Blokada stawu łokciowego: wskazania, jak i stosowane leki

Blokada stawu łokciowego - miejscowe podawanie leków bezpośrednio do artykulacji lub sąsiadujących struktur tkanki łącznej. Ta metoda terapii jest stosowana do zatrzymania stanu zapalnego, zmniejszenia nasilenia zespołu bólowego, polepszenia tropizmu i stymulacji procesów regeneracyjnych. Do wykonywania zabiegów medycznych stosuje się preparaty z różnych grup kliniczno-farmakologicznych - anestetyki, analgetyki, glikokortykosteroidy, chondroprotektory. Wskazaniami do blokad są: artroza, zapalenie stawów, zapalenie nadkłykcia, zapalenie błony maziowej, zapalenie ścięgna, zapalenie ścięgien.

Leki podaje się przez nakłucie pod obowiązkową kontrolą fluoroskopową w celu uniknięcia infekcji łokciowej tkanki stawowej, uszkodzenia naczyń krwionośnych lub (i) upośledzenia unerwienia. Jeśli to konieczne, kilka iniekcji wewnątrz- lub okołostawowych zakłada się specjalny cewnik.

Rodzaje procedur leczenia

Ważne jest, aby wiedzieć! Lekarze są zszokowani: "Istnieje skuteczne i niedrogie lekarstwo na ból stawów." Czytaj więcej.

W leczeniu zapalnych lub degeneracyjno-dystroficznych patologii stawu łokciowego, praktykuje się wprowadzanie leków do jamy maziowej. Po rozpoznaniu uszkodzenia mięśnia stosuje się aparat ścięgien więzadłowych, blokowanie tkanek okołostawowych (okołostawowych). Wybór metody podawania roztworów zależy od choroby. Blokady okołostawowe są jednostronne i dwustronne. W pierwszym przypadku wykonywana jest tylko jedna iniekcja, więc ta technika jest uważana za najbardziej oszczędną. Dwustronna blokada jest bardziej traumatyczna, ponieważ lek jest wstrzykiwany do zewnętrznego i wewnętrznego obszaru stawu łokciowego. Procedury leczenia są również klasyfikowane zgodnie z celem ich stosowania:

  • środki przeciwbólowe. Prowadzone z ostrym, przeszywającym bólem, powstającym po uszkodzeniu łokcia lub zaostrzeniu przewlekłych patologii. Zwykle przypisywane pacjentom z nieefektywnym pozajelitowym podawaniem niesteroidowych leków przeciwzapalnych. W przypadku blokad znieczulających stosuje się znieczulenia miejscowe (Novocaine, Trimechain), które zmniejszają nasilenie zespołu bólowego w ciągu kilku minut. Być może ich połączenie z roztworem adrenaliny, który wzmacnia i przedłuża działanie anestetyków;
  • przeciwzapalne. Stosowany w celu powstrzymania ostrego procesu zapalnego towarzyszącego zapaleniu ścięgna, zapaleniu okołooskrzelnemu, zapaleniu ścięgien i pochwy, zapaleniu nadkłykcia, zapaleniu kaletki maziowej. Glukokortykosteroidy (Diprospan, Triamcinolone) są stosowane jako syntetyczne analogi hormonów wytwarzanych przez nadnercza. Leki mają złożony wpływ na staw łokciowy, objawiając jednocześnie działanie przeciwbólowe, przeciwzapalne, przeciwskurczowe;
  • stymulowanie trofii (procesy odżywiania komórkowego). Procedury są przeprowadzane w celu patogenetycznego leczenia patologii zwyrodnieniowych i dystroficznych. Celem blokady jest stymulacja metabolizmu i odbudowa uszkodzonej chrząstki szklistej. Najczęściej stosowane są chondroprotektory z czynnymi składnikami glukozaminy i (lub) chondroityny. W przypadku braku mazi stawowej do jamy stawowej wstrzykuje się preparaty z kwasem hialuronowym (Synvisc).

Blokada leku może być jednoskładnikowa, na przykład, podawanie siarczanu chondroityny. Stosuje się wieloskładnikowe roztwory składające się z preparatów różnych grup farmakologicznych. Najskuteczniejsza i najczęściej przepisywana jest blokada ze znieczuleniem i glikokortykosteroidem.

Leki podaje się raz, zwykle w celu wyeliminowania ostrego bólu, który pojawia się przy uszkodzeniu łokcia. W terapii artrozy lub zapalenia stawów stosuje się przebieg blokady. Leki są podawane codziennie, co drugi dzień, 1-2 razy w tygodniu. Niektóre preparaty kwasu hialuronowego stosuje się raz na 6 miesięcy. Lekarze chcą zmniejszyć liczbę iniekcji, szczególnie w przypadku stosowania leków hormonalnych, które zmniejszają masę kostną. W tym celu stosuje się przedłużające się leki, np. Chlorowodorek adrenaliny. Preferowane są specjalne formy medyczne - preparaty depot. Składniki aktywne uwalniane są stopniowo, przez długi czas zapewniając ich maksymalne stężenie terapeutyczne w jamie stawu łokciowego.

Wskazania

Dostarczanie leków okołostawowych jest wskazane u pacjentów z urazami stawu łokciowego, którym towarzyszą silne bóle - złamania, dyslokacje, podwichnięcia, zerwania mięśni, więzadeł, ścięgien. Aby zatrzymać ostry proces zapalny, zastrzyki wykonuje się także w tkankach okołostawowych. Bezpośrednio w worku maziowym preparaty są podawane pacjentom z patologiami zwyrodnieniowo-dystroficznymi. W jakich przypadkach lekarze przepisują blokady leków:

  • zapalenie błony maziowej, zapalenie kaletki maziowej (zapalenie błon maziowych), komplikując przebieg zwyrodnienia stawu łokciowego;
  • niezakaźne reumatoidalne, reaktywne zapalenie stawów, choroba Bechterewa;
  • zapalenie ścięgna, zapalenie nadkłykcia, zapalenie okołoobrzuszne, wpływające na aparat ścięgien więzadeł;
  • przewlekłe powolne zapalenie stawów, choroba zwyrodnieniowa stawów.

W leczeniu zapalenia kości i stawów stawu łokciowego stosuje się blokady z użyciem preparatów zapobiegających dalszemu niszczeniu tkanek chrzęstnych, które zwiększają aktywność czynnościową stawu. Są to chondroprotektory Don, Alflutop, Rumalon i środki z kwasem hialuronowym Ostenil, Hyastat. Gdy zaostrzenia choroby zwyrodnieniowej stawów wymagają czasami śródstawowego wstrzyknięcia glikokortykosteroidów Kenalog, Deksametazon, Flosteron.

Przeciwwskazania

Procedury lecznicze mają szeroki zakres przeciwwskazań. Podczas ich działania zaburzana jest integralność nie tylko naskórka, ale także leżących pod nim struktur tkanki łącznej, w tym błony maziowej. Istnieje możliwość przenikania patogennych mikroorganizmów, uszkodzenia nerwów, co powoduje rozwój poważnych powikłań. Dlatego, pomimo skuteczności klinicznej blokady leku stawu łokciowego, w niektórych przypadkach ich pacjenci nie są przepisywani:

  • leczenie patologii u dzieci poniżej 12 lat;
  • niestabilny stan psycho-emocjonalny, zaburzenia psychiczne, w tym niezrozumienie tego, co się dzieje;
  • obecność w układowym strumieniu krwi dużej ilości alkoholu lub narkotyków, zniekształcająca działanie leków;
  • zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie mózgu, wpływające na ośrodkowy układ nerwowy;
  • ostre infekcje dróg oddechowych, jelitowe, moczowo-płciowe;
  • osteoartroza z 4 stadium roentgenologicznego z wyraźną deformacją stawu łokciowego;
  • zaburzenia krzepliwości krwi, w tym z powodu przebiegu przyjmowania leków przeciwzakrzepowych.

Nawet "zaniedbane" problemy ze stawami można wyleczyć w domu! Po prostu nie zapomnij go smarować raz dziennie.

Procedury leczenia są przeciwwskazane dla pacjentów, jeśli w miejscu wstrzyknięcia występują otwarte rany, pęknięcia, skaleczenia, otarcia. W przypadku blokad leki nie są stosowane, jeśli pacjent ma nadwrażliwość na ich pomocnicze lub aktywne składniki. W przypadku glikokortykosteroidów i NLPZ charakterystyczne są drugorzędne objawy ogólnoustrojowe. Mają działanie nefrotoksyczne, hepatotoksyczne, zaburzają funkcjonowanie przewodu pokarmowego. Względne przeciwwskazania do blokad terapeutycznych - ciężka patologia wątroby, nerek, pęcherza, nadżerki i nadkwasowate zapalenie żołądka.

Blokady z Diprospanem

Diprospan (betamethazon) jest najczęściej stosowanym lekiem do blokad terapeutycznych. Jego działanie terapeutyczne objawia się w ciągu godziny i, w zależności od zastosowanej dawki, utrzymuje się przez kilka dni lub tygodni. Lek jest przeznaczony do wprowadzenia do jamy stawu, stan zapalny więzadeł, ścięgien. Zalecane dawki wynoszą od 4 do 8 mg. Ilość zawiesiny do pojedynczego podania określa lekarz prowadzący. Uwzględnia etap patologii, stopień uszkodzenia tkanki, obecność chorób przewlekłych w wywiadzie, wiek i wagę pacjenta. Zawiesinę rozcieńczono novokainą lub lidokainą tuż przed zabiegiem. Jak to się dzieje:

  • skóra powyżej stawu jest leczona alkoholowym roztworem jodu;
  • jeśli to konieczne, obszar nakłucia jest znieczulany przez miejscowe środki znieczulające;
  • pacjent jest proszony o zgięcie ręki pod łokciem pod kątem prostym, a następnie lekarz wstrzykuje roztwór Diprospanu środkiem znieczulającym w obszar na granicy kości piętowej i procesu łezki;
  • Po wyjęciu igły miejsce nakłucia ponownie traktowane jest antyseptykami.

Czas trwania procedury wynosi około pół godziny. Kilka minut później intensywność bólu zaczyna maleć. Zmniejsza obrzęk i zaczerwienienia skóry, eliminuje sztywność. Blokada stawu łokciowego Diprospan stosuje się w diagnostyce dowolnej patologii zapalnej lub zwyrodnieniowej dystroficznej, nieskomplikowanej przez infekcję bakteryjną.

Przeciwwskazania do stosowania - choroba zwyrodnieniowa stawów bez objawów zapalenia błony maziowej, niestabilności stawów, aseptyczna martwica kości czołowych kości. Diprospan jest surowo zabroniony w trakcie ciąży i laktacji. Absolutnymi przeciwwskazaniami są także jaskra, nadciśnienie tętnicze, cukrzyca, niedoczynność tarczycy, niedawno przebytym zawałem mięśnia sercowego, wrzody żołądka i dwunastnicy.

Blokady w epicondylitis

Zapalenie nadkłykcia stawu łokciowego jest degeneracyjno-zapalną patologią tkanek rozwijających się w miejscach przyczepienia ścięgien do wewnętrznej i zewnętrznej kości ramiennej kości ramiennej. Choroba jest boczna z wyraźnie zlokalizowanym bólem wzdłuż zewnętrznej powierzchni łokcia i przyśrodkowej, w której ból występuje na wewnętrznej powierzchni stawu. Blokada z zapaleniem nadkłykcia stawu łokciowego jest stosowana zarówno w ostrym jak i przewlekłym stanie zapalnym.

Po potraktowaniu skóry środkami antyseptycznymi lekarz wprowadza igłę, zanim dotknie kości, a następnie przesuwa z powrotem o kilka milimetrów. W przypadku jednej blokady stosuje się około 6 ml roztworu leku. Jeżeli stosuje się glikokortykosteroidy, to po 10 dniach procedura jest powtarzana. Po okołostawowym podaniu dowolnego leku konieczne jest unieruchomienie stawu łokciowego. Do mocowania używane są półsztywne ortezy lub elastyczne bandaże.

Trudniejsza jest blokada z przyśrodkowym zapaleniem nadkłykcia, ponieważ w okolicach epikurejotoku znajduje się nerw łokciowy. Zabieg wykonuje chirurg ortopeda pod kontrolą fluoroskopową.

W leczeniu i profilaktyce chorób stawów i kręgosłupa z naszych czytelników używać szybkiego i niechirurgiczne metody leczenia zalecanego przez czołowych reumatologów Rosja, postanowili przeciwstawić się bezprawiu w farmacji i medycyny stwierdził, że naprawdę traktuje! Zapoznaliśmy się z tą techniką i postanowiliśmy zwrócić na nią uwagę. Przeczytaj więcej.

Komplikacje

Nawet wstępne badanie pacjentów w celu identyfikacji indywidualnej nietolerancji leku nie pomaga w uniknięciu rozwoju reakcji alergicznych. Najgroźniejsze ogólnoustrojowe działania niepożądane - wstrząs anafilaktyczny i obrzęk Quinckego - występują rzadko. W takich przypadkach personel medyczny szybko pomoże. Miejscowe reakcje alergiczne, takie jak pokrzywka, rozwijają się częściej. Skóra puchnie, czerwienieje, powstają małe wysypki. Aby wyeliminować takie działania niepożądane, wystarczy stosować leki przeciwhistaminowe. Podczas przeprowadzania blokady leku w 0,5% przypadków występują następujące komplikacje:

  • krwiaki, wywołane uszkodzeniem mechanicznym naskórka i struktur podskórnych za pomocą igły iniekcyjnej;
  • infekcja, która została spowodowana przez wniknięcie do jamy stawu lub więzadła ścięgien aparatu chorobotwórczych bakterii.

Takie powikłania mogą się pojawić nawet wtedy, gdy medyczna blokada jest wykonywana przez doświadczonego lekarza. Poważniejsze konsekwencje będą następować, jeśli pojedyncza dawka zostanie niewłaściwie obliczona lub wybrany zostanie lek. Prowadzi to do zaostrzenia objawów, progresji procesu zapalnego lub degeneracyjnego-dystroficznego, toksycznego działania leków na narządy wewnętrzne. Dlatego nie można ufać procedurze specjalistom z niewystarczającym doświadczeniem.

Jak zapomnieć o bólu stawów?

  • Ból stawów ogranicza ruchy i pełne życie...
  • Martwisz się o dyskomfort, chrupanie i systematyczny ból...
  • Być może wypróbowałeś kilka leków, kremów i maści...
  • Ale sądząc po tym, że czytasz te linijki - niewiele ci pomogło...

Ale ortopeda Valentin Dikul twierdzi, że istnieje naprawdę skuteczny lek na ból stawów! Czytaj więcej >>>

Czy chcesz otrzymać takie samo leczenie, zapytaj nas jak?

Fizjoterapia z zapaleniem nadkłykcia stawu łokciowego

  • Przyczyny i przyczyny choroby
  • Dwa rodzaje łokciowego zapalenia nadkłykcia
  • Objawy i stadia choroby
  • Diagnostyka
  • Leczenie zachowawcze
  • Leczenie operacyjne

Zapalenie nadkłykcia stawu łokciowego to zapalenie przyczepu ścięgien mięśni przedramienia do kości ramiennej. W wyniku działania niekorzystnych czynników zostaje zniszczona okostna kości ramiennej w okolicy kłykciowej (jednej lub dwóch), a następnie tkanki ścięgna i chrząstki.

W 80% przypadków choroba ma pochodzenie zawodowe (tj. Osoby w niektórych zawodach, które stale opierają się na ramieniu) są chore, aw 75% przypadków przejmuje prawą rękę. Z powodu silnego bólu przedramienia i łokcia oraz osłabienia mięśni, osoba traci zdolność do pracy, a bez szybkiego leczenia zanik mięśni.

Leczenie zapalenia nadkłykcia stawu łokciowego jest dość długie (od 3-4 tygodni do kilku miesięcy), ale zwykle choroba jest skutecznie leczona. Główne metody leczenia to fizjoterapia i dostosowanie stylu życia. Chorobą tą zajmuje się ortopeda lub chirurg.

W dalszej części artykułu dowiesz się: dlaczego istnieje choroba, jakie są rodzaje epikondylitów, jak odróżnić zapalenie nadkłykcia przed innymi chorobami stawu łokciowego i jak prawidłowo go leczyć.

Przyczyny rozwoju; co się stanie, gdy wystąpi choroba

Na dolnym końcu kości ramiennej znajdują się epikondyles - miejsca, gdzie przyczepione są ścięgna mięśniowe, i które nie wchodzą bezpośrednio do stawu. Przy ciągłym przeciążeniu lub mikrotraumatyzacji tych obszarów pojawia się w nich zapalenie - zapalenie nadkłykcia.

Pod epicondylitis zwykle oznacza proces zapalny. Jednak wiele badań wykazało, że zmiany zwyrodnieniowe (niszczące) rozwijają się częściej w podsieciach i ścięgnach: na przykład zapada się kolagen, włókna ścięgna się rozluźniają. Dlatego dokładniej jest nazywać zapalenie nadkłykcia początkowym stadium choroby, w którym obserwuje się zapalenie okostnej i ścięgien w okolicy nadtwardówki. Dalsze procesy wielu autorów nazywają epikdylozą.

Często powtarzające się ruchy - takie jak redukcja i usuwanie przedramienia z równoczesnym zgięciem i wydłużeniem łokcia - najczęstszą przyczyną choroby. Działania te są typowe dla kamieniarzy, tynkarzy, muzyków, sportowców ("łokieć tenisisty"). Dlatego zapalenie nadkłykcia stawu łokciowego jest klasyfikowane jako choroby zawodowe.

Również rozwój łokciowego zapalenia nadkłykcia ułatwiają:

  • osteochondroza regionu szyjnego,
  • deformująca artroza stawu łokciowego,
  • upośledzone przewodzenie (neuropatia) nerwu łokciowego,
  • urazy łokcia.

Dwa rodzaje patologii

Zapalenie nadkłykcia łokcia jest zewnętrzne (boczne) i wewnętrzne (środkowe). Zewnętrzna rozwija się 15 razy częściej, trwa dłużej i mocniej.

(jeśli stół nie jest całkowicie widoczny - obróć go w prawo)

Objawy i etapy rozwoju łokciowego zapalenia stawów

Zapalenie nadkłykcia łokcia może mieć ostry lub podostry pochodzenie. Przy nieskuteczności lub braku leczenia choroba może przejść w stan przewlekły. Objawy tych trzech postaci choroby opisano w tabeli:

(jeśli stół nie jest całkowicie widoczny - obróć go w prawo)

Inne możliwe objawy epicondylitis:

Objawy zapalenia nadkłykcia są podobne do zapalenia mięśni (zapalenia mięśni) przedramienia, deformacji zwyrodnienia stawów, zapalenia kaletki stawu łokciowego. Dlatego przed wyznaczeniem leczenia wykonuje się diagnostykę różnicową.

(jeśli stół nie jest całkowicie widoczny - obróć go w prawo)

Zachowawcze leczenie zapalenia nadkłykcia stawu łokciowego jest skomplikowane. Zastosuj 3 metody:

nałożenie opony na łokieć i przyjmowanie leków (leki są przyjmowane zgodnie ze wskazaniami),

korekta stylu życia.

Masaż i terapia ruchowa nie są wykorzystywane do terapii.

W przypadku rozwoju zapalenia nadkłykcia, jako powikłań osteochondrozy kręgosłupa szyjnego, leczona jest choroba podstawowa.

1. Nakładaj opony i leki

  • Aby nie uszkodzić stawu - podczas leczenia rannego ramienia, lekko zgiętego w stawie łokciowym pod kątem 25-30 stopni, nakłada się oponę. W tym samym czasie w bolesnych punktach zablokować Novocain.
  • Aby usunąć stan zapalny i wyeliminować ból, przepisywane są niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ: ibuprofen, indometacyna i inne).
  • W ostrym okresie z bardzo silnym bólem i stanem zapalnym stosuje się zastrzyki hydrokortyzonu z lekami przeciwbólowymi (novokainą lub lidokainą), które są ustalane w odstępach 3-4 dni. W stanie podostrym, zamiast zastrzyków, stosuje się maść hydrokortyzonową (do fonoforezy).

2. Fizjoterapia

W ostrym i podostrym okresie choroby metody fizjoterapii będą się różnić.

Na poniższej liście metody stosowane w ostrym stadium zapalenia nadkłykcia (wszystkie zabiegi wykonuje się codziennie, liczba niezbędnych sesji jest podana w nawiasach):

  • magnetoterapia pulsacyjna o wysokiej intensywności (5-8),
  • terapia diadynamiczna (6-7),
  • przezskórna elektroanaliza (8-10),
  • promieniowanie laserowe w podczerwieni (10-15).

Metody stosowane w etapie podostrym:

(jeśli stół nie jest całkowicie widoczny - obróć go w prawo)

Przyjrzyjmy się bliżej 2 skutecznym i interesującym metodom leczenia epicondylitis.

Terapia falą uderzeniową pozaustrojową

Ta metoda leczenia opiera się na wykorzystaniu fal akustycznych: fale uderzeniowe kierowane przez specjalny aplikator do miejsca zapalenia, eliminują ból bez uszkadzania tkanki.

Tacy lekarze terapeuci stosują od ponad 20 lat, ale jego mechanizm działania na tkankę nie został w pełni zbadany. Wyniki leczenia mówią jednoznacznie: wpływ fal prowadzi do resorpcji martwej tkanki, wzrostu nowych naczyń krwionośnych, przywrócenia funkcji mięśni i stawów. Zapalenie nadkłykcia stawu łokciowego można leczyć tą metodą.

Zastosowanie papainy

Dobry wynik leczenia polega na zastosowaniu elektroforezy z enzymem roślinnym - papainą (enzym ten zawarty jest w znacznej ilości w drzewie papai). Pod wpływem prądu, związek ten przyczynia się do rozerwania nekrotycznych obszarów ścięgien i tkanki chrzęstnej, co zmniejsza możliwość uszczypnięcia nerwów i naczyń krwionośnych. Taka terapia znacznie zmniejsza zespół bólowy i zatrzymuje procesy destrukcyjne.

Leczenie papainą jest długie, wymaga 2-3 kursów rocznie (jeden kurs - 30 dni). Jest to bardzo skuteczny sposób leczenia zapalenia nadkłykcia stawu łokciowego.

3. Zmiana sposobu życia

W procesie leczenia przestrzegaj 5 zasad życia:

dawkę obciążenia mięśni przedramienia, racjonalnie połączyć obciążenie i ruchy stawu łokciowego;

codziennie masuj przedramię i łokieć - jeśli twoja praca jest związana z obciążeniem na tych obszarach;

wybierz wygodną pozycję do pracy;

sportowcy: używaj ochraniaczy na łokcie i mocujących bandaże na łokciu, odpowiednio wybierz ekwipunek (na przykład rakieta tenisowa);

w odpowiednim czasie leczyć osteochondroza odcinka szyjnego kręgosłupa (jeśli występuje).

Przestrzegaj tych samych środków w celu zapobiegania chorobie: po leczeniu lub jeśli jesteś predysponowany do zapalenia nadkłykcia (powiedzmy, jesteś tenisistą lub masz artrozy stawu łokciowego).

Jeśli leczenie zachowawcze nie zapewnia odpowiednich wyników - należy wykonać operację.

Cztery rodzaje interwencji chirurgicznej:

miofasciotomia (usunięcie części okostnej, do której przymocowane jest ścięgno);

tenotomia (rozwarstwienie ścięgna związanego z kością ogonową);

wydłużanie lub odcinanie ścięgna prostownika lub zginacza nadgarstka;

neurotomia (cięcie) gałęzi nerwu promieniowego.

Operacje z chorobą stawu łokciowego są rzadkie ze względu na wysokie prawdopodobieństwo nawrotu, rozwój procesów adhezyjnych w tkankach i wzmocnienie zespołu bólowego.

Leczenie zapalenia nadkłykcia powinno być połączone. Aby określić wymaganą ilość leczenia należy uwzględnić stopień zmian strukturalnych w ścięgien i mięśni ręki i stawu łokciowego, zaburzenia aktywności ruchowej stawów i czasu trwania procesu patologicznego. Głównym celem kierunku terapeutycznego jest wyeliminowanie bólu w ognisku zapalnym, przywrócenie lokalnego krążenia, przywrócenie pełnej objętości czynności ruchowej stawu łokciowego i zapobieganie zanikom w mięśniach przedramienia.

Leczenie zapalenia nadkłykcia za pomocą środków ludowej

Leczenie zapalenia nadkłykcia za pomocą środków ludowych musi rozpocząć się od konsultacji lekarskiej, ponieważ chociaż naturalne substancje i zioła są stosowane w większym stopniu, zawsze istnieje ryzyko wystąpienia działań niepożądanych.

Mleczne okłady z propolisem są przygotowywane przez rozpuszczenie 5 gram wstępnie zmiażdżonego propolisu w stu mililitrach ciepłego mleka. Po tym, serwetka z kilku warstw gazy powinna być nasączona tą mieszaniną i owinąć ją dotkniętym stawem. Po wykonaniu kompresji z celofanem i warstwą waty należy pozostawić na 2 godziny.

Naprawcza maść na więzadła i okostną jest wykonana z naturalnego tłuszczu. Najpierw (200 g) topi się w łaźni wodnej, tłuszcz oddziela się i stosuje na bazie maści. Dodatkowe 100 g świeżego korzenia żywokostu należy zmiażdżyć i zmieszać z ciepłym tłuszczem. Mieszaninę należy mieszać do uzyskania jednorodnej, gęstej masy. Przechowywać uzyskaną maść należy przechowywać w lodówce. Jedna procedura wymaga około 20 gramów mieszaniny leku. Przed użyciem należy go podgrzać w łaźni wodnej i namoczyć serwetkę z kilku warstw gazy. Ponadto, jak zwykle leczenie kompresyjne trwa około 2 godzin. Leczenie zapalenia nadkłykcia za pomocą środków ludowych może zarówno złagodzić główne kliniczne objawy choroby, jak i przywrócić strukturę uszkodzonego stawu.

Gimnastyka z epicondylitis

Gimnastyka z zapaleniem nadkłykcia jest ukierunkowana na stopniowe rozszerzanie uformowanych tkanek łącznych w celu przywrócenia funkcjonowania stawu. Oczywiście, bez leków, ćwiczenia nie będą tak skuteczne, jak w połączeniu, ale nadal wynik będzie zauważalny.

Gimnastyka z epicondylitis odbywa się z aktywnymi ruchami i pasywne przy użyciu zdrowej dłoni. Wszystkie ćwiczenia powinny być oszczędne, aby uniknąć pogorszenia sytuacji i jeszcze większego uszkodzenia stawu. Ponadto, specjalny kompleks nie obejmuje ćwiczeń siłowych, ponieważ nie są one wskazane w leczeniu zapalenia nadkłykcia. Szczególnie korzystanie z gimnastyki jest dozwolone tylko po konsultacji z lekarzem i wygaśnięciu ostrej fazy choroby.

Ćwiczenia w epicondylitis

W celu leczenia i rehabilitacji choroby opracowano specjalne ćwiczenia dotyczące zapalenia nadkłykcia. Dlatego konieczne jest wykonanie zgięcia i wyprostu przedramienia za pomocą ustalonego obwodu ramienia; z pochylonymi łokciami trzeba zaciskać pięści; naprzemienne ramiona, powinieneś wykonywać okrężne ruchy ramionami i przedramionami w przeciwnych kierunkach; łącząc szczotki obu rąk, konieczne jest wykonanie zgięcia i wyprostu w stawie łokciowym.

W przypadku braku przeciwwskazań i zgody lekarza, możliwe jest wykonywanie takich ćwiczeń z epicondylitis, jako "młyn" lub "nożyczki".

Maść z epicondylitis

Maść z zapaleniem nadkłykcia ma działanie miejscowe, dzięki czemu można wywierać działanie przeciwzapalne, przeciwbólowe i przeciwobrzękowe na dotknięte stawy. Maści mogą mieć w swoim składzie, niesteroidowe składniki przeciwzapalne i leki hormonalne.

Maść z zapaleniem nadkłykcia na bazie kortykosteroidów ma silny wpływ na zmniejszenie obrzęku i reakcji zapalnej. Na przykład maści z betametazonem i środkami znieczulającymi. To połączenie przynosi ulgę osobie w tym samym czasie przed zespołem bólowym i uczuciem rozerwania na dotkniętym obszarze przedramienia.

Niesteroidowe maści przeciwzapalne z zapaleniem nadkłykcia

Niesteroidowe maści przeciwzapalne z zapaleniem nadkłykcia stosuje się w celu zmniejszenia aktywności reakcji zapalnej organizmu w celu uszkodzenia ścięgna w miejscu przywiązania do kości. Wśród najczęściej spotykanych i stosowanych można wyróżnić: maść ortopofen, ibuprofen i indometacyna. Ponadto istnieje duża liczba żeli opartych na niesteroidowych lekach przeciwzapalnych, takich jak diklofenak, nurofen i piroksykam.

Niesteroidowe maści przeciwzapalne z epicondylitis są dość proste w użyciu. W ciągu jednego dnia musisz nałożyć pewną ilość funduszy na dotkniętą strefę wspólnego. Jednak jako monoterie te maści nie są zalecane, ponieważ choroba wymaga leczenia skojarzonego.

Terapia epicondylitis

Vitafon jest urządzeniem wibroakustycznym, które wykorzystuje mikrowibrację do celów terapeutycznych. Zasada wpływu na zaatakowany obszar wynika z wpływu różnych częstotliwości dźwięku. W rezultacie aktywowane są lokalne krążenie krwi i drenaż limfatyczny. Leczenie epikondylitów vitaifonem jest możliwe nawet w ostrym stadium. Pomaga zmniejszyć zespół bólowy, który poprawia jakość życia ludzkiego.

Leczenie zapalenia nadkłykcia przy użyciu vitaifonu ma pewne przeciwwskazania. Są to nowotwory onkologiczne w okolicy stawu, wyraźna miażdżyca, zakrzepowe zapalenie żył, ostry stan chorób zakaźnych i gorączka.

Diprospan z epicondylitis

Pomimo powszechnego stosowania niesteroidowych leków przeciwzapalnych, lekiem z wyboru pozostaje diprospan z zapaleniem nadkłykcia. Ze względu na obecność w składzie betametazonu w postaci fosforanu sodu i dipropionianu efekt terapeutyczny osiąga się szybko i przez dość długi czas. Działanie diprospanu wynika z jego przynależności do środków hormonalnych.

Diprospan z epicondylitis zapewnia silne działanie przeciwzapalne, immunosupresyjne i antyalergiczne. Podawanie leku powinno odpowiadać pożądanemu efektowi. Jeśli wymagana jest całkowita ekspozycja, lek podaje się domięśniowo, jeśli lokalnie - następnie do otaczającej tkanki lub wewnątrz stawu. Istnieją również maści, jednak nie mają nazwy "diprospan", ale zawierają główny składnik - betametazon.

Bandaż z epicondylitis

Immobilizacja stawu jest jednym z głównych warunków kompleksowego leczenia zapalenia nadkłykcia. Istnieje wiele sposobów na unieruchomienie dotkniętego obszaru, z których jeden jest uważany za bandaż z epicondylitis.

Jest stosowany w górnej trzeciej części przedramienia i zapewnia silne unieruchomienie. Bandaż zapewnia rozładunek miejsca utrwalenia ścięgna zapalanego do kości za pomocą ukierunkowanego ucisku na mięśnie. Dzięki specjalnemu łącznikowi możesz dostosować stopień kompresji.

Bandaż z epicondylitis ma ciasno-elastyczny korpus, który zapewnia niezbędną redystrybucję nacisku. Jest bardzo wygodny w użyciu i nie powoduje nieprzyjemnych wrażeń.

Terapia falami uderzeniowymi z zapaleniem nadkłykcia

Terapia falami uderzeniowymi z zapaleniem kości nadtwardówkowej jest uważana za nowoczesną metodę leczenia choroby, ponieważ od dawna udowodniono jej skuteczność w przywracaniu utraconej funkcji stawu. Ten typ terapii zapewnia krótszy okres leczenia epicondylitis, który opiera się na uszkodzeniu ścięgien w miejscu ich przywiązania do kości.

Szczególne znaczenie ma terapia falami uderzeniowymi u sportowców, ponieważ muszą one szybko wyzdrowieć po urazach. Istota efektu tej metody opiera się na dostarczaniu fal akustycznych o pewnej częstotliwości do dotkniętego obszaru złącza. Ponadto, dzięki niej wielokrotnie zwiększyła się lokalny przepływ krwi. W rezultacie, nie jest przywrócenie normalnego metabolizmu aktywacja syntezy włókien kolagenowych lokalny przepływ krwi, metabolizmu tkanki, a następnie rozpoczyna się proces regeneracji uszkodzeń kompozycję komórkową.

Pomimo wysokiej skuteczności, terapia falą uderzeniową z epicondylitis ma pewne przeciwwskazania. Wśród nich wyróżnia się podczas ciąży, ostrej fazie chorób zakaźnych, obecność płynu w uszkodzeniu, zapalenie szpiku, zaburzenia krzepnięcia krwi funkcja, różnych chorób układu sercowo-naczyniowego i procesem obecność raka przy stosowaniu tej terapii.

Poduszka na łokieć z epicondylitis

Woreczek łokciowy pod epicondylitis zapewnia umiarkowane mocowanie i ściskanie ścięgien mięśni prostowników i zginaczy ręki. Ponadto wykonuje ruchy masażu na mięśniach przedramienia.

Struktura łokci zawiera sprężystą ramę z poduszką z silikonu, mocującą pasek, który równomiernie rozkłada nacisk na mięśnie. Jest uniwersalny, ponieważ nadaje się do ramion prawej i lewej o różnych średnicach.

Kolano nadkłykcia jest bardzo wygodne, ponieważ zapobiega nadmiernej labilności stawu, co niekorzystnie wpływa na proces leczenia.

Orteza z zapaleniem nadkłykcia

Orteza z zapaleniem nadkłykcia jest stosowana w celu zmniejszenia obciążenia ścięgien mięśni w punkcie przyczepienia do kości. Dzięki temu zespół bólowy zostaje usunięty, a funkcjonowanie dotkniętego stawu jest znormalizowane.

Nadkłykcia orteza ma co jej przeciwwskazań, czyli niedokrwienie (niedostateczny dopływ krwi) regionów dotkniętych kończyny. Jego stosowanie jest skuteczne zarówno osobno, jak iw połączeniu z glikokortykosteroidami. Ze względu na ściskanie mięśni przedramienia do nich, jest redystrybucja obciążenia zginaczy nadgarstka i prostowników i zmniejszenie siły napięcia ścięgna w miejscu mocowania do kości ramiennej. Orteza jest stosowana w ostrej fazie zapalenia nadkłykcia.

Operacja z zapaleniem nadkłykcia

Leczenie zachowawcze w większości przypadków prowadzi do utrzymującej się remisji i długich okresów bez zaostrzenia. Istnieją jednak pewne warunki, w których operacja jest wykonywana w epicondylitis.

Wskazaniami do jej prowadzenia są częste nawroty choroby o żywych objawach klinicznych i długich okresach ostrych, niewystarczającej lub całkowitej nieskuteczności leczenia lekami. Ponadto konieczne jest uwzględnienie stopnia zaniku mięśni i ucisku otaczających nerwów. Kiedy objawy tych stanów zwiększają się, operacja jest wskazana w przypadku zapalenia nadkłykcia.

Fizjoterapia z zapaleniem nadkłykcia

Fizjoterapia z epicondylitis odnosi się do głównych metod leczenia choroby. Obejmuje:

  • ultrafonoforeza hydrokortyzonowa, podczas której fale ultradźwiękowe sprawiają, że skóra staje się bardziej przepuszczalna dla substancji leczniczych, w wyniku czego hydrokortyzon przenika głębsze warstwy skóry;
  • krioterapia, sugerująca ekspozycję na dotknięte stawy czynnikiem chłodniczym, zwykle o temperaturze -30 stopni. Ze względu na niskie temperatury ból i częściowy obrzęk są usuwane z powodu zapalenia;
  • magnetoterapia pulsacyjna wykorzystuje pole magnetyczne o niskiej częstotliwości, w wyniku czego obserwuje się aktywację dopływu krwi w obszarze objętym procesem zapalnym wraz z przyspieszeniem procesu metabolicznego i możliwościami regeneracji;
  • terapia diadynamiczna charakteryzuje się działaniem monoparowych prądów impulsowych o niskiej częstotliwości, w wyniku czego krew jest dostarczana do tkanek, zwiększa się dostarczanie tlenu i składników odżywczych;
  • uderzeniowej rehabilitacyjny na nadkłykcia obejmuje wpływ fal akustycznych dotkniętych obszarach tkanki łącznej, co zauważa zwiększony przepływ krwi w dotkniętych stawów, zmniejszenie bólu i resorpcję włókniejących zmian. Ten rodzaj terapii jest stosowany jako fizjoterapia z zapaleniem nadkłykcia przy braku działania innych metod leczenia.

Zapalenie nadkłykcia jest chorobą zapalną, w której staw łokciowy jest zaangażowany w proces patologiczny. Przyczyną tej dolegliwości jest napięcie mięśni i częste urazy. Najczęściej ta choroba jest narażona na sportowców i ludzi, których działania zależą od pracy rąk. Dlatego ta dolegliwość otrzymała drugie imię "łokieć tenisista".

Leczenie zapalenia stawu łokciowego powinno być kompleksowe i terminowe.

Dlatego też, gdy pojawią się pierwsze objawy, należy natychmiast skonsultować się z lekarzem. Z czasem leczenie pozwoli uniknąć komplikacji, interwencji chirurgicznej i długoterminowej rehabilitacji.

Terapia

Głównymi celami leczenia zapalenia nadkłykcia stawu łokciowego są następujące zadania:

  • eliminacja zespołu bólowego;
  • przywrócenie czynności motorycznej stawu;
  • poprawa krążenia krwi i metabolizmu;
  • zapobieganie powikłaniom.

Leczenie powinno rozpocząć się od zapewnienia pełnego odpoczynku dotkniętej chorobie kończynie. Konieczne jest całkowite wykluczenie jakiejkolwiek aktywności ruchowej. Jeśli działalność zawodowa związana jest z pracą rąk, musisz przynajmniej na czas pogorszenia wydać zwolnienie chorobowe. Jeśli to wszystko nie wyeliminuje zespołu bólowego, będziesz musiał zastosować następujące środki:

  • użyj ciasnego bandaża z elastycznym bandażem;
  • założyć bandaż "chustkę";
  • użyj specjalnego bandaża;
  • Zastosuj specjalną ortezę, która zapewni niezawodne zamocowanie chorego ramienia.

Kolejnym etapem leczenia jest terapia medyczna obejmująca stosowanie takich grup leków:

  • niesteroidowe leki przeciwzapalne - aceklofenak, diklofenak, ibuprofen, naproksen, meloksykam, itp.;
  • środki przeciwbólowe o działaniu ogólnym - analgin, aspiryna;
  • hormony glukokortykoidowe - stosuje się lokalny zastrzyk leków, takich jak prednizolon, hydrokortyzon, diprospan. Bardzo często, wraz z tymi lekami, wstrzykuje się środki znieczulające (novocaine, lidokaina). Ta kombinacja leków skutecznie usuwa zespół bólowy;
  • leki o działaniu miejscowym (maści, żele) - diklofenak.

Fizjoterapia odgrywa ważną rolę w leczeniu zapalenia nadkłykcia stawu łokciowego. Następujące procedury fizjoterapii są szeroko stosowane:

  • hydrokortyzonowa elektroforeza;
  • magnetoterapia;
  • terapia laserowa;
  • terapia diadynamiczna;
  • krioterapia;
  • terapia falami uderzeniowymi itp.

Zazwyczaj leczenie zachowawcze daje średnio dodatni wynik w ciągu trzech tygodni. Ale jeśli powyższe metody okazały się nieskuteczne, zastosuj szybką interwencję. W ciągu kilku tygodni po operacji można rozpocząć pracę, ale przy minimalnym nakładzie pracy. W przypadku pracy stałej dana osoba jest uprawniona dopiero po miesiącu. Nawet po ustąpieniu objawów zapalenia nadkłykcia i przywrócenia aktywności zawodowej ból odczuje się w okolicy stawu łokciowego. Dlatego konieczne jest unikanie urazów i przepięć.

Leczenie w domu

Jeśli z jakiegokolwiek powodu wizyta u lekarza musi zostać odroczona, możesz złagodzić ten stan za pomocą środków ludowej. Oto niektóre z nich:

  1. Kompresy z liści brzozy pomogą poradzić sobie z zespołem bólowym. Najpierw muszą być na parze i dobrze zmiażdżone, a następnie naniesione na dotknięte stawem. Można je wzmocnić bandażem, następnie nałożyć ceratę, a na koniec owinąć ją w wełniany materiał;
  2. Do leczenia w domu stosuje się maść z topoli topoli. Do przygotowania maści potrzebne są nerki i masło (około 3 łyżki stołowe). Wszystko to należy wymieszać i umieścić na łaźni wodnej na godzinę. Następnie wysyłamy mieszaninę do lodówki na kilka dni. Pocieramy ten środek na łokieć przez trzy dni.
  3. Najczęstszą metodą leczenia w domu jest olej z liści laurowych, stosowany jest jako kompres.
  4. Kolejną skuteczną metodą leczenia ludowego jest zastosowanie kompresu z niebieskiej gliny. Konieczne jest mieszanie gliny i wrzącej wody w równych proporcjach. Otrzymaną mieszaninę nanosi się na łokieć pacjenta przez godzinę, owiniętą wełnianą szmatką.
  5. Także środek ludowy, który pomoże usunąć zespół bólu, to zielona herbata. Konieczne jest zamrożenie go, a wycieranie go lodem, wytrzeć dotknięte połączenie.

Nadal istnieje wiele skutecznych środków ludowej, które pomogą wyeliminować objawy choroby. Jednak nie należy traktować tylko tradycyjnej medycyny. Konieczne jest skorzystanie z pomocy wykwalifikowanego specjalisty.

Wniosek

Do szybkiego powrotu do zdrowia zaleca się masować i ćwiczyć. Poprawi to również proces rehabilitacji w okresie pooperacyjnym. Leczenie zapalenia nadkłykcia stawu łokciowego wymaga dużego wysiłku i długiego czasu. Musisz więc być cierpliwy. Przy odpowiednim leczeniu i przestrzeganiu wszystkich zaleceń lekarza o tej chorobie można zapomnieć.

Zapalenie nadkłykcia stawu łokciowego

Układ mięśniowo-szkieletowy jest ważnym systemem ciała, który pozwala osobie swobodnie się poruszać, bronić się i wykonywać inne ważne funkcje w celu produktywnej interakcji ze środowiskiem. Zawsze jest nieprzyjemnie, gdy jakakolwiek część szkieletu, czy to stawów, mięśni czy kości, cierpi na choroby. Przecież funkcja silnika jest zakłócona i jak wiadomo ruch jest życiem. Szczególnie narusza jakość życia taką chorobę jak zapalenie nadkłykcia stawu łokciowego.

Staw łokciowy jest formacją anatomiczną między kośćmi barku i przedramienia. Składa się z trzech stawów między łopatką, łokciem i kościami promieniowymi, otoczonych pojedynczą torebką stawową, którą tworzy gęsta tkanka łączna. Wewnątrz znajduje się płyn stawowy.

Funkcjonalnie staw zapewnia ruchy przedramienia, takie jak zgięcie, wyprostowanie, obrót w górę (supinacja) i obrót w dół (pronacja). Ruchy są spowodowane pracą mięśni, które przy pomocy ścięgien przyczepiają się do nadkłyknięcia ramienia - są to kościste wypustki zaprojektowane specjalnie do mocowania ścięgien. Ścięgna są elastyczne - po rozciągnięciu są w stanie uzyskać ten sam kształt. Ale ta zdolność jest nieco opóźniona w czasie, to znaczy po mechanicznym obciążeniu ścięgna pozostaje przez krótki czas w rozciągniętej formie. Jeśli siła mechaniczna działa ponownie podczas tego okresu, rozciągnięte ścięgno jest rozciągnięte i po prostu nie ma czasu na odzyskanie sił. Biorąc pod uwagę, że dopływ krwi do ścięgna jest stosunkowo niewielki w porównaniu do np. Mięśnia, przywrócenie włókien przy stałym obciążeniu tego samego rodzaju zwalnia. Może to prowadzić do powstawania mikropęcherzyków, a także zmian w strukturze zapalenia nadkłykcia. Zapalenie nadkłykcia rozwija się dosłownie - zapalenie kłykcia.

Zapalenie nadkłykcia stawu łokciowego - choroby, która występuje zazwyczaj przez fizyczne przeciążeniem i ścięgien przeprostu, znamienny zakłóceń normalnej struktury w nadkłykcia, ścięgien i okostnej i zespołu bólu klinicznie widoczne.

Na rysunku staw łokciowy pokazano schematycznie, w obszarze przyczepu ścięgna do łopatki znajdują się łzy.

Zapalenie nadkłykcia może być zewnętrzne i wewnętrzne, odpowiednio, z porażeniem ścięgien na zewnątrz, odpowiedzialnymi za wydłużenie stawu łokciowego, a od wewnątrz odpowiedzialne za zginanie. Często występowały zewnętrzne zapalenie nadkłykcia, z taką samą częstością u mężczyzn i kobiet, głównie u osób w wieku powyżej 30 - 35 lat.

Przyczyny epicondylitis łokieć soutava

Następujące czynniki mogą wywołać rozwój zapalenia nadkłykcia:

1. Uprawianie sportu. Częste obciążenia, długotrwałego wysiłku, powtarzalny ruch niezmiennie prowadzą do tego, że ścięgna i nadkłykcia ramię utworzone szczeliny, które powodują zmiany zwyrodnieniowe w ścięgna. Stawu łokciowego najczęściej dotykają czynności zawodowe w takich sportach:
- tenis - charakteryzuje się zewnętrznym zapaleniem nadkłykcia, zwanym "łokieć tenisisty"
- golf - charakteryzuje się wewnętrznym zapaleniem nadkłykcia, zwanym "łokieć golfisty"
- podnoszenie ciężarów, podnoszenie ciężarów, zajęcia ze sztangą.

2. Urazy. Około 25% wszystkich przypadków znacznych urazów w okolicy łokcia prowadzi do rozwoju zapalenia nadkłykcia.

3. Stałe przeciążenie mięśni barku i przedramienia u pacjentów z określonymi zawodami. Na przykład, często cierpią z pianistami epicondylitis, kierowców, operatorów maszyn, milkmaids, malarzy, tynkarzy, cieśli, masażystów, tragarzy i szwaczek.

4. sprzyjające rozwojowi choroby może stałe niosące worki aktywność domowe, takie jak piłowanie drewna, powierzchni malarskich i innych. Obecność u pacjenta wrodzonej dysplazji tkanki łącznej może również przyczyniać się do zmian degeneracyjnych predyspozycji ścięgien łokcia powodu początkowej zmiany w strukturze włókna łączące.

Objawy zapalenia nadkłykcia stawu łokciowego

Głównym objawem zapalenia nadkłykcia jest zespół bólowy w mięśniach barku i przedramienia. Ból ma inny charakter - pieczenie, ból, ciągnięcie, tępe lub ostre, i daje w zaroślach. W przypadku zewnętrznego zapalenia nadkłykcia, ból pojawia się, gdy próbuje się rozwinąć przedramię, a gdy wnętrze jest zgięte w stawie łokciowym.

Objawy pojawiają się z reguły stopniowo - najpierw pojawiają się nieprzyjemne doznania i dyskomfort przy ładunkach na zadziwieni skończoności, a potem i w spoczynku. Czasami gwałtowne bóle mięśniowe pojawiają się nagle, bez uprzedniego dyskomfortu. Często zespół bólu jest tak ciężki, że pacjentowi trudno jest uścisnąć dłoń z przyjacielem, wziąć szklankę, trzymać łyżkę podczas jedzenia lub wykonywać inne domowe czynności.

W trakcie kursu wyróżnia się ostre, podostre i chroniczne typy choroby. Ostry stan zapalenia nadkłykcia charakteryzuje się atakami bólu podczas wysiłku fizycznego i odpoczynku. Kiedy proces się zatrzymuje, ból jest zakłócany tylko podczas pracy ręką i znika w czasie odpoczynku - jest to stan podostry. W przypadku, gdy leczenie nie rozpoczęło się w czasie, a objawy utrzymują się przez trzy miesiące i dłużej, mówią o powstawaniu przewlekłego zapalenia nadkłykcia stawu łokciowego.

Oprócz bólu pojawia się uczucie drętwienia w dotkniętej chorobą kończynie, uczucie mrowienia lub pełzania. Aktywne ruchy stawu łokciowego są trudne, a bierne zgięcie i przedłużenie przedramienia przez inną osobę lub zdrowe ramię nie powoduje bolesnych odczuć.

Rozpoznanie zapalenia nadkłykcia

Jeśli masz objawy podobne do zapalenia nadkłykcia, powinieneś skonsultować się z lekarzem z traumatologiem lub ortopedą.

Aby ustalić diagnozę, przesłuchanie i badanie pacjenta przez lekarza jest kluczowe, ponieważ nie ma odchyleń w badaniach krwi i nie ma zmian na zdjęciu rentgenowskim stawu łokciowego. Sporadycznie objawy osadzania się soli wapnia w obszarze ścięgien są wykrywane radiologicznie, ale z reguły w daleko idącym stadium zapalenia nadkłykcia i tylko w 10% przypadków.

Podczas przeprowadzania wywiadu określa się charakter skarg, pytań związanych z zawodem i uprawianiem sportu, a także określenie objawów i ich związek z ładunkiem na kończynie.

Przeprowadzane są następujące testy funkcjonalne:

- Przetestuj Velta. Aby ją przytrzymać, musicie wyciągnąć przed siebie ręce i jednocześnie obrócić w górę i w dół otwarte dłonie obu dłoni. Po stronie chorej występuje opóźnienie w zdrowej kończynie podczas wykonywania ruchów.
- Test mobilności. Lekarz przytwierdza łokieć pacjenta, obracając szczotkę w bok. Następnie sugeruje, aby pacjent odwrócił nadgarstek w przeciwnym kierunku, przezwyciężając opór dłoni lekarza. W przypadku zapalenia nadtwardówkowego występuje silne uczucie bólu.

Jeśli podejrzewasz zapalenie nadkłykcia należy wyeliminować chorób takich jak zapalenie kości i stawów i zapalenie stawów łokcia, złamane przedramię i ramię nadkłykciu. Charakteryzują się one oznakami, których nie obserwuje się w epikurelitach, na przykład:

- ruchy bierne w stawie z artrozą i zapaleniem stawów są ostro bolesne,
- występuje obrzęk i zaczerwienienie skóry w okolicy stawu,
- w badaniach krwi określa się elementy zapalne, wzrost białka reaktywnego, pozytywne testy reumatologiczne na reumatyzm, reumatoidalne zapalenie stawów itp.,
- ze stawami ultrasonograficznymi określonymi przez wysięk w jamie stawowej, czyli w płynie zapalnym,
- gdy pojawi rentgenowskie wspólnego artrozy interarticular zmniejszenia różnic i zmian na powierzchni stawowej kości i złamań - naruszenie integralności kości i ewentualne przemieszczenie fragmentów kości.

Jeśli lekarz wyznaczył dodatkowe metody badania, a przy ich pomocy nie było takich objawów, najprawdopodobniej pacjent ma zapalenie nadkłykcia. Jednak w większości przypadków pacjent nie potrzebuje takiej kontroli, aby postawić diagnozę.

Leczenie epicondylitis

Aby osiągnąć maksymalną skuteczność, stosuje się kompleksowe leczenie epicondylitis, które obejmuje następujące kierunki. Po pierwsze, jest to pełna reszta stawu przez co najmniej 7 dni, następnie lekarski i fizjoterapia.

Leczenie farmakologiczne.

Oprócz odpoczynków za dotkniętą kończynę i czasową niewydolność przez 7 do 10 dni od rodzaju aktywności, która spowodowała rozwój choroby, przepisywane są leki:

- niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) - diklofenak (Ortophenum) Nimesulid (nize), ibuprofen (Ibuprom) meloksykam (movalis, Mataro), itd., są stosowane dwa razy dziennie w przypadku tabletek i trzy lub cztery razy dziennie maści, żele i plastry na stawie łokciowym, z kursem co najmniej 10-14 dni. Tabletki są rzadko używane, ponieważ maści mają dość dobry efekt przy regularnym stosowaniu.

- glukokortykosteroidy, które również mają silne działanie przeciwzapalne (GCS) - diprospan (betamethazon), hydrokortyzon i prednizolon. Są one stosowane jako pojedyncze wstrzyknięcie domięśniowe w okolicy stawu łokciowego, przy braku efektu możliwe jest ponowne wejście po kilku dniach, ale nie więcej niż po dwóch wstrzyknięciach w trakcie leczenia,

- miejscowe środki znieczulające - lidokaina, ultracena i inne. Stosowany również w postaci zastrzyków w celu wyeliminowania zespołu bólowego.

Procedury fizjoterapeutyczne

Te metody leczenia mają dobrą skuteczność. Zapalne i uszkodzone tkanki korzystnie wpływają na fizyczne metody, co prowadzi do poprawy ukrwienia i metabolizmu w komórkach, a procesy gojenia zachodzą znacznie szybciej. Kuracja jest przewidziana na 7-10 dni. Są stosowane:

- magnetoterapia pulsacyjna - efekt impulsów magnetycznych o niskiej częstotliwości na stawie łokciowym,
- zastosowanie parafiny i ozocerytu w okolicy łokcia,
- terapia diadynamiczna - ekspozycja na prąd elektryczny o różnej polaryzacji,
- elektroforeza z użyciem hydrokortyzonu lub nowokationu - głęboko jednolita penetracja cząsteczek substancji czynnej do dotkniętych tkanek,
- Wpływ promieniowania laserowego w podczerwieni,
- Krioterapia - narażenie na działanie suchego, zimnego powietrza.

Pomoce ortopedyczne

Jak już powiedziano, dla pełnego wyleczenia i zmniejszenia nieprzyjemnych objawów konieczne jest stworzenie reżimu ochronnego dla kończyny po stronie uszkodzenia. Aby to zrobić, zastosuj bandaż elastyczny, chustkę typu bandaż, ortezę ("opaskę"), mocując ramię w górnej części ramienia. W silnym zespole bólowym można pokazać nałożenie gipsu longi na obszarze stawu. Wszystkie te środki pomagają nadać kończynie najbardziej fizjologiczną pozycję w stanie spoczynku i zmniejszyć obciążenie ścięgien i mięśni.

Orteza do stabilizacji mięśni - prostowniki przedramienia.

Ćwiczenia terapeutyczne z epicondylitis

Służy do przywrócenia funkcji ścięgien i mięśni. Zostaje wyznaczony przez lekarza medycyny fizycznej w przypadku braku bólu w okolicy łokcia, gdy ostry etap procesu ustępuje. Poniższe ćwiczenia mogą być wykonywane przez dwie do trzech minut każdego dwa razy dziennie:

- pacjent naprzemiennie ściska i rozpina szczotkę, trzymając zgięte przedramiona na poziomie klatki piersiowej,
- zgięcie i przedłużenie przedramion obu rąk osobno,
- naprzemienny obrót przedramion w różnych kierunkach,
- pacjent łączy dłonie z zamkiem i powoduje zgięcie i wysunięcie przedramion obu rąk razem,
- pacjent chwyta nadgarstek zdrową ręką i zaczyna powoli zginać ją w stawie nadgarstkowym, trzymając ją w maksymalnym położeniu zgięcia przez kilka sekund,
- ćwiczenia "nożyczki" - poziome pociągnięcia wysunięte ramiona naprzód naprzemiennie tuż nad lewym i na odwrót.

Wszelkie ćwiczenia powinien być przepisywany wyłącznie przez lekarza prowadzącego leczenie, ponieważ przedwczesne rozpoczęcie zajęć może zaszkodzić nie została jeszcze odzyskana ścięgien, co prowadzi do dalszego ich hiperinflacji.

Folkowe metody leczenia zapalenia nadkłykcia

Mają wartość pomocniczą w terapii i powinny być używane przez pacjenta tylko po uzgodnieniu z lekarzem prowadzącym. Ugruntowane metody medycyny tradycyjnej:

- Maść z trawy żywokost, miodu i oleju roślinnego w proporcjach jeden do jednego. Olej można zastąpić smalcem lub woskiem pszczelim. Obecnie tę maść można kupić w aptece. Stosuje się go w nocy przez siedem dni lub dłużej.

- Kompres rozgrzewający z gliny. 200 gramów glinki kosmetycznej zakupionej w aptece, zmieszanej z gorącą wodą, nałożonej na łokieć, owiniętej kilkoma warstwami gazy i wełnianej tkaniny. Compress ma efekt podobny do efektów fizjoterapii. Nie można go stosować w ostrych stanach. Stosuje się go trzy razy dziennie, za każdym razem kompres należy trzymać na ręce przez co najmniej godzinę, zastępując nową porcją mieszaniny podczas chłodzenia.

- Kompres z nalewki spirytusowej szczura końskiego, niedogodności, które w przedłużonym wlewie (nie mniej niż 10 dni). Przygotowuje się go przez zmieszanie pokruszonych liści, alkoholu etylowego i wody.

- Częste szlifowanie obszaru wspólnego z liśćmi pokrzywy, które najpierw należy oblić wrzątkiem.

Chirurgiczne leczenie epicondylitis

Stosowana metoda leczenia jest stosowana dość rzadko, w przypadku zaniedbanego zapalenia nadkłykcia, gdy leczenie złożone leczenie zachowawcze nie pomaga pacjentowi pozbyć się bolesnego bólu dłoni przez sześć miesięcy lub dłużej. Następnie wykonuje się tę operację - małe nacięcie wykonuje się na tylnej powierzchni przedramienia, a lekarz ścina ścięgno, po czym siada nad raną.

Przywrócenie funkcji kończyn może rozpocząć się od jednego do dwóch tygodni po operacji.
Taką operację można wykonać za pomocą nakłucia zamiast cięcia - techniki artroskopowej pod kontrolą specjalnych instrumentów, artroskopów.

Styl życia

Jeśli pacjent nie jest dopuszczalne, aby zmienić rodzaj działalności, konieczne jest, aby przestrzegać kilku prostych zasad, aby zapobiec Kolejne odcinki epicondylitis stawu łokciowego. Tak więc, w sporcie trzeba ćwiczyć w specjalnych wspornikach, a przed rozpoczęciem szkolenia powinien być „rozgrzany” i trochę treningu, pomaga zwiększyć przepływ krwi do mięśni i ścięgien. Kiedy monotonne ruchy w stawie powinny być częściej wykonywane przed przerwą w pracy i masować obszar łokcia.

Ponadto unikaj kontuzji, zwracaj wystarczającą uwagę na prawidłowe i pożywne odżywianie i prowadzisz zdrowy tryb życia.

Komplikacje i rokowanie dla zapalenia nadkłykcia

Ze względu na to, że choroba łatwo się leczy, powikłania rozwijają się niezwykle rzadko, a rokowanie jest korzystne. W przypadku długotrwałego braku terapii może rozwinąć się zapalenie stawu łokciowego - zapalenie błony maziowej, które może powodować wiele nieprzyjemnych wrażeń i wymagać interwencji chirurgicznej.