Dlatego do dokładnej diagnostyki stosuje się metody ultradźwiękowe i rentgenowskie.

A jeśli nie leczysz?

Jeśli niedojrzałość lub niedorozwój stawu jest niewielka, mówią o łagodnej dysplazji. W połowie przypadków przejdzie samodzielnie. Ale tylko na pół!

Kiedy dzieci są diagnozowane zwichnięcia, podwichnięcie stawu biodrowego lub wysokogatunkowego dysplazji stawów biodrowych, leczenie, konieczne jest, albo, jak wspomniano wcześniej, dziecko skarży się na ból w kończynach, zmęczenie z pieszych i chodu będzie przypominać kaczki.

Metody leczenia

Gips

Istotą środków terapeutycznych służących do dostosowania stanu jest ustalenie połączenia we właściwej pozycji. Zajmuje to wystarczająco dużo czasu, aby wiązadła stały się mocniejsze i bezpiecznie utrzymują staw. W tym celu stosuje się gips, gdy nogi są przymocowane w pozycji rozcieńczonej, pół zagiętej z bandażem gipsowym. Minus gips - jego higroskopijność i bardzo duża waga.

Urządzenia ortopedyczne

Istnieje masa urządzeń ortopedycznych, które pozwalają skorygować powstałe odchylenia.

Strzemię Pawlika

W przeciwieństwie do sztywnych struktur, które prowadziły do ​​komplikacji (w szczególności do nekrozy), strzemiona Pavlika pozwalają dziecku poruszać się mniej lub bardziej swobodnie. Projekt obejmuje bandaż klatki piersiowej i podszewki na bootlegach, połączone ze sobą za pomocą pasków. Para pasków z przodu pomaga zgiąć nogi w kolanach, a para za grzbietem goleni się rozchyla. Wykonane są strzemiona z miękkich tkanin.

Poduszka z Freik

Wygląda jak majtki wykonane z gęstego materiału, który pomaga podeprzeć nogi w stanie rozcieńczenia o 90 ° C. Noś bandaż, jeśli podwichnięcie lub dysplazja zostanie zdiagnozowana bez dyslokacji.

Autobus w Wilnie

Urządzenie składa się z dwóch skórzanych pasków ze sznurowadłami, połączonych metalową przekładką. Są trzy rodzaje, zorientowane na wiek dziecka. Długość kolumny jest regulowana przez ortopedę, pokazuje także rodzicom, jak prawidłowo ją nosić. Dla dziecka, podczas gry, przypadkowo nie porusza się pokrętło regulacyjne, jest zamocowany za pomocą taśmy izolacyjnej. Ramiączka sznurowadeł mocniej, w przeciwnym razie będą się ślizgać. Opona zużywa się do sześciu miesięcy. Możesz go usunąć tylko w celu zakupu. Wariacją tego projektu jest opona CITO.

Tübinger Bus

Składa się z przekładek z nogami siodłowymi z umieszczonym między nimi metalowym prętem, naramiennikami, sznurkami łączącymi przekładki i regulacją długości produktu oraz rzepem mocującym ortezy.

Shina Volkova

Teraz prawie nie jest używany, ponieważ praktycznie unieruchamia dziecko, trudno jest dopasować rozmiar i jest dość drogi.

Gimnastyka i techniki masażu

Masaż i gimnastyka - kolejne narzędzie przyspieszające rozwój stawów. Wszelkie manipulacje wykonywane są wyłącznie na podstawie zaleceń lekarza i tylko dobrego specjalisty. Zazwyczaj kurs dzieli się na 10 sesji z powtórzeniami w miesiącu. Oprócz masażu leczniczego rodzice w domu mogą codziennie wykonywać ćwiczenia relaksacyjne, w tym głaskanie i pocieranie.

Przy pomocy gimnastyki medycznej możliwe jest:

  • wzmocnić mięśnie ud;
  • zwróć oryginalną konfigurację złącza;
  • zachowują dobrą cyrkulację krwi i trofikę tkanek stawowych, zapobiegają powikłaniom, takim jak martwica;
  • aby rozwinąć aktywność fizyczną dziecka.

Dla dzieci do roku gimnastyka bierna pokazana jest jako element złożonego masażu.

Fizjoterapia

  1. Elektroforeza z wapniem i fosforem. Elektrody z roztworem umieszcza się na obszarze złącza. Tak więc, elementy, dostanie się do ciała, wzmocnienie stawów.
  2. Ciepła kąpiel. Woda z solą morską działa relaksująco na ciało, poprawia krążenie krwi i przyspiesza procesy regeneracji.
  3. Stosowany z ozocerytem. Wpływają również na odżywianie tkanek, przyczyniając się do wczesnego wyzdrowienia.
  4. UFO. Schemat leczenia za pomocą promieniowania ultrafioletowego jest wybierany indywidualnie. Jego celem jest pobudzenie odporności i przyspieszenie regeneracji.

Wrodzone zwichnięcie - jak odzyskać

Jeśli X-Ray lub ultradźwięków oznacza zwichnięcie stawu biodrowego u dzieci w wieku od 1 roku do 5 lat, wykazano zmniejszenie zamkniętego, gdy przesunięcia nie jest silnie wyrażane (w przeciwnym wypadku działanie jest to konieczne). Co to za metoda?

W znieczuleniu na podstawie danych amerykańskiego lekarza zwraca głowy kości udowej w prawidłowej pozycji, a następnie przez sześć miesięcy jest nałożony opatrunek gipsowy, nogi w stanie rozcieńczonym zabezpieczającą. Po zdjęciu bandaża rozpoczyna się okres rehabilitacji, który obejmuje masaże, zabiegi fizjoterapii itp.

Interwencja operacyjna

Czasami przemieszczenie jest tak silne, że nie można go wyeliminować metodą zamkniętą. Sytuację może skomplikować naruszenie torebki stawowej, niedorozwój kości udowej lub późna diagnoza. Następnie skorzystaj z otwartej operacji.

Minusem interwencji chirurgicznych jest to, że są one obarczone komplikacjami: duża utrata krwi, procesy zapalne, ropienie lub martwica tkanek. Dlatego ważne jest, aby zdać zalecane badania w terminie i przestrzegać wszystkich zaleceń lekarza.

Zapobieganie

Aby zminimalizować możliwość wystąpienia tego problemu, należy przestrzegać następujących zaleceń:

  1. Nie praktykuj ciasnego pieluszki. Zamiast tego przymocuj gałki pieluchą, a nogi niech pozostaną wolne. Jeśli miękisz jest zagrożony, opanuj technikę szerokiego pieluchy: Połóż dziecko na plecach, połóż dwie pieluszki między nogami i przymocuj je trzeci na pasku dziecka.
  2. Zawiesia. Zgodnie z wiekiem używać zawiesi, nośników i plecaków typu kangur. W krajach afrykańskich, gdzie taka metoda przewozu dzieci jest tradycją, problem będący przedmiotem dyskusji praktycznie nie istnieje.
  3. Użyj pieluch dla większego rozmiaru. Ponadto jest to po prostu wygodna, wypełniona po bokach noga roślinna pieluszki - doskonała prewencja.
  4. Masaż i gimnastyka. Ćwiczenia fizyczne wzmacniają mięśnie, więc ogólny masaż do zapobiegania odbywa się codziennie.

Podsumujmy. Przeanalizowaliśmy przyczyny dysplazji stawów biodrowych i sposoby ich leczenia. Noszenie urządzeń mocujących wydaje się męczącym wydarzeniem. Oczywiście jest to bardzo żałosne dla dzieciaka, zwłaszcza gdy jego rówieśnicy zaczynają stempel. Ale w tej sytuacji, jak mówią, czas leczy i leczenie nie może być przerwane, w przeciwnym razie wszystkie twoje wysiłki zostaną doprowadzone do niczego.

Nieleczone podwichnięcie biodra prowadzi do ciężkich przewlekłych chorób. Dlatego postępuj zgodnie z zaleceniami lekarza i nie próbuj wkładać dziecka na nogi, jeśli ortopeda nie wyrazi zgody.

Dysplazja stawów biodrowych u noworodków i niemowląt

Po porodzie noworodki często mają dysplazję stawu biodrowego. Rozpoznanie takich chorób jest dość skomplikowane. Podejrzewam, że pierwsze oznaki rodziców będą mogły mieć dzieci do roku. Ta choroba jest niebezpieczna ze względu na rozwój niekorzystnych powikłań, które mogą znacznie pogorszyć jakość życia dziecka.

Co to jest?

Ta patologia układu mięśniowo-szkieletowego wynika z wielu przyczyn, które prowadzą do przerwania wkładki wewnątrzmacicznej narządów. Czynniki te przyczyniają się do niedorozwoju stawów biodrowych, a także wszystkich elementów stawowych tworzących stawy biodrowe.

Przy ciężkiej patologii zerwanie stawu między głową kości udowej a panewką, które tworzą staw, jest zerwane. Takie naruszenia prowadzą do pojawienia się niekorzystnych objawów choroby, a nawet pojawienia się powikłań.

Często wystarcza wrodzona hipoplazja stawów biodrowych. Praktycznie co trzecia z urodzonych setek dzieci zarejestrowała tę chorobę. Należy zauważyć, że podatność na tę chorobę jest wyższa u dziewcząt, a chłopcy rzadziej chorują.

W krajach europejskich dysplazja dużych stawów jest bardziej powszechna niż w krajach afrykańskich.

Zwykle po lewej stronie mamy patologię, procesy prawostronne rejestrowane są znacznie rzadziej, a także przypadki procesów bilateralnych.

Przyczyny

Czynniki, które mogą prowadzić do rozwoju fizjologicznej niedojrzałości dużych stawów, są kilkudziesięcioma. Większość efektów prowadzących do niedojrzałości i zakłóceń w budowie dużych stawów występuje w pierwszych 2 miesiącach ciąży od momentu poczęcia dziecka. W tym czasie dochodzi do wewnątrzmacicznej struktury wszystkich elementów układu mięśniowo-szkieletowego dziecka.

Najczęstsze przyczyny choroby obejmują:

  • Genetyka. Zwykle w rodzinach, w których zdarzały się przypadki tej choroby, prawdopodobieństwo pojawienia się dziecka z patologią dużych stawów wzrasta o 40%. W tym samym czasie dziewczęta mają większe ryzyko zachorowania.
  • Narażenie na toksyczne chemikalia podczas ciąży. Ta sytuacja jest najbardziej niebezpieczna w pierwszym trymestrze, kiedy ma miejsce wewnątrzmaciczne układanie narządów układu mięśniowo-szkieletowego.
  • Niekorzystna sytuacja ekologiczna. Szkodliwe czynniki środowiskowe mają negatywny wpływ na rozwój nienarodzonego dziecka. Niedostateczna ilość dopływającego tlenu i duże stężenie dwutlenku węgla może powodować wewnątrzmaciczne niedotlenienie płodu i prowadzić do zaburzeń w strukturze stawów.
  • Przyszła matka ma ponad 35 lat.
  • Waga dziecka wynosi ponad 4 kilogramy przy dostawie.
  • Narodziny dziecka przed terminem.
  • Połysk prezentacji.
  • Fetacja dużego płodu z początkowo niewielkim rozmiarem macicy. W tym przypadku dziecko fizycznie nie ma wystarczającej ilości miejsca na aktywne ruchy. Taka wymuszona bezczynność podczas rozwoju płodowego może prowadzić do ograniczenia ruchomości lub wrodzonych zwichnięć po porodzie.
  • Zakażenie różnymi infekcjami matki oczekującej. W czasie ciąży każdy wirus lub bakteria łatwo przechodzi przez łożysko. Takie zakażenie we wczesnych stadiach rozwoju dziecka może prowadzić do wad wrodzonych w budowie dużych stawów i aparatu więzadłowego.
  • Złe odżywianie, brak niezbędnych witamin, które są potrzebne do pełnego rozwoju chrząstki i kostnienia - tworzenia tkanki kostnej.
  • Nadmierne i mocno gęste pieluszki. Nadmierne wciskanie nóg dziecka w ciało może prowadzić do rozwoju różnych opcji w zakresie dysplazji.

Różne formy lekarzy klasyfikowane według kilku podstawowych znaków. W przypadku dysplazji kryteria te są podzielone na dwie duże grupy: anatomiczny poziom zmiany i ciężkość choroby.

Zgodnie z anatomicznym poziomem zmiany:

  • Acetabular. W strukturze dużych dużych elementów składających się na staw biodrowy jest naruszenie. Ogólnie rzecz biorąc, w tym wariancie, rąbek i powierzchnia brzegowa są uszkodzone. To znacznie zmienia architekturę i strukturę złącza. Te zmiany prowadzą do przerwania ruchów, które muszą być wykonywane przez staw biodrowy w normie.
  • Epiphyseal. Charakterystyczne upośledzenie ruchomości stawu. W tym przypadku norma kątów, które są mierzone w celu oceny działania dużych połączeń, jest znacznie zniekształcona.
  • Obrotowy. W przypadku tego wariantu choroby może dojść do naruszenia struktury anatomicznej stawów. Przejawia się to przez odchylenie podstawowych struktur tworzących staw biodrowy od płaszczyzny środkowej. Najczęściej ta forma objawia się naruszeniem chodu.

Według stopnia nasilenia:

  • Łatwy stopień. Lekarze nazywają tę formę również oblatem. Silne naruszenia, które występują z tą opcją i prowadzą do niepełnosprawności, z reguły nie pojawiają się.
  • Średni ciężki. Można również nazwać podwichnięciem. W przypadku tej opcji głowa kości udowej zwykle rozciąga się poza połączenie z aktywnymi ruchami. Ta forma choroby prowadzi do rozwoju objawów niepożądanych, a nawet odległych negatywnych skutków choroby, które wymagają bardziej aktywnego leczenia.
  • Duży prąd. Takie wrodzone zwichnięcie może prowadzić do skurczu. W tej formie występuje wyraźne zaburzenie i deformacja stawu biodrowego.

Objawy

Wykrywanie pierwszych objawów anatomicznych wad dużych stawów stawów jest już w pierwszych miesiącach po urodzeniu dziecka. Podejrzenie, że choroba może już mieć dziecko. Kiedy pojawią się pierwsze oznaki choroby, powinieneś pokazać dziecko lekarzowi ortopedycznemu. Lekarz przeprowadzi wszystkie dodatkowe badania, które pomogą wyjaśnić diagnozę.

Najbardziej charakterystycznymi przejawami i oznakami choroby są:

  • Asymetria lokalizacji fałdów skórnych. Zwykle są dobrze określone u noworodków i niemowląt. Każda matka może ocenić ten objaw. Wszystkie fałdy skóry powinny być w przybliżeniu na tym samym poziomie. Wyrażona asymetria powinna ostrzegać rodziców i sugerować, że dziecko ma objawy dysplazji.
  • Wygląd charakterystycznego dźwięku przypominającego kliknięcie, podczas redukcji stawów biodrowych. Objaw ten można również określić za pomocą dowolnych ruchów stawu, w których następuje uprowadzenie lub ograniczenie. Dźwięk ten powstaje w wyniku aktywnych ruchów głowy kości udowej na powierzchniach stawowych.
  • Skracanie kończyn dolnych. Może wystąpić zarówno po jednej stronie, jak i po obu stronach. W procesie dwustronnym dziecko często pozostaje w tyle w rozwoju. Jeśli patologia pojawia się tylko po jednej stronie, dziecko może się rozwodzić i stać się niewidomym. Jednak objaw ten jest określany nieco rzadziej, gdy próbuje się dziecko na nogach.
  • Ból w dużych stawach. Znak ten jest wzmocniony, gdy dziecko próbuje stanąć na nogach. Zwiększona bolesność występuje podczas wykonywania różnych ruchów w szybszym tempie lub przy dużej amplitudzie.
  • Wtórne objawy choroby: zanik mięśni w kończynach dolnych, jako reakcja wyrównawcza. Podczas próby określenia tętna na tętnicach udowych może wystąpić nieznacznie zmniejszony impuls.

Konsekwencje

Dysplazja jest niebezpieczna ze względu na rozwój niekorzystnych powikłań, które mogą wystąpić w długim przebiegu choroby, a także niedostatecznie skuteczne i jakościowo wybrane leczenie choroby w początkowych stadiach.

W długim przebiegu choroby mogą się rozwinąć uporczywe zaburzenia chodu. W takim przypadku wymagane jest leczenie chirurgiczne. Po takiej terapii dziecko może lekko utykać. Jednak dalej ten niekorzystny objaw całkowicie zanika.

Ponadto, jeśli objawy choroby były obserwowane przez długi czas, zanik mięśni może wystąpić na uszkodzonej kończynie dolnej. Wręcz przeciwnie, mięśnie zdrowej nogi mogą być nadmiernie przerośnięte.

Silny skrócenie często prowadzi również do zaburzeń chodu i ciężkiego chromania. W ciężkich przypadkach może to doprowadzić nawet do rozwoju skoliozy i różnych zaburzeń postawy. Wynika to z przesunięcia funkcji podtrzymującej uszkodzonych połączeń.

Dysplazja dużych stawów może prowadzić do różnych niekorzystnych skutków w wieku dorosłym. Dość często tacy ludzie mają przypadki osteochondrozy, płaskostopie lub dysplastyczne zwyrodnienie stawów.

Diagnostyka

Z reguły ta patologia zaczyna się dość zamazana. Określić pierwsze objawy może tylko specjalista, zrób to sam w domu do rodziców jest dość trudne.

Pierwszym krokiem w ustaleniu diagnozy jest konsultacja z lekarzem ortopedą. W pierwszym roku życia dziecka lekarz określa obecność czynników predysponujących, a także podstawowe objawy choroby. Zwykle pierwsze objawy ortopedyczne choroby można rozpoznać w pierwszej połowie życia dziecka. W celu dokładnej weryfikacji diagnozy przypisywane są różne rodzaje dodatkowych badań.

Najbezpieczniejszą i najbardziej pouczającą metodą, którą można stosować u niemowląt jest ultradźwięk. Wyjaśnienie USG pozwala ustalić różne charakterystyczne cechy choroby. Ta metoda pomaga również ustalić przejściową postać choroby i opisać specyficzne dla tego wariantu specyficzne zmiany zachodzące w stawie. Za pomocą ultradźwięków można precyzyjnie określić czas kostnienia rdzeni stawów biodrowych.

Diagnostyka ultrasonograficzna jest również bardzo pouczającą metodą, która wyraźnie opisuje wszystkie anatomiczne defekty obserwowane w różnych typach dysplazji. Badanie to jest całkowicie bezpieczne i wykonuje się je od pierwszych miesięcy po urodzeniu dziecka. Wyrażone promieniowe obciążenie połączeń podczas tej inspekcji nie powstaje.

Diagnostyka rentgenowska jest stosowana tylko w najbardziej skomplikowanych przypadkach choroby. Nie można podawać zdjęć dzieciom poniżej pierwszego roku życia. Badanie pozwala dokładnie opisać różne wady anatomiczne, które powstały po urodzeniu. Taką diagnostykę stosuje się również w złożonych przypadkach klinicznych, w których wymagane jest wykluczenie chorób współistniejących.

Nie stosuje się wszystkich metod chirurgicznych do badania dużych stawów u noworodków. W artroskopii lekarze używają narzędzi instrumentalnych do badania wszystkich elementów, które składają się na staw biodrowy. Podczas takich badań ryzyko wtórnego zakażenia wzrasta kilkakrotnie.

Zwykle obrazowanie rezonansu magnetycznego i tomografia komputerowa dużych stawów są wykonywane przed planowaniem różnych interwencji chirurgicznych. W trudnych przypadkach lekarze ortopedzi mogą przepisać dane z badań, aby wykluczyć różne choroby, które mogą wystąpić z podobnymi objawami.

Leczenie

Konieczne jest odpowiednio długie leczenie chorób układu mięśniowo-szkieletowego i ścisłe przestrzeganie zaleceń. Tylko taka terapia pozwala w jak największym stopniu wyeliminować wszystkie niekorzystne objawy, które pojawiają się w tej patologii. Kompleks ortopedii jest przepisywany przez lekarza ortopedycznego po badaniu i badaniu dziecka.

Do najskuteczniejszych i najczęściej stosowanych metod leczenia należą:

  • Użyj szerokiego powijaka. Ta opcja pozwala zachować najwygodniejszy dla stawów biodrowych - są one w nieco rozcieńczonym stanie. Tego rodzaju pieluszki można stosować nawet u niemowląt od pierwszych dni po urodzeniu. Spodnie Beckera to jedna z opcji dla szerokich pieluch.
  • Zastosowanie różnych środków technicznych. Najczęściej używane różne opony i rozpórki. Mogą mieć różną sztywność i utrwalenie. Wybór takich środków technicznych odbywa się wyłącznie na zalecenie lekarza ortopedycznego.
  • Ćwiczenia fizyczne i skomplikowane ćwiczenia powinny być wykonywane regularnie. Zwykle takie ćwiczenia zaleca się wykonywać codziennie. Kompleksy powinny być wykonywane pod nadzorem personelu medycznego polikliniki, aw przyszłości - niezależnie.
  • Masaż. Mianowany od pierwszych dni po urodzeniu dziecka. Jest prowadzony przez kursy, kilka razy w roku. Przy takim masażu ekspert dokładnie bada nogi i plecy dziecka. Ta metoda leczenia jest doskonale odbierana przez dziecko i, gdy jest prawidłowo przeprowadzona, nie powoduje bólu.
  • Gimnastyka. Specjalny zestaw ćwiczeń powinien być wykonywany codziennie. Usunięcie i przyniesienie nóg w określonej kolejności pozwala poprawić ruchy stawów biodrowych i zmniejszyć objawy sztywności w stawach.
  • Fizjoterapeutyczne metody leczenia. Możliwe jest wykonanie ozokerytu klatki piersiowej i elektroforezy. Również dla dzieci aktywnie wykorzystywane są różnego rodzaju zabiegi termiczne i induktoterapia. Przeprowadzić zabiegi fizjoterapii w leczeniu dysplazji można wykonać w klinice lub specjalistycznych szpitalach dziecięcych.
  • Leczenie sanatoryjne. Pomaga skutecznie radzić sobie z objawami niepożądanymi, które występują w przypadku dysplazji. Pobyt w sanatorium może znacząco wpłynąć na przebieg choroby, a nawet poprawić samopoczucie dziecka. Zaleca się, aby dzieci z dysplazją stawów biodrowych poddawano corocznie leczeniu sanatoryjnemu.
  • Pełne odżywianie przy obowiązkowym uwzględnieniu wszystkich niezbędnych witamin i pierwiastków śladowych. Dzieci niepełnosprawne w układzie ruchowym muszą koniecznie spożywać wystarczającą ilość sfermentowanych produktów mlecznych. Zawarty w nich wapno korzystnie wpływa na strukturę tkanki kostnej oraz poprawia wzrost i rozwój fizyczny dziecka.
  • Leczenie chirurgiczne u noworodków zwykle nie jest przeprowadzane. Taka terapia jest możliwa tylko u starszych dzieci. Zwykle, przed 3-5 rokiem życia, lekarze starają się przeprowadzić wszystkie niezbędne metody leczenia, które nie wymagają operacji.
  • Zastosowanie anestetycznych niesteroidowych leków przeciwzapalnych w celu wyeliminowania silnego zespołu bólowego. Leki te są przepisywane głównie w ciężkich przypadkach choroby. Znieczulony lekarz ortopeda lub pediatra pisze po obejrzeniu dziecka i stwierdzeniu przeciwwskazań do stosowania takich leków.
  • Zastosowanie gipsu. Jest rzadko używany. W tym przypadku zaatakowana noga jest ściśle przymocowana opaską gipsową. Po pewnym czasie gips jest zwykle usuwany. Zastosowanie tej metody jest raczej ograniczone i ma wiele przeciwwskazań.

Zapobieganie

Nawet w przypadku genetycznych predyspozycji do choroby można znacznie zmniejszyć ryzyko pojawienia się niekorzystnych objawów w rozwoju dysplazji. Regularne przestrzeganie zaleceń profilaktycznych pomoże znacząco poprawić samopoczucie dziecka i zmniejszyć prawdopodobieństwo wystąpienia niebezpiecznych komplikacji.

Aby zmniejszyć ryzyko wystąpienia dysplazji, należy skorzystać z następujących wskazówek:

  1. Spróbuj wybrać luźniejsze lub szersze pieluszki, jeśli dziecko ma kilka czynników ryzyka rozwoju dysplazji dużych stawów. Ta metoda przewijania może zmniejszyć ryzyko wystąpienia zaburzeń w stawach biodrowych.
  2. Monitorowanie zdrowego przebiegu ciąży. Staraj się ograniczyć wpływ różnych substancji toksycznych na organizm przyszłej matki. Silny stres i różne infekcje mogą powodować różne wrodzone wady rozwojowe. Przyszła matka musi zapewnić, że jej ciało jest chronione przed kontaktem z jakimkolwiek chorym lub gorączkowym znajomym.
  3. Korzystanie ze specjalnych fotelików samochodowych. W tym przypadku nogi dziecka znajdują się w prawidłowej anatomicznie pozycji podczas całego czasu podróży w samochodzie.
  4. Staraj się trzymać dziecko w ramionach. Nie naciskaj mocno nóg dziecka na tułów. Anatomicznie korzystniejsza pozycja jest uważana za bardziej rozcieńczoną pozycję stawów biodrowych. Pamiętaj również o tej zasadzie podczas karmienia piersią.
  5. Profilaktyczny kompleks ćwiczeń gimnastycznych. Ta gimnastyka może być wykonywana już od pierwszych miesięcy po urodzeniu dziecka. Połączenie ćwiczeń wraz z masażem znacznie poprawia rokowanie przebiegu choroby.
  6. Wybierz pieluchy poprawnie. Mniejszy rozmiar może spowodować wymuszony, zredukowany stan nóg u dziecka. Nie przepełniaj pieluszki, często je zmieniaj.
  7. Regularnie przeprowadzaj badania u lekarza ortopedycznego. Takie konsultacje muszą koniecznie odwiedzać wszystkie dzieci przed początkiem szóstego miesiąca życia. Lekarz będzie mógł ustalić pierwsze oznaki choroby i przepisać odpowiedni pakiet terapeutyczny.

Dysplazja stawów biodrowych u noworodków

OGÓLNIE

Połączenie biodrowe zapewnia połączenie największych kości ludzkiego ciała, dzięki czemu ma ruchliwość i jest w stanie wytrzymać zwiększone obciążenia. Uzyskuje się to przez połączenie głowy kości udowej z jamą panewkową przy użyciu czterech więzadeł. Ich pasma są przesiąknięte zakończeniami nerwowymi i naczyniami, więc ich uszkodzenie lub szczypanie wywołuje zdegenerowane zjawisko w głowie kości.

U noworodków dysplazja stawu biodrowego (DTS) objawia się nieprawidłowym tworzeniem jednej z jej części, a utrata możliwości utrzymania głowy kości udowej w pozycji fizjologicznej. Taki stan, w zależności od cech przemieszczenia struktur, charakteryzuje się podwichnięciem lub dyslokacją.

Statystyka choroby:

  • Odchylenia w rozwoju tego obszaru są często rejestrowane u niemowląt. Średnio wskaźniki te sięgają 2-3% wśród dzieci. W krajach skandynawskich dysplazja stawów biodrowych jest ustalana nieco częściej, podczas gdy południowi Chińczycy i Afrykanie rzadko.
  • Patologia częściej dotyka dziewczynek. Stanowią one 80% pacjentów z rozpoznaniem dysplazji stawu biodrowego.
  • Fakty o dziedzicznej predyspozycji wskazują na to, że rodzinne przypadki choroby ustalono u jednej trzeciej pacjentów.
  • W 60% przypadków diagnozowana jest dysplazja stawu biodrowego lewego, złamanie prawego stawu lub oba jednocześnie stanowi 20%.
  • Zaobserwowano związek między tradycjami obcisłego pieluszki a zwiększonymi wskaźnikami zachorowalności. W krajach, w których nie ma zwyczaju sztucznego ograniczania mobilności dzieci, rzadkie są przypadki dysplazji stawów biodrowych.

POWODY

Elementy układu mięśniowo-szkieletowego układa się w 4-6 tygodni ciąży. Końcowe tworzenie stawów kończy się po tym, jak dziecko zacznie chodzić samodzielnie.

Najczęstszą przyczyną zaburzeń wynikających z rozwoju wewnątrzmacicznego są nieprawidłowości genetyczne (25-30% przypadków) przenoszone na linii matczynej. Ale inne czynniki mogą również negatywnie wpływać na te procesy.

Przyczyny dysplazji stawu biodrowego u noworodków:

  • Duży płód jest podatny na anatomiczne przemieszczenie kości z nieprawidłowym położeniem w macicy.
  • Wpływ na płód czynników fizycznych i chemikaliów (promieniowanie, pestycydy, leki).
  • Nieprawidłowa pozycja płodu. Przede wszystkim mówimy o przedstawieniu zamka, w którym płód spoczywa na dolnej części macicy nie z głową, jak powinno być w normie, ale z miednicą.
  • Choroba nerek u dziecka.
  • Predyspozycje genetyczne w przypadku obecności tych samych problemów u rodziców w dzieciństwie.
  • Znaczne zatrucie w początkowej fazie ciąży.
  • Tonus macicy podczas ciąży dziecka.
  • Choroby matki - choroby serca i naczyń krwionośnych, wątroby, nerek, a także beri-beri, niedokrwistość i zaburzenia metaboliczne.
  • Infekcje wirusowe przenoszone podczas ciąży.
  • Wpływ zwiększonej koncentracji progesteronu w ostatnich tygodniach ciąży może osłabić więzadła nienarodzonego dziecka.
  • Szkodliwe nawyki i niewłaściwe odżywianie przyszłej matki, w której występuje niedobór pierwiastków śladowych, witamin z grupy B i E.
  • Nieodpowiednie środowisko w rejonie zamieszkania rodziców powoduje częste (ponad sześciokrotnie) przypadki dysplazji stawów biodrowych.
  • Tradycje obcisłego pieluszki.

KLASYFIKACJA

Rodzaje zaburzeń anatomicznych w DTS:

  • Dysplazja panewki - nieprawidłowości w budowie panewki. Chrząstka limbus umieszczona na jej krawędziach jest dotykana. Nacisk głowy uda powoduje jego odkształcenie, przemieszczenie i skręcenie wewnątrz stawu. Występuje rozciąganie torebki, kostnienie chrząstki i ruch głowy kości udowej.
  • Epiphyseal. Taką dysplazję stawów biodrowych u noworodków określa się ze sztywnością stawów, deformacją kończyn i pojawieniem się bólu. Istnieje możliwość zmiany kąta diaphase w górę lub w dół.
  • Dysplazja rotacyjna. Umieszczenie kości podczas oglądania w płaszczyźnie poziomej jest nieprawidłowe, objawia się stopą końsko-szpotawą.

Stopnie nasilenia DTS:

  • Stopień - przedostrzony. Odchylenie rozwoju, w którym mięśnie i więzadła się nie zmieniają, głowa znajduje się wewnątrz skośnego stawu stawu.
  • II stopień - podwichlenie. Wewnątrz jamy stawowej znajduje się tylko część głowy kości udowej, ponieważ obserwuje się jej ruch w górę. Więzadła są rozciągnięte i tracą napięcie.
  • III stopień - przemieszczenie. Głowa uda całkowicie opuszcza wnękę i znajduje się wyżej. Wiązki w napięciu i rozciągnięte, a chrzęstne obrzeże wchodzi do wnętrza stawu.

OBJAWY

Pierwsze oznaki dysplazji stawów biodrowych u niemowląt mogą pojawić się w wieku 2-3 miesięcy, ale trzeba je zdiagnozować w warunkach domu macierzyńskiego.

Główne objawy to:

  • Ograniczenie podczas wycofywania niezdrowego uda jest charakterystyczne dla II i III stopnia dysplazji. U zdrowych dzieci, kolana ugięte w kolanach łatwo rozwieść w bokach pod kątem 80-90 stopni. Zmiany patologiczne zapobiegają temu i ich rozcieńczenie nie może przekraczać 60 stopni.
  • Asymetria fałd pod kolana, pośladki i pachwiny. Zwykle są symetryczne i mają taką samą głębokość. Należy zwrócić uwagę na przypadek, gdy leżący na brzuchu składa się z jednej strony głębiej i znajduje się wyżej. Ten znak nie jest uważany za obiektywny, ponieważ nie może wskazywać na problem z obustronną dysplazją. U wielu dzieci obraz fałd jest wyrównany do trzech miesięcy.
  • Objaw poślizgnięcia lub kliknięcia. Głowa kości udowej ślizga się podczas ruchu, czemu towarzyszy charakterystyczne kliknięcie przy hodowli lub przynoszeniu nóg. Ten znak jest wiarygodnym objawem nieprawidłowości 2-3 tygodnie po urodzeniu dziecka. Podczas badania dzieci w innym wieku ta metoda nie ma charakteru informacyjnego.
  • Skrócenie jednej nogi jest niezawodnym objawem dysplazji i jest wykrywane, gdy kolana są w pozycji na brzuchu. Ten objaw może wskazywać na uformowane zwichnięcie stawu biodrowego.
  • Później, wstawanie na stopy, błędne chodzenie można zauważyć już w ostatnich stadiach dysplazji stawów biodrowych.

Identyfikacja co najmniej jednego z wymienionych znaków jest powodem skorzystania z ortopedy u pediatry.

Główne objawy dysplazji stawu biodrowego u noworodków można wykryć jednocześnie z towarzyszącymi objawami.

Wtórne objawy choroby:

  • naruszenie poszukiwania i odruchu ssania;
  • Zanik mięśni w zmianach;
  • zmniejszone pulsowanie tętnicy udowej przez zmodyfikowany staw;
  • oznaki kręczu szyi.

DIAGNOSTYKA

U dziecka objawy dysplazji stawu biodrowego w postaci zwichnięcia można rozpoznać nawet w szpitalu położniczym. Neatolog powinien dokładnie zbadać dziecko pod kątem występowania takich nieprawidłowości w niektórych powikłaniach ciąży.

Dzieci należące do kategorii dużych, dzieci ze zdeformowanymi stopami iz dziedziczeniem obciążonym tą cechą należą do grupy ryzyka. Ponadto zwraca się uwagę na toksyczność ciąży u matki i płeć dziecka. Nowo narodzone dziewczęta podlegają obowiązkowemu badaniu.

Metody badania:

  • Badanie zewnętrzne i badanie dotykowe wykonuje się w celu zidentyfikowania charakterystycznych objawów choroby. U niemowląt, dysplazja stawów biodrowych wykazuje oznaki zarówno dyslokacji, jak i podwichnięcia, które trudno jest klinicznie zidentyfikować. Wszelkie objawy nieprawidłowości wymagają bardziej szczegółowego badania instrumentalnego.
  • Diagnostyka USG jest skuteczną metodą wykrywania nieprawidłowości w budowie stawów u dzieci w pierwszych trzech miesiącach życia. USD może być wykonywany wiele razy i jest dopuszczony do badania noworodków. Specjalista zwraca uwagę na stan chrząstki, kości, artykulacji, oblicza kąt pogłębienia stawu biodrowego.
  • Dyfraktogram rentgenowski nie jest gorszy pod względem niezawodności diagnostyki ultrasonograficznej, ale ma wiele istotnych ograniczeń. Staw biodrowy u dzieci poniżej siedmiu miesięcy jest słabo widoczny z powodu niskiego stopnia kostnienia tych tkanek. Dzieciom pierwszego roku życia nie zaleca się napromieniania. Ponadto, problematyczne jest układanie ruchomego dziecka pod maszyną zgodnie z normami symetrii.
  • CT i MRI zapewniają pełny obraz zmian patologicznych w stawach w różnych projekcjach. Potrzeba takiej ankiety pojawia się w planowaniu interwencji chirurgicznej.
  • Artroskopia, arthrografia są wykonywane w ciężkich, zaniedbanych przypadkach dysplazji. Te inwazyjne metody wymagają znieczulenia ogólnego w celu uzyskania szczegółowych informacji o połączeniu.

LECZENIE

W leczeniu dysplazji stawów biodrowych u niemowląt należy ortopedów dziecięcych. Sposób leczenia zależy od ciężkości procesu dysplastycznego. Główną zasadą terapii jest wczesny początek leczenia funkcjonalnego, który pomaga normalizować anatomiczny kształt stawu biodrowego i utrzymać jego funkcję motoryczną.

Zauważono, że gdy biodro jest wycofane, kości nabierają prawidłowej pozycji i następuje samokorekta dyslokacji. Ta pozycja pomaga poprawić ukrwienie mięśni kończyn i zapobiega ich dystrofii.

Metody leczenia dysplazji:

  • Szerokie pieluszki są zalecane w leczeniu najmłodszych pacjentów. Między nogami, zgiętymi pod kątem prostym, położyć złożoną pieluchę o szerokości 15-20 cm.
  • Spodnie Becker mają tę samą zasadę co szerokie pieluszki, ale są wygodniejsze w użyciu.
  • Poduszka Freik przypomina spodnie Beckera z zaszytymi żebrami.
  • Mocowanie rozpórek opon - elastycznych opon Vilensky i Volkov, a także mocowanie opon gipsowych.
  • Strzemiona Pavlika to bandaż wykonany z miękkiej tkanki, który zapewnia leczniczy wpływ na pożądany obszar i nie ogranicza ruchów dziecka.
  • Zwichnięcie dyslokacji z dalszym unieruchomieniem kończyny w ciężkich przypadkach choroby u dzieci w wieku 5-6 lat. W przypadku starszych pacjentów ta procedura jest przeciwwskazana.
  • Trakcja szkieletowa wykonywana jest w złożonych przypadkach dysplazji w leczeniu dzieci w wieku poniżej 8 lat.
  • Korygująca interwencja chirurgiczna, polegająca na skorygowaniu zwichnięcia podczas operacji otwartej lub endoskopowej. Wykonuje się je w przypadku celowej nieskuteczności leczenia zachowawczego lub jeśli niemożliwe jest skorygowanie zwichnięcia za pomocą metod oszczędzających.
  • Gimnastyka lecznicza. Ćwiczenia mają na celu wyginanie, rozluźnienie nóg, mieszanie ich i rozcieńczanie ich na boki.
  • Fizjoterapia - masaż, elektroforeza, aplikacje parafinowe, obróbka borowinowa, ozoceryt i ciepłe kąpiele.

Leczenie dysplazji i stawu biodrowego u noworodka może być długim i żmudnym procesem. Mimo to nie można arbitralnie zmienić lub anulować wizyty u lekarza, ponieważ niewłaściwe leczenie może prowadzić do poważnych konsekwencji.

POWIKŁANIA

Choroba wymaga wczesnego rozpoznania i rozpoczęcia terapii w jak najkrótszym czasie. U niemowląt konsekwencje dysplazji stawu biodrowego mogą powodować poważne nieprawidłowości prowadzące do niepełnosprawności.

Komplikacje DTS:

  • dysplastyczna choroba zwyrodnieniowa stawów w wieku dorosłym;
  • upośledzona ruchliwość kręgosłupa, nóg i obręczy miednicy;
  • skolioza;
  • płaskie stopy;
  • neoartroza;
  • zmiana postawy;
  • osteochondroza;
  • śmierć tkanek głowy kości udowej.

ZAPOBIEGANIE

U niemowląt leczenie dysplazji stawu biodrowego jest obowiązkową miarą zapobiegania ciężkim powikłaniom. Aby zapobiec rozwojowi dysplazji, można zastosować następujące środki zapobiegawcze.

Środki zapobiegające dysplazji:

  • zapobieganie wszelkim negatywnym skutkom dla płodu;
  • uważne badanie dzieci zagrożonych w ciągu pierwszych 3 miesięcy po porodzie;
  • pełne odżywianie matki karmiącej lub stosowanie dostosowanych formuł do karmienia dziecka;
  • wolne pieluszki noworodka;
  • pieluszki, które nie wywierają nacisku na miednicę.
  • ścisłe przestrzeganie zaleceń lekarza w rozpoznawaniu dowolnych stadiów dysplazji.

PROGNOZA DLA ODZYSKU

Dysplazja stawów biodrowych odnosi się do chorób uleczalnych. Pod warunkiem wcześniejszego rozpoczęcia terapii pod kontrolą ortopedy i realizacji jego zaleceń możliwe jest całkowite wyleczenie.

Znalazłeś błąd? Wybierz i naciśnij Ctrl + Enter

Dysplazja stawu biodrowego - naruszenie rozwoju podstawy kostno-stawowej, aparatu więzadłowego i mięśni stawu biodrowego, który rozwija się w wyniku działania niekorzystnych czynników w.