Zwężenie kanału kręgowego w odcinku lędźwiowym kręgosłupa

Zwężenie kanału kręgowego kręgosłupa lędźwiowego wyraża się w częściowym zachodzeniu na siebie kanału kręgowego. Gdy rura kanału kurczy się, ścina się rdzeń rdzenia kręgowego. Choroba o charakterze progresywnym: przejście do ciężkiego stopnia przewlekłego. Na początkowych etapach pokazano standardowe leczenie za pomocą leków, terapii ruchowej, masażu terapeutycznego. W zaawansowanej postaci choroby wymagana jest interwencja chirurgiczna. Rozważ objawy choroby, metody diagnozy i dowiedz się, jak leczyć zwężenie kanału kręgowego.

Przyczyny rozwoju spinozy

Spinoza dzieli się na wrodzony typ rozwoju i nabywa. W pierwszym przypadku choroba występuje z powodu specyfiki struktury kręgów: powstają one podczas rozwoju zarodka. Osobliwością idiopatycznego (wrodzonego) spinozy są:

  • Nogi płodu powstają nieprawidłowo: jeden krócej niż drugi;
  • Zwiększ lub skróć łuk kręgosłupa;
  • Zmniejszenie wzrostu płodu i inne.

Zwężenie kręgosłupa nabytego typu jest częściej wrodzone. Powody pojawienia się:

  • Uraz kanału w okolicy lędźwiowej spowodowany mechanicznymi wpływami niszczącej natury na grzbiecie;
  • Zwyrodnienie kręgu grzbietu z powodu artrozy stawów. Inny powód można nazwać osteochondroza. Te przyczyny zwężenia kręgosłupa lędźwiowego są najczęstsze;
  • Interwencje medyczne, takie jak usunięcie części łuku kręgowego. Niszczące procesy są nieodłączne u ludzi z metalowymi strukturami kręgosłupa;
  • Guzy;
  • Choroby zakaźne;
  • Zmiana metabolizmu, w wyniku której produkty metaboliczne gromadzą się w kręgu;
  • Zakłócenie dopływu krwi do korzeni nerwów rdzeniowych;
  • Reumatoidalne zapalenie stawów, itp.

Zdarza się, że pacjent z rozpoznaną wrodzoną zwężeniem międzykręgowych otworu, który w końcu zamienia się w różnego rodzaju Spinozy - nabyte. Zwężenia tętnic kręgowych i otworów w tym przypadku nie można wyleczyć za pomocą leków, konieczna jest operacja.

Rodzaje zwężenia

Aby jasno zrozumieć, jakie typy zwężenia wpływają na kręgosłup pacjenta, przejdźmy do anatomii kręgosłupa:

  1. Kanał centralny jest rodzajem obudowy dla rdzenia kręgowego;
  2. Boczne kanały korzeniowe działają jak ścieżki dla nerwów i naczyń. Łączą je z obwodowym układem nerwowym i krążeniem;
  3. Kanały tętnicy kręgosłupa, zlokalizowane w regionie szyjnym.

Istnieją trzy rodzaje zwężenia kanału:

  • Zwężenie centralne: względna sporaza (poniżej 1,2 cm), bezwzględna (mniej niż 1 cm), boczna (mniejsza niż 0,4 cm);
  • Zwężenie tętnicy kręgowej dzieli się z kolei na zwężenie na prawej tętnicy kręgowej i zwężenie lewej tętnicy kręgowej.
  • Być może informacje ci się przydadzą: wtórne zwężenie

Manifestacja spinozy

To, co jest zwężeniem kanału kręgowego, może być zrozumiane przez specyficzne oznaki, dzięki którym choroba zdradza samą siebie. Ucisk naczyń i zakończenia nerwowe rdzenia kręgowego powoduje łańcuch nieprzyjemnych konsekwencji:

  • Napięcie nadtwardówkowe staje się wysokie;
  • Z powodu nacisku na włókna nerwowe dochodzi do ich stanu zapalnego i obrzęku;
  • Naruszone krążenie krwi w narządach miednicy mniejszej, w jamie brzusznej, cierpią.

Najbardziej bolesnym objawem spinozy jest neurogenne chromanie przestankowe. Wyraża się w bólu w dolnej części pleców. Podczas krótkich spacerów bolesne odczucia wzrastają i zmniejszają się, gdy pacjent siada. Zginanie tyłu do przodu, w lewo lub w prawo, łagodzi ból, aż ciało wróci do swojej pierwotnej pozycji. Kulawizna neurogenna charakteryzuje się napięciem mięśni kończyn dolnych, któremu towarzyszy skurcz w łydkach. Ból kręgosłupa przenoszony jest na kończyny dolne. Narządy miednicze są równie dotknięte, zlokalizowane po lewej i prawej stronie kręgosłupa. Ponadto pacjent ze zwężeniem kanału kręgowego na poziomie lędźwiowym zakłóca pracę układu moczowo-płciowego.

Niewidoczne objawy choroby prowadzą do niepełnosprawności.

Objawy choroby

Powyżej zbadano objawy powodujące zwężenie kanału kręgowego w okolicy lędźwiowej. Różnią się jednak od objawów spinozy powstającej w zwężonym kanale szyi lub klatki piersiowej. Tak więc, charakterystyka klatki piersiowej jest charakterystyczna:

  • Odczucia bólu w potylicy, częściowo w szyi;
  • Mięśnie ramion cierpią;
  • Drętwienie lub mrowienie w górnej części tułowia;
  • Paraliż osobnych części lub całego ciała w tym samym czasie;
  • Naruszenie i zatrzymanie czynności oddechowej;
  • Brak wrażliwych odruchów jest poniżej poziomu uszkodzenia.

Kręgosłup piersiowy jest najmniej dotknięty zwężeniem. Przyczyną braku mobilności jest trudność wywierania na niego zewnętrznego wpływu, co może prowadzić do zmian zwyrodnieniowych. Oznaki takich spinos obejmują:

  • Selektywna wrażliwość skóry brzucha i klatki piersiowej;
  • Ból w jamie brzusznej, ból w sercu;
  • Ból w miejscu urazu.

Komplikacje

Jeśli leczenie zwężenia kręgosłupa nie zostało wykonane na czas, pacjent czeka na komplikacje. Przede wszystkim występują objawy neurologiczne, których intensywność manifestuje się w zależności od stopnia ucisku rdzenia kręgowego. W przypadku uszkodzenia rdzenia kręgowego powikłania rzadko się odwracają. Wśród nich są:

  • Dolna parapareza;
  • Naruszenie normalnego funkcjonowania narządów miednicy;
  • Utrata czułości i porażenie.

Diagnostyka

Rozpoznanie choroby zaczyna się od wywiadu: lekarz bada skargi pacjenta, rodzaju i lokalizacji bólu, sposób życia pacjenta, co może prowadzić do zwężenia odcinka lędźwiowego kręgosłupa. Następnie lekarz przeprowadza fizyczne badanie pacjenta i odpowiada na pytanie, co to jest. Tutaj przypisywane są dodatkowe typy diagnostyki.

Procedura napromieniowania promieniami X nie powoduje bólu u pacjenta. Pokazuje zmiany kości za pomocą promieni rentgenowskich. W przypadku zwężenia ujawnia on osteofity, przerost stawów, uszkodzenia lub słabą stabilność odcinków kręgosłupa. Ponadto zdjęcie rentgenowskie daje obraz, który pozwala zrozumieć, czy pacjent ma zmniejszone bruzdy międzykręgowe. Promienie X nie wizualizują tkanek miękkich i nie dają możliwości identyfikacji nowotworów i innych rodzajów zniszczenia.

Ta metoda badań pozwala uzyskać obraz wewnętrznej struktury organizmu. Zabieg jest nieszkodliwy i nie stanowi zagrożenia dla życia. Obraz uzyskany na MRI pokazuje przekroje podłużno-poprzeczne, które umożliwiają diagnozowanie dowolnej patologii tkanek miękkich. MRI ujawnia przerost stawów, przepuklinę i inne destrukcyjne patologie.

Badanie rdzenia kręgowego odbywa się za pomocą promieni rentgenowskich. Powstały obraz jest przetwarzany przez program komputerowy i generuje wycięty obraz. Ten sam obraz uzyskano podczas MRI. Diagnostyka za pomocą tomografii komputerowej pozwala odkryć ostrogi kostne, przerost stawów i inne zmiany w tkance kostnej. Tomografia może być łączona z mielogramem. Obraz choroby w tym przypadku jest jaśniejszy.

Leczenie

Zwężenie kanału kręgowego, którego leczenie może być lecznicze lub operacyjne, można leczyć w 100%. Leczenie lekowe jest możliwe w początkowych stadiach choroby, pod warunkiem, że nie występują istotne zaburzenia neurologiczne. Jeśli objawy przejawią się inaczej niż ból w okolicy lędźwiowej i nogach, konserwatywna metoda leczenia nie zadziała.

Leczenie pierwotnej spinozy jest złożonym zastosowaniem zabiegów fizjoterapeutycznych, terapii ruchowej, masażu i lekarstw.

Leczenie lekami obejmuje:

  • Leki niesteroidowe. Mogą usunąć stan zapalny ze ściśniętego korzenia nerwowego i zmniejszyć obrzęk, usunąć ból. Forma, w której leki niesteroidowe mają być spożywane pacjentowi, omawia się indywidualnie;
  • Witaminy z grupy B. Działają korzystnie na struktury obwodowego układu nerwowego, znieczulając w ten sposób obszary objęte stanem zapalnym;
  • Leki zwiotczające mięśnie. Grupa leków stosowana w celu złagodzenia napięcia mięśniowego;
  • Środki poprawiające przepływ krwi;
  • Preparaty przeciwbiegunkowe;
  • Blokady z lidokainą i hormonami. Uśmierzają ból i obrzęk.

Na późnym przemówieniu do lekarza pokazano działanie operacyjne. W tym czasie objawy neuronalne pacjenta zostają wzmocnione, zaburzenia funkcji narządów zlokalizowanych w małej miednicy zostają zakłócone i pojawia się niedowład. Operacja pomaga usunąć ściskanie korzeni nerwów rdzeniowych.

Zwężenie kanału kręgowego kręgosłupa lędźwiowego jest dolegliwością, która prawdopodobnie zakończy się z powodu niepełnosprawności pacjenta. Nie można tego tolerować, jeśli uważnie traktujesz swoje zdrowie i słuchasz sygnałów przekazywanych przez ciało. Tylko na czas leczenie pomoże pozbyć się choroby na zawsze, nie pozwalając na jakiekolwiek nawroty.

Wtórne zwężenie kanału kręgowego

Choroba, charakteryzująca się nabytym zmniejszeniem podstawowej lokalizacji rdzenia kręgowego i rdzenia kręgowego, w medycynie nazywa się wtórnym zwężeniem kanału kręgowego. Główną różnicą tego rodzaju zwężenia od wrodzonego jest jego rozwój jako powikłanie istniejących procesów patologicznych. Wtórne zwężenie towarzyszy chorobie podstawowej, będąc jednym z efektów jej następstw. Choroba ma wiele przyczyn i odmian, od których zależy stopień możliwych powikłań i możliwość skutecznego leczenia.

W przypadku szybkiego wykrycia wtórnego zwężenia w większości przypadków wystarczające jest leczenie bez operacji. Jednak niektóre rodzaje chorób, stanu, który jest uruchomiony, wymaga, że ​​operacja i może prowadzić do masy niekorzystnymi skutkami dla organizmu człowieka, aż do niepełnosprawności. Dlatego jeśli wystąpią objawy zwężenia, należy natychmiast skontaktować się ze specjalistą.

Wymagania wstępne dla rozwoju

Aby odpowiedzieć na pytania dotyczące pojęcia "wtórnego zwężenia kanału kręgowego": co to jest, jaki jest rozwój, jak określić pochodzenie i jak sobie z nim radzić, ważne jest poznanie struktury ludzkiego kręgosłupa, a zwłaszcza jego okolicy lędźwiowej. Kanał kręgowy jest utworzony z kręgów składających się z otworów kręgowych połączonych gęstymi więzami. Ten kanał jest pojemnikiem, w którym znajduje się rdzeń kręgowy. W procesie ludzkiego ruchu występują fluktuacje tej przestrzeni, kanał kręgowy okresowo zwęża.

Aby zapobiec uciskowi rdzenia kręgowego, ochrona przed mechanicznymi wpływami między nim a ścianami kanału jest zapewniona przez obecność specjalnego płynu mózgowo-rdzeniowego i tkanki tłuszczowej.

W niektórych chorobach, w tym zwężeniu, objawiającym się zmniejszeniem średnicy kanału kręgowego, zakończenia nerwowe są ściskane lub rdzeń kręgowy jest ściskany bezpośrednio. Najczęstsze przypadki tego zwężenia to zwężenie w odcinku lędźwiowym kręgosłupa.

Istnieją pierwotne i wtórne formy zwężenia, spowodowane odpowiednio procesem genetycznym i nabytym. Pierwsza forma, idiopatyczna, jest wynikiem nieprawidłowego rozwoju anatomicznego wewnątrzmacicznego lub nieprawidłowości w genetyce. Przykładem takiego zakłócenia może być niepełne rozwój kręgowego otwór w żebra, przy czym przestrzeń ta jest uzyskiwana zwężonej i spręża rdzeń kręgowy. Gatunek ten pojawia się w każdym wieku, często u młodych.

  • Interesujące, aby przeczytać: absolutne zwężenie

Warunkiem wstępnym dla rozwoju wtórnego zwężenia są urazy okolicy kręgu, skomplikowane procesy w okresie pooperacyjnym lub inne choroby (spondyloza, onkologia, artroza, wysunięcie krążków itp.).

Najczęstszą patologią prowadzącą do zwężenia jest przepuklina międzykręgowa, która prowadzi do kompresji naczyń i zakończeń nerwowych.

Większość przyczyn wtórnej patologii powoduje powolne, stopniowe zwężenie kanału kręgowego, co pozwala na skuteczne wyeliminowanie choroby i jej konsekwencji. Najniebezpieczniejszym warunkiem wstępnym jest uraz, któremu często towarzyszy ostre i silne ściskanie kręgosłupa. Takiemu uszkodzeniu towarzyszy gwałtowny spadek w przestrzeni kręgowej i powoduje trudne konsekwencje.

Manifestacje patologii

Niebezpieczeństwo zwężenia jest mniejsze dostarczanie niezbędnych pierwiastków śladowych i tlenu do rdzenia kręgowego. Prowadzi to do wzrostu ciśnienia śródmiąższowego w kanale, w wyniku czego naczynia krwionośne są ściskane, a krążenie krwi w tym czasie spowalnia. Tak więc osoba ma bolesne wrażenia, delikatność w dziedzinie pleców i finezji.

Jeśli zmniejszenie kanału kręgowego jest nieznaczne, może wcale nie objawiać się. Wraz z postępem choroby symptomatologia staje się szersza i zależy od oddziału podlegającego zwężeniu. Po uszkodzeniu okolicy szyjki, działanie obręczy barkowej i rąk zostaje zakłócone, tkanki mięśniowe są ograniczone, a pacjent odczuwa ich zwężenie i napięcie, drętwienie skóry. Towarzyszą temu bóle głowy i zawroty głowy.

Zwężenie kanału w odcinku piersiowym przejawia się w odczuciach bólowych, parestezji i atrofii mięśni. Pacjent odczuwa ból żołądka i innych narządów wewnętrznych.

Patologii w okolicy lędźwiowej towarzyszy ból, utrata wrażliwości nóg, mała miednica, zanik mięśni, impotencja u mężczyzn, upośledzenie oddawania moczu i defekacja. Jednocześnie nacisk bezpośrednio na rdzeń kręgowy ze zwężeniem w tym oddziale jest minimalny, co może powodować nieprzyjemne powikłania z niskim prawdopodobieństwem.

Diagnoza choroby

Jeśli występują oznaki zwężenia kanału kręgowego, pacjent konsultuje się z lekarzem, który bada pacjenta i analizuje objawy. Ustanawia strefę zranienia, połączenie bólu z aktywnością ruchową, inne zaburzenia układu nerwowego, na podstawie których wyznacza dalsze badania.

Najskuteczniejsze i najbardziej pouczające metody diagnozowania zwężenia to MRI, RTG i CT.

Rezonans magnetyczny jest trudny do przeprowadzenia, ale jest najbardziej skuteczny i bezpieczny, co daje obraz wewnętrznej struktury ludzkiego ciała. Ze może to być wyraźnie określić lokalizację ewentualnych nieprawidłowości w tkance, zakończeń nerwowych, rdzenia kręgowego i kanału kręgowego w ogóle.

Najbardziej dostępną dotychczas metodą diagnozowania zmian układu kostno-stawowego jest radiografia. Pozwala na stwierdzenie obecności nowotworów, złamań, infekcji kręgosłupa i innych zmian, ale nie ujawnia uszkodzeń tkanek miękkich.

Metodą łączącą oba wyżej opisane badania jest tomografia komputerowa. Pozwala to uzyskać migawkę obszaru wysokiej jakości uszkodzenia tkanki kostnej w celu określenia lokalizacji patologii i stopnia jej rozwoju. Kiedy pacjent skarży się na ból w narządach wewnętrznych, lekarz może przepisać USG, elektrokardiogram. Dla potrzeb wizualizacji tkanek miękkich, przepisywany jest mielogram.

Proces terapeutyczny

W zależności od stadium choroby, charakteru i ciężkości jej przebiegu, leczenie jest leczone zachowawczo lub chirurgicznie. Pierwsza obejmuje fizjoterapię, masaż, stosowanie środków przeciwbólowych w połączeniu z hormonami glukokortykoidowymi.

Operacja odbywa się w wyjątkowych przypadkach, gdy ból w plecach i nogach są nie do zniesienia, zaburzenia funkcjonowania narządów miednicy, a aktywność fizyczna staje się niemożliwe. Interwencja chirurgiczna polega na wyeliminowaniu kompresji rdzenia kręgowego i zakończeń nerwowych.

Jednak każda operacja kręgosłupa wiąże się z dużym ryzykiem, długim czasem trwania i traumatyzmem. Dlatego może go prowadzić wyłącznie wysoko wykwalifikowany specjalista.

Zwężenie odcinka lędźwiowego kręgosłupa: objawy i leczenie

Zwężenie kanału kręgowego kręgosłupa lędźwiowego jest patologicznym stanem, w którym zmniejsza się wielkość kanału. Zwężenie światła prowadzi do ucisku struktur położonych w kanale, korzeni rdzenia kręgowego. Objawy choroby są określane przez to, które korzenie poddawane są kompresji. Choroba powoli postępuje. Leczenie może być zachowawcze i operacyjne. Ten ostatni jest przepisywany w przypadku nieskuteczności leczenia farmakologicznego. Z tego artykułu można dowiedzieć się o przyczynach, objawach, rozpoznaniu i leczeniu zwężenia kanału kręgowego kręgosłupa lędźwiowego.

Informacje ogólne

Zwykle rozmiar przednio-tylny (strzałkowy) kanału kręgowego na poziomie lędźwiowym wynosi 15-25 mm, poprzeczny - 26-30 mm. Na tym poziomie znajduje się ludzki rdzeń kręgowy i tzw. Koński ogon (grupa korzeni rdzenia kręgowego w postaci wiązki). Zmniejszenie wielkości strzałkowej do 12 mm nazywa się względnym zwężeniem, co oznacza, że: kliniczne objawy zwężenia mogą być obecne lub nie. Kiedy wymiar przednio-tylny wynosi 10 mm lub mniej, jest to bezwzględne zwężenie, zawsze mające objawy kliniczne.

Z punktu widzenia anatomii istnieją trzy rodzaje zwężenia kanału kręgowego na poziomie lędźwiowym:

  • centralny: zmniejszenie wielkości przednio-tylnej;
  • boczne: zwężenie w okolicy otworu międzykręgowego, czyli miejsce, w którym korzeń nerwu kręgosłupa wychodzi z kanału kręgowego między dwoma sąsiednimi kręgami. Boczne zwężenie polega na zmniejszeniu wielkości otworu międzykręgowego do 4 mm;
  • połączone: spadek we wszystkich rozmiarach.

Przyczyny zwężenia

Zwężenie odcinka lędźwiowego może być wrodzone lub nabyte.

Wrodzona (idiopatycznej) zwężenia ze względu na cechy struktury kręgosłupa: zwiększenie grubości łuku kręgowego, skrócenie łuku zmniejszenie wysokości nadwozia, trzpień piekarniczego i podobnych zmian.

Nabyte zwężenie jest znacznie częstsze. Może to być spowodowane przez:

  • procesy degeneracyjne w kręgosłupie: osteochondroza kręgosłupa lędźwiowego, deformacji kręgosłupa, zapalenia stawów międzykręgowych, stawów, choroba zwyrodnieniowa kręgozmyki (przemieszczenie jednego kręgu względem innych), przy czym występ (występ) i przepuklina płyty, zwapnienie i dlatego zagęszczające wiązadła kręgosłupa;
  • urazy;
  • Przyczyny jatrogenne (w wyniku interwencji medycznej) po lyaminektomii (usunięcie kręgu łuku) połączenia lub stawu (ustalenie połączenia lub kręgów, odpowiednio, za pomocą dodatkowych urządzeń, na strukturach przykład metali) w wyniku tworzenia się zrostów i blizn;
  • inne choroby: choroba Pagetty, choroba Bechterewa (zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa), reumatoidalne zapalenie stawów, kręgosłup lędźwiowy, akromegalia i inne.

Zmiany zwyrodnieniowe w kręgosłupie są najczęstszą przyczyną zwężenia kanału kręgowego lędźwiowego.

Dość często zdarza się, że pacjent ma zarówno wrodzone, jak i nabyte zwężenie kanału kręgowego.

W rozwoju objawów zwężenia kanału kręgowego lędźwiowego, z wyjątkiem zwężenia mogą odgrywać rolę zaburzeń krążenia rdzenia korzenie nerwowe, wynikające z ucisku naczyń krwionośnych, naruszeniem odpływu żylnego.

Objawy

Zwężenie kanału kręgowego na poziomie lędźwiowym jest dość powszechną chorobą, ponieważ z wiekiem każda osoba (!) Rozwija procesy starzenia się kręgosłupa, przejawiające się zmianami zwyrodnieniowymi. Częściej zwężenie objawia się po 50 latach, bardziej podatne na chorobę człowieka.

Najbardziej charakterystyczne objawy zwężenia kanału kręgowego lędźwiowego są następujące:

  • Neurogenne (caudogenic) chromanie przestankowe to uczucie bólu, drętwienia, osłabienia nóg, które występuje tylko podczas chodzenia. Ból jest zazwyczaj dwustronne w przyrodzie, nie ma jasnej Lokalizacja (tj powtarzające się epizody można zaobserwować gdzie indziej), czasami nawet opisane jako ból pacjenta i jak trudno jest nakreślić nieprzyjemnego uczucia, nie dając możliwość poruszania się. Ból i osłabienie nóg powodują, że pacjent zatrzymuje się, siada, a czasami kładzie się na ulicy. Ból znika w pozycji łatwego zginania nóg w biodrach i stawach kolanowych z lekkim pochyleniem pnia do przodu. W pozycji siedzącej takie uczucia się nie pojawiają, nawet gdy dana osoba wykonuje wysiłek fizyczny (na przykład jeżdżąc na rowerze). Czasami pacjenci z zwężeniem kanału kręgowego lędźwiowego mimowolnie poruszać się lekko zgiętej pozycji małpy (pozycja), gdyż pozwala na spacer bez zwiększonego bólu;
  • bóle w dolnej części pleców, kości krzyżowej, kości ogonowej mogą być różnorodne, ale częściej tępe i bolesne, nie zależą od pozycji ciała, mogą "dać" nogom;
  • Ból w nogach jest zwykle obustronny, tak zwany "korzeniowy". Termin ten oznacza szczególne umiejscowienie odczuwania bólu (lub jego rozkładu) - podobne do lampy, to znaczy wzdłuż długości nogi w postaci opaski. "Lampas" może przechodzić wzdłuż przedniej, bocznej, tylnej powierzchni stopy. Ponieważ zwężenie zwykle ściska kilka rdzeni rdzenia kręgowego, wówczas "lampa" może być szeroka. Ściskanie korzeni powoduje tak zwane objawy napięcia - Lassega, Wasserman, które są spowodowane przez bierne podnoszenie wyprostowanej nogi w innej postawie;
  • naruszenie wrażliwości na nogach: uczucie dotyku jest utracone, nie zostanie wychwycony przez różnicę między ostrym i rozwartym dotyku, czasami oczy zamknięte pacjent jest trudny do opisania położenia nóg, które dały lekarza (np wygięty lub wyprostowanego). Podobne zmiany mogą być w pachwinie, w okolicy narządów płciowych;
  • uczucie mrowienia, czołganie się, pieczenie w nogach i podobne odczucia;
  • naruszenie funkcji narządów miednicy: zmiana w oddawaniu moczu w zależności od rodzaju opóźnienia lub w przeciwieństwie do nietrzymania moczu, nagląca potrzeba oddawania moczu (to znaczy wymagająca natychmiastowej satysfakcji), naruszenie siły, wypróżnianie;
  • zmniejszenie lub brak kolana, Achillesa, odruchy podeszwowe;
  • krampi (bolesne skurcze) w mięśniach nóg, szczególnie po niewielkim wysiłku fizycznym, mimowolnym skurczu poszczególnych wiązek mięśni bez bólu;
  • osłabienie (niedowład) w nogach: może to wpływać na indywidualne ruchy (na przykład pacjentowi trudno jest stanąć na palcach lub chodzić po piętach) lub może mieć uogólnioną, całkowicie pełną nogę;
  • utrata masy ciała (przerzedzenie) nóg z powodu zmian dystroficznych w mięśniach, które występują przy przedłużonym ucisku korzeni nerwowych.

Naruszenie narządów miednicy, niedowład nóg i utrata masy kończyn dolnych to późne objawy zwężenia kanału kręgowego kręgosłupa lędźwiowego. Zwykle w obecności takich zmian pacjent jest już leczony chirurgicznie.

Diagnostyka

Podstawą do diagnozowania zwężenia kanału kręgowego kręgosłupa lędźwiowego to objawy kliniczne (w szczególności neurogenne chromanie przestankowe), neurologiczne danych badania (czułość zmiany napięcia refleks o obecności objawów niedowładu kończyn wyszczuplający) i inne metody danych kontrolnych.

Wśród dodatkowych metod badania najbardziej pouczająca jest radiografia kręgosłupa lędźwiowo-krzyżowego, tomografia komputerowa (CT) i rezonans magnetyczny (MRI). Metody te umożliwiają pomiar wielkości kanału kręgowego. Oczywiście, CT i MRI są bardziej dokładnymi metodami. W niektórych przypadkach, aby potwierdzić diagnozę, może być potrzebna elektroneuromia, mielografia, scyntygrafia.

Leczenie

Leczenie zwężenia kanału kręgowego kręgosłupa lędźwiowego może być zachowawcze i operacyjne.

Leczenie zachowawcze stosuje się w przypadkach niewielkiego (względnego) zwężenia, w przypadku braku wyraźnych zaburzeń neurologicznych (gdy dominującymi dolegliwościami są bóle w dolnej części pleców i nóg), w odpowiednim czasie dostęp do opieki medycznej.

Leczenie zachowawcze polega na stosowaniu leków, procedur fizjoterapii, masażu i fizykoterapii. Tylko zintegrowane wykorzystanie tych metod może dać pozytywny wynik.

Leczenie farmakologiczne polega na:

  • niesteroidowych leków przeciwzapalnych: pozwalają wyeliminować ból, łagodzi stany zapalne (który poddany kompresji korzeni nerwowych) zmniejszenia obrzęku korzenia nerwu. Ich ta grupa leków często wykorzystywane Ksefokam, ibuprofen, diklofenak (Revmoksikam Dikloberl, Naklofen, Voltaren, Rapten szybkiego i inne). Istnieją różne formy tych leków (maści, żele, tabletki, kapsułki, zastrzyki, plastry), które pozwalają na ich stosowanie zarówno lokalnie, jak i wewnętrznie;
  • środki zwiotczające mięśnie: Tizanidine (Sirdalud), Midokalm. Są stosowane w celu złagodzenia wyraźnego napięcia mięśniowego;
  • witaminy z grupy B (Kombilipen, Milgamma, Neurorubin, Neurovitan i inne) w związku z ich pozytywnym wpływem na struktury obwodowego układu nerwowego, jak również z efektem przeciwbólowym;
  • naczyniowy oznacza poprawę przepływu krwi (a zatem mocy korzeni nerwowych), aby zapewnić optymalny odpływ żylny i alkohol obiegowym: Curantil (dipirydamol), pentoksyfilina, preparaty kwasu nikotynowego, Nicergolina, Cavinton, Aescusan, Detraleks, Venoplant i inne;
  • leki zmniejszające przekrwienie: L-lizyny odrastają, Cyclo-3-fort, Diakarb;
  • blokadne leki (znieczulenie zewnątrzoponowe, sakralne) z zastosowaniem środków znieczulających (lidokaina) i hormonów. Mogą być bardzo skuteczne w łagodzeniu bólu i obrzęków.

Wraz z leczeniem stosuje się fizjoterapię. Ich spektrum jest dość zróżnicowane: jest to elektroforeza z różnymi lekami, efekt sinusoidalnych modulowanych prądów (amplipulse), terapia błotem i magnetoterapia. Wybór metody należy przeprowadzić indywidualnie, biorąc pod uwagę przeciwwskazania do konkretnej procedury.

Pacjentom ze zwężeniem kanału kręgowego kręgosłupa lędźwiowego pokazano sesje masażu. Kompleksy ćwiczeń fizjoterapeutycznych w wielu przypadkach pozwalają zmniejszyć ciężkość zespołu bólowego i poprawić stan zdrowia.

Leczenie chirurgiczne odbywa się z nieskutecznością zachowawczych, nasilających się objawów neurologicznych, pojawieniem się niedowładu, upośledzeniem funkcji narządów miednicy, w zaniedbanych przypadkach z późnym leczeniem.

Celem interwencji chirurgicznej jest uwolnienie korzeni nerwów rdzeniowych od kompresji. Do tej pory przeprowadzane są zarówno operacje otwarte i rozległe, jak i endoskopowe, z minimalnymi cięciami tkanek. Spośród wszystkich metod leczenia chirurgicznego najczęściej stosowanymi są:

  • dekompresji lyaminektomiya: Operacja polega na usunięciu łuku kręgowego, wyrostków kręgowych, część żółtego więzadeł, stawów międzykręgowych, co przyczynia się do rozwoju kanału kręgowego i wyeliminowania kompresji korzeni rdzenia kręgowego. Jest to najwcześniejsza metoda leczenia chirurgicznego, dość traumatyczna;
  • operacje stabilizujące: zwykle wykonywane w uzupełnieniu do poprzedniego, w celu wzmocnienia funkcji podparcia kręgosłupa. Używaj specjalnych metalowych płytek (zszywek), za pomocą których wzmacnia się kręgosłup po laminektomii dekompresyjnej;
  • mikrochirurgiczne interspinous dynamicznych systemów blokujących dekompresji i montażu: Ten typ operacji zapewnia wzmocnienie kręgosłupa po usunięciu zwężenia, z możliwością zginania i przedłużenie grzbietu, który jest bardziej fizjologiczny niż konwencjonalne działania stabilizującego;
  • W przypadku zwężenia kanału kręgowego spowodowane dyskopatii, następnie pomocy operacji przepukliny (zwłaszcza microdiskectomy, microdiskectomy endoskopowych odparowania laserowego narażonej jądra dysku). W niektórych przypadkach muszą być połączone z laminektomią.

Rodzaj i zakres interwencji operacyjnej określa się indywidualnie, w zależności od przyczyn i klinicznych cech zwężenia kanału kręgowego kręgosłupa lędźwiowego u tego pacjenta. W większości przypadków leczenie chirurgiczne zapewnia powrót do zdrowia. Ważną rolę odgrywa prawidłowe zachowanie pacjenta w okresie pooperacyjnym, oszczędny schemat (dotyczący obciążeń pleców) i jasne wdrożenie środków rehabilitacyjnych.

Zwężenie kręgosłupa lędźwiowego - choroby, która objawia się bólem w plecach i nogach, ograniczenie przemieszczania się z powodu bólu, a czasem z naruszeniem oddawanie moczu i osłabienia mięśni (niedowład). Choroba wymaga natychmiastowego leczenia, ponieważ w niektórych przypadkach pacjent potrzebuje nie tylko zachowawczej, ale także chirurgicznej. Od zwężenia kanału kręgowego w okolicy lędźwiowej można całkowicie wyeliminować, należy jedynie zwracać uwagę na swoje zdrowie i nie ignorować objawów.

A.V., Печиборщ, neurochirurg, opowiada o zwężeniu kanału kręgowego:

Zwężenie kanału kręgowego: objawy i leczenie

Zwężenie kanału kręgowego - główne objawy:

  • Ból pleców
  • Zawroty głowy
  • Zanik mięśni
  • Ból kręgosłupa
  • Impotencja
  • Naruszenie równowagi
  • Zakłócenie wrażliwości nóg
  • Paraliż
  • Zakłócenie funkcji motorycznej
  • Naruszenie pęcherza
  • Szybkie zmęczenie podczas chodzenia
  • Zmniejszona czułość w kroczu
  • Zaburzenia dotyczące plam
  • Brak równowagi w jasnym świetle

Zwężenie kanału kręgowego jest patologicznym procesem, w wyniku którego zaczyna się systematyczne zwężanie kanału kręgowego przez struktury chrzęstne i kostne. Najczęściej proces ten wpływa na dolną i górną część kręgosłupa. Takie zmiany prowadzą do ucisku rdzenia kręgowego, zakończeń nerwowych. Jeśli leczenie nie rozpocznie się w odpowiednim czasie, osoba może zostać wyłączona.

Nie ma żadnych ograniczeń wiekowych dla tej choroby. Ale jak w praktyce medycyny, choroba jest najczęściej odnosi się do młodych ludzi, którzy uprawiają sport lub podlegają ciężkiego wysiłku fizycznego.

Struktura kręgosłupa

W celu zrozumienia etiologii zwężenie kanału kręgowego, należy wiedzieć, co składa się na kręgosłup. Struktura kręgosłupa wygląda następująco:

  • kręgi - 24 kości, które znajdują się ściśle jeden po drugim;
  • więzadła - tkanka, która ściśle trzyma razem kręgi;
  • krążków - elastyczne wyłożenie chrząstki oddzielania kości kręgów;
  • stawy międzywyrazowe - formacje, dzięki którym kręgosłup jest elastyczny;
  • rdzeń kręgowy;
  • nerwy;
  • kanał kręgowy.

Etiologia

Główne czynniki prowokujące powstawanie zwężenia kręgosłupa są następujące:

  • przemieszczenie dysków kręgowych z powodu urazu;
  • przewlekły etap osteochondrozy;
  • stratyfikacja tętnicy kręgowej;
  • dolegliwości w szyi lub kręgosłupie;
  • zwiększona aktywność fizyczna w wyniku pracy lub uprawiania sportu;
  • naruszenie drożności w tętnicach.

Najczęstsze zwężenie kręgosłupa może powstawać z powodu urazów lub nieprawidłowego rozkładu obciążeń kręgosłupa.

Ogólne objawy

Przede wszystkim warto wziąć pod uwagę, że oprócz objawów ogólnych każda forma tego patologicznego procesu ma dodatkowe oznaki. Najczęstsze objawy zwężenia kręgosłupa to:

  • ból w okolicy lędźwiowej;
  • zmniejszona wrażliwość w kroczu i kończynach dolnych;
  • szybkie zmęczenie podczas chodzenia;
  • zanik mięśni;
  • zaburzenia erekcji (u mężczyzn);
  • paraliż;
  • zakłócenie pracy pęcherza moczowego.

Jest to objaw taki jak ból w okolicy lędźwiowej, który daje lewą stronę, wskazuje na postęp patologii w kręgosłupie. Dlatego jeśli masz ten objaw, natychmiast skontaktuj się z chirurgiem.

Formy dolegliwości

Wyróżnij tylko dwie formy tej choroby - wrodzoną lub nabytą (wtórną).

Pierwotne (idiopatyczne) zwężenie kanału kręgowego jest rzadkie. Traktowanie tej postaci dolegliwości jest bardzo problematyczne, ponieważ patologiczny proces postępuje z powodu genetycznych predyspozycji.

Nabyte zwężenie kręgosłupa

Ta dolegliwość rozwija się u osób z wiekiem. Główną przyczyną jego progresji są zmiany zwyrodnieniowe kręgosłupa lub uraz.

Podstawą są zmiany dystroficzne w tkance chrzęstnej. Z powodu pewnych okoliczności gładka chrząstka staje się szorstka. Chrząstka zaczyna się szybko zużywać, w wyniku czego stawy przestają być chronione i ocierają się o siebie. W rezultacie powstają ostrogi kostne. Kiedy takie formacje zaczynają formować się w obszarze twarzy kręgosłupa, występuje zwężenie w kanale kręgowym.

Najczęściej takie patologiczne deformacje powstają w okolicy lędźwiowej.

Klasyfikacja zwężenia

Klasyfikacja choroby różni się w zależności od wielkości zwężenia:

  • 10-12 milimetrów - względne zwężenie;
  • mniej niż 10 milimetrów - bezwzględne;
  • zwężenie odcinka międzykręgowego - boczne;
  • zwężenie kanału w tej samej jamie jest strzałkowe.

Najczęstszą diagnozą jest względna i boczna postać zwężenia kręgosłupa.

Rodzaj lokalizacji

Ze względu na charakter lokalizacji odróżnić:

  • zwężenie odcinka szyjnego kręgosłupa;
  • choroba zwyrodnieniowa;
  • patologia tętnicy kręgowej;
  • obszar lędźwiowy.

Zwężenie odcinka szyjnego kręgosłupa

Zwężenie odcinka szyjnego kręgosłupa jest procesem deformacji spowodowanym przez zmiany traumatyczne i dystroficzne w strukturze tego działu.

Trudno jest zdiagnozować takie zmiany na wczesnym etapie rozwoju. W większości przypadków schorzenie rozwija się bardzo powoli - przez kilka lat. W przypadku, gdy choroba osiąga poziom krytyczny, schorzenie leczy się tylko operacyjnie. Specjalny implant jest wszczepiany do aparatu ruchowego, który szczelnie chwyta tkankę kostną i zapobiega dalszemu niszczeniu.

Typ choroby zwyrodnieniowej

Zwężenie zwyrodnieniowe kanału kręgowego jest przewlekłą postacią choroby, która prowadzi do zwężenia średnicy kręgosłupa. Oprócz tego, że rozwój patologii prowadzi do zwężenia światła, dyski kręgosłupa zaczynają się deformować. W głównej grupie ryzyka są osoby starsze. Ale jednocześnie u młodych ludzi można rozpoznać zwężenie kanału kręgowego, jeśli do tego dochodzi genetyczna predyspozycja lub traumy układu mięśniowo-szkieletowego.

Najbardziej uderzającym objawem tego typu zmian jest ból w okolicy lędźwiowej. Większość pacjentów, którzy rozwijają tę patologię, łączy występowanie bólu z chronicznym zmęczeniem, więc nie chodź do lekarza na czas.

Główne czynniki wywołujące progresję patologii:

  • choroby zakaźne;
  • artroza i zapalenie stawów;
  • przepuklina i uraz;
  • nowotwory złośliwe lub niezłośliwe.

Zwężenie zwyrodnieniowe kanału kręgowego rozpoznaje się przez badanie, wykrycie anamnezy, a także za pomocą instrumentalnych metod diagnostycznych. Tylko na podstawie wyników lekarz może zdiagnozować.

Zwężenie tętnicy kręgowej

Zwężenie tętnicy kręgowej w niektórych źródłach nazywa się extravasalną kompresją tętnicy żylnej. Ta forma patologii jest najbardziej niebezpieczna, ponieważ prowadzi do naruszenia krążenia krwi w mózgu. W wyniku tego procesu może rozpocząć się niedotlenienie neuronów, co prowadzi do udaru niedokrwiennego.

W takim przypadku istnieje taka symptomatologia:

  • zaburzenia wzroku;
  • ból we wszystkich częściach kręgosłupa;
  • dynamiczna ataksja - naruszenie funkcji motorycznej, niemożność utrzymania równowagi ciała (zaburzenie centralnego układu nerwowego);
  • częste zawroty głowy;
  • niestabilność w jasnym świetle.

Objawy mogą się nasilić ostrym ruchem głowy lub szyi.

Leczenie należy rozpocząć natychmiast, ponieważ ryzyko wystąpienia udaru jest dość wysokie. Szczególnie dotyczy osób z chorobami układu sercowo-naczyniowego i złym stanem zdrowia.

Zwężenie odcinka lędźwiowego kręgosłupa

Zwężenie regionu lędźwiowego jest najczęstszą patologią. Głównymi przyczynami zwężenia kanału są zwyrodnieniowe i związane z wiekiem odkształcenia kręgosłupa. W zależności od stopnia rozwoju patologii i ogólnego stanu pacjenta stosuje się leczenie farmakologiczne z zastosowaniem zasad terapii wysiłkowej lub interwencji chirurgicznej. W każdym razie takie naruszenie wymaga natychmiastowego leczenia, ponieważ mogą pojawić się komplikacje zagrażające życiu i zagrażające życiu.

Pierwszym i najbardziej wiarygodnym objawem rozwoju procesu patologicznego jest ból kręgosłupa lędźwiowego. W miarę rozwoju choroby można zaobserwować opisane powyżej objawy.

Ale jednocześnie należy rozumieć, że ból w okolicy lędźwiowej nie zawsze dokładnie wskazuje na zwężenie. Aby uzyskać dokładną diagnozę, należy udać się do lekarza i zastosować się do jego zaleceń dotyczących leczenia. Wykorzystaj tutaj wszelkie środki ludowe jest niedopuszczalne.

Diagnostyka

Rozpoznanie zwężenia jest prawie niemożliwe tylko z powodu bólu w okolicy lędźwiowej. Takie objawy mogą wskazywać na inne dolegliwości, które w ogóle nie są związane z tą patologią. Dlatego oprócz osobistego badania przez lekarza i znalezienia anamnezy, należy prowadzić instrumentalne metody badań. Obowiązkowy program obejmuje:

Takie badania pozwalają nie tylko dokładnie zdiagnozować chorobę, ale także ustalić jej przyczynę, która umożliwi przepisanie właściwego leczenia.

Leczenie

W medycynie do leczenia zwężenia kręgosłupa stosuje się dwie metody leczenia - zachowawczą i chirurgiczną.

Zachowawcze leczenie zwężenia kręgosłupa ma zastosowanie tylko na wczesnych etapach rozwoju procesu patologicznego. W takim przypadku przepisz takie leki:

  • znieczulający (jeśli występuje silny ból w odcinku lędźwiowym lub innej części kręgosłupa);
  • nie-narkotyczne środki przeciwbólowe;
  • leki przeciwzapalne.

Ogólny program leczenia zwężenia kręgosłupa obejmuje:

  • kursowa terapia ruchowa;
  • terapia lekowa;
  • procedury fizjoterapeutyczne;
  • terapia manualna.

Interwencja operacyjna ma zastosowanie tylko na późnych poziomach patologii, a w przypadku, gdy leczenie lekami nie działa. Po operacji pacjent musi odbyć kurs rehabilitacyjny.

Możliwe powikłania

Jeśli stenoza kręgosłupa nie zostanie zdiagnozowana i leczona w odpowiednim czasie, dana osoba może stać się niepełnosprawna. Ale natura powikłań zależy w dużej mierze od lokalizacji procesu patologicznego. Na przykład, jeśli jest to uszkodzenie tętnicy kręgowej, istnieje ryzyko udaru niedokrwiennego.

Najczęstsze powikłanie w postaci deformacji krążka międzykręgowego na poziomie kręgów L4-L5. W medycynie ten rozwój choroby nazywa się - występowaniem krążków międzykręgowych. Niebezpieczeństwo zmian kręgosłupa L4-L5 polega również na tym, że proces ten wiąże się z rozwojem innych chorób podstawowych. Najczęściej jest to przepuklina międzykręgowa i choroby układu mięśniowo-szkieletowego.

W grupie ryzyka kręgów L4-L5, młodzież (od 17 do 20 lat) i osoby starsze (50-65 lat). Pierwszym objawem zmian L4-L5 jest silny ból w lokalizacji tych kręgów.

Wraz z rozwojem patologii kręgu L4-L5 ból może się nasilać i objawiać częściej, czasem nawet podczas snu. Bolesne odczucia wzrastają po treningu lub ciężkim wysiłku fizycznym.

Należy zauważyć, że występ dysków na poziomie L4-L5 jest często przyczyną awarii OUN.

Wielkość występu dysku na poziomie L5, z reguły, może sięgać 10 milimetrów. Oprócz bólu, gdy dysk ulega odkształceniu na poziomie L5, kręgosłup jest stopniowo wygięty, co znacznie pogarsza funkcję mięśniowo-szkieletową.

Należy zauważyć, że patologia dysku na poziomie L5 może powstać w wyniku urazu lub nierównomiernego obciążenia części kręgosłupa. Podobnie jak w przypadku stenozy kręgosłupa, leczenie wysunięcia dysków międzykręgowych w L5 powinno rozpocząć się natychmiast.

Zapobieganie

Aby zapobiec dolegliwości, jest to możliwe tylko w przypadku, gdy nie jest to wrodzona postać. Aby to zrobić, musisz zastosować takie proste zasady w praktyce:

  • uważaj na swoją wagę;
  • iść na sport;
  • unikać nadmiernego wysiłku fizycznego;
  • wybierz właściwą pozycję podczas snu. Materac powinien być umiarkowanie twardy.

Przy pierwszych oznakach dolegliwości należy jak najszybciej skontaktować się z lekarzem.

Jeśli uważasz, że masz Zwężenie kanału kręgowego i objawy charakterystyczne dla tej choroby, ortopeda może ci pomóc.

Sugerujemy również skorzystanie z naszej internetowej usługi diagnostycznej, która na podstawie objawów wybiera prawdopodobne choroby.

Kręgozmyk jest patologicznym stanem charakteryzującym się obecnością przemieszczenia kręgów w kręgosłupie względem siebie. Warto zauważyć, że ten stan nie jest odrębną chorobą, ale jest wynikiem wrodzonych lub nabytych patologii kręgosłupa.

Dorsalgia - w rzeczywistości jest faktem odczuwania bólu o różnym natężeniu w plecach. Wynika z tego, że nie jest to osobna patologia, ale syndrom występujący w dowolnej kategorii wiekowej i niezależnie od płci.

Dorsopatia - nie działa jako niezależna choroba, tj. jest uogólnionym określeniem, które łączy grupę stanów patologicznych, które wpływają na kręgosłup i pobliskie struktury anatomiczne. Obejmują one wiązki i naczynia, korzenie nerwowe i włókna, a także mięśnie.

Zespół korzeniowy to zespół objawów pojawiających się w procesie ściskania korzeni rdzeniowych (czyli nerwów) w miejscach, w których występuje ich odgałęzienie z rdzenia kręgowego. zespołu korzeniowego, którego objawy są nieco sprzeczne natura w swej definicji, jest sama w sobie jest objawem wielu różnych chorób, w konsekwencji, nabywa znaczenie diagnozy terminowość i odpowiedniego leczenia.

Chondrosis to choroba kręgosłupa, w której na oddzielnych obszarach (w szyi, mostku, talii) tkanka chrząstki ulega degeneracji do kości. Zwyrodnienie chrzęstnej tkanki w kości może być obserwowane w okolicy klatki piersiowej, powodując chrzęst skrzywienia lub, jeśli chrząstki kręgosłupa lędźwiowego są dotknięte, lędźwiowego chondrosis. Chociaż znacznie bardziej powszechne w praktyce medycznej nadal jest chraprosis szyi.

Przy pomocy ćwiczeń fizycznych i samokontroli większość ludzi może obejść się bez leczenia.

Zwężenie kanału kręgowego: opis, leczenie, ćwiczenia

procesów zwyrodnieniowych, dystroficzne w kręgosłupie występować przez wiele lat, ale ze względu na postęp zmian kości i chrząstki narośli tkanki łącznej wąska przestrzeń, w której znajduje się rdzeń kręgowy. Kod patologii według ICD 10 - M48.0. Istnieją dwa warianty powstawania choroby - pierwotne i wtórne. Co to jest? Oznacza to, że początkowo proces ten może wystąpić w macicy z powodu patologii kręgów podczas ciąży. Wtórnym zwężeniem kanału kręgowego jest nabyta patologia związana z chorobami zwyrodnieniowo-dystroficznymi lub traumatycznymi kręgosłupa.

Co oznacza "zwężenie"? To patologiczne zwężenie przestrzeni międzykręgowej spowodowane uciskaniem rdzenia kręgowego przez wzrosty kości-chrząstki lub tkanki łącznej. Im bardziej problem jest wyrażony, tym wyraźniejszy jest obraz kliniczny choroby. Patologia obejmuje wszystkie segmenty kręgosłupa - od szyjki macicy do regionu sakralnego.

Świadectwa pacjenta wskazują, że bolesne objawy pojawiają się częściej w okolicy lędźwiowej, rzadziej w okolicy klatki piersiowej. Jeśli czytasz forum osób cierpiących na zwężenie, główne przyczyny patologii są wyłącznie wtórne. Objawy patologii są częściej obserwowane z powodu dorsopatii kręgosłupa, urazów spowodowanych wypadkami lub w wyniku nieudanych operacji.

Metody terapii

Ważne jest, aby wiedzieć! Lekarze są zszokowani: "Istnieje skuteczne i niedrogie lekarstwo na ARTHROSE." Czytaj dalej.

Istnieją dwa tradycyjne podejścia do terapii choroby - zachowawczej i operacyjnej. W pierwszym przypadku leczenie ma na celu usunięcie objawów patologii - bólu, skurczu mięśni i zaburzeń neurologicznych. W tym celu stosuje się następujące grupy leków:

  • obwodowe środki rozszerzające naczynia;
  • niesteroidowe leki przeciwzapalne;
  • Glikokortykosteroidy krótki kurs w celu usunięcia obrzęku przestrzeni międzykręgowej;
  • proste i narkotyczne środki przeciwbólowe;
  • środki zwiotczające mięśnie.

Pomimo szerokiego wyboru leków do łagodzenia objawów choroby, ich skuteczność jest daleka od ideału. Wynika to z organicznego charakteru zwężenia. Wpływ radykalnie na wzrost kości i chrząstek, które ściskają rdzeń kręgowy, za pomocą leków nie będzie działać. Dlatego w 75-80% przypadków konieczna jest operacyjna korekta, ponieważ konserwatywne środki nawet nie poprawiają jakości życia pacjenta.

Leczenie chirurgiczne obejmuje następujące rodzaje interwencji:

  • dekompresyjna laminektomia;
  • instalacja między-stałych systemów zamknięć;
  • operacje stabilizujące na rdzeniu kręgowym;
  • mikrodiscektomia z resekcją procesów stawowych.

Jak leczyć konkretnego pacjenta, wspólnie decydować o neurologu i neurochirurgu. Często początkowo stosowana jest konserwatywna taktyka, a w przypadku niewystarczającego efektu lub poważnego procesu destrukcyjnego wykonywana jest operacja. Uzupełnieniem terapii zachowawczej mogą być środki ludowe, ale technika ta tylko nieznacznie złagodzi syndrom bólu.

Leczenie bez operacji

Poniżej w tabeli rozpatrywane są główne objawy choroby, a także możliwości ich zbierania z lekami.

Objawy / lek

Środki pomocnicze

Zastosowanie terapii medycznych i pomocniczych pomaga zmniejszyć intensywność objawów, ale w większości przypadków nie jest możliwe radykalne polepszenie stanu pacjenta. Zachowawcze metody i operacje dekompresyjne w zwężeniu kanału kręgowego są zazwyczaj połączone. Po operacji leki są przepisywane w celu przyspieszenia rehabilitacji pacjenta.

Ćwiczenia na zwężenie

Ponieważ lek na zwężenie organiczne nie pomaga wystarczająco, terapia zachowawcza może zostać wzmocniona przez terapeutyczny trening fizyczny. Gimnastyka w chorobie pomaga zwiększyć ruchy kręgosłupa, stymuluje dopływ krwi do dotkniętego obszaru rdzenia kręgowego i kończyn dolnych. Poniżej kilka typowych ćwiczeń, które są używane w połączeniu z lekami:

  • podnośniki nóg. Pozycja wyjściowa - leżąc na łóżku lub ławce sportowej. Pośladki są bezpośrednio na krawędzi, a nogi zwisają. Istotą ćwiczenia jest uniesienie kończyn dolnych mięśniami grzbietu i miednicy. Czas trwania lekcji wynosi co najmniej 15 minut;
  • podnośniki bagażnika. Pozycja początkowa leży na brzuchu, ręce są nawinięte za plecami i skrzyżowane. Istota ćwiczenia - uniesienie tułowia z jednoczesnym ugięciem kręgosłupa i wyprostowanie jednej nogi. Atak każdej kończyny dolnej jest naprzemienny. Liczba powtórzeń wynosi do 15;
  • mała jaskółka. Początkowa postawa - leżąc na brzuchu, nogi lekko rozwiedzione, ręce złożone w zamek z tyłu głowy. Istotą ćwiczenia jest równoczesne podniesienie tułowia poprzez naprężenie mięśni kręgosłupa piersiowego i szyjnego z niewielkim oderwaniem od stopy stopy. Powtórz co najmniej 20 razy;
  • napięcie mięśni pleców. Pozycja startowa jest na czworakach, nogi lekko rozwiedzione, nacisk kładziony jest na łokciach i kolanach. Istotą treningu jest zginanie stóp przy jednoczesnym ostrym naprężeniu mięśni grzbietu. Pozostań w ciasnej pozycji przez 60 sekund, a następnie zrelaksuj się. Powtórz co najmniej 10 razy. Ból po zwężeniu szybko mija;
  • krzyżowanie. Pozycja wyjściowa - leżąc na plecach, nogi są rozwiedzione na szerokość ramion, ręce są wkładane pod głowę. Konieczne jest skrzyżowanie nóg z równoczesnym podniesieniem przeciwnej części pnia. Dolne kończyny należy umieścić tak daleko, jak to możliwe. Powtarzaj co najmniej 20 minut dziennie.

Niezależna wartość terapii ruchowej jest niewielka, ponieważ bez wsparcia medycznego lub korekty chirurgicznej z powodu bolesnego zespołu, nie będzie możliwe pełne wykonanie ćwiczenia. Jednak akupunktura na zwężenie kanału kręgowego, terapię ruchową i masaż doskonale uzupełniają wszystkie tradycyjne terapie. Konsekwencje efektywnych ćwiczeń nie można przecenić, ponieważ pacjent ma możliwość aktywnego poruszania się; po operacji okres rehabilitacji ulega znacznemu skróceniu.

Lokalizacja w okolicy lędźwiowej

Ucisk rdzenia kręgowego na poziomie lędźwiowym jest częstym wariantem patologii. Wynika to z rozpowszechnienia degeneracyjno-dystroficznych procesów tkanki kostno-chrzęstnej w tym segmencie. Jednym z powodów rozwoju zwężenia w okolicy lędźwiowej jest zwiększone obciążenie fizyczne gorsetu mięśniowego, co prowadzi do szybkiego zużycia i deformacji kręgów.

Objawy choroby składają się z bezpośredniego podrażnienia tkanki nerwowej w strefie lędźwiowo-krzyżowej kręgosłupa, jak również z objawów kompresji korzeni nerwowych. Najbardziej charakterystycznymi objawami choroby są:

  • ból w okolicy lędźwiowej z napromieniowaniem nóg lub pośladka;
  • osłabienie kończyn dolnych;
  • chromanie przestankowe - nieprawidłowy chód podczas wysiłku fizycznego;
  • zaburzenia erekcji;
  • ograniczenie ruchów w dotkniętym odcinku grzbietu;
  • drętwienie i (lub) parestezje kończyn dolnych z rozwojem niedowładu do niemożliwości aktywnych ruchów nóg.

Głównym objawem, który pojawia się jako pierwszy i niepokoją pacjentów, jest silny ból w okolicy lędźwiowej. W przypadku braku skutecznej terapii rozwijają się zaburzenia naczyniowe, a następnie ograniczenia motoryczne w kończynach dolnych.

Leczenie regionu lędźwiowego

Głównym zadaniem środków terapeutycznych jest próba zmniejszenia kompresji rdzenia kręgowego. Leczenie zachowawcze radykalnie w celu rozwiązania problemu kompresji struktur nerwowych nie jest możliwe, dlatego opcja jest operacją. Co pomoże pacjentowi szybko? Rozważmy podstawowe warianty taktyki operacyjnej:

  • laminektomia dekompresyjna. Najczęstsza operacja, która oznacza częściowe usunięcie procesów stawowych, a także inne struktury ściskające rdzeń kręgowy. Efekt interwencji rozwija się natychmiast, gdy przestrzeń wewnątrzrdzeniowa natychmiast rozszerza się, a nadmiar rdzenia kręgowego zanika. Operacja jest prosta, można ją przeprowadzić w praktycznie dowolnym oddziale neurochirurgicznym. Główną wadą jest rozwój niestabilności kręgosłupa, co prowadzi do niezadowalających wyników w jednej trzeciej przypadków;
  • stabilizacja kręgosłupa. Operacja jest uzupełnieniem laminektomii, ponieważ bez wstępnej dekompresji jest nieskuteczna. Jego istotą jest instalowanie systemów stabilizujących w strukturze kości kręgosłupa. Ten rodzaj korekcji chirurgicznej ma jedną istotną wadę - stabilizując obszar lędźwiowy, istnieje możliwość rozwoju niestabilności kręgosłupa w odcinku piersiowym;
  • przymocowanie w interwicie. Istotą operacji jest instalacja implantów lub struktur metalowych pomiędzy procesami kolczystymi. Utrwalanie jest dynamiczne, więc ruchliwość kręgosłupa nie cierpi. Często jednak konieczne jest odnotowanie możliwości nawrotu stenozy po operacji;
  • mikrodekompresja. Wykonywane przez małą resekcję struktur kostnych, które zakłócają rdzeń kręgowy. Główną zaletą jest operacja endoskopowa, dlatego rehabilitacja jest krótka, a interwencja jest dobrze tolerowana przez pacjentów. Jednak skuteczność jest średnia, ponieważ manipulacja kręgosłupa jest nie-radykalna.

LFK ze zwężeniem kanału kręgowego w okolicy lędźwiowej jest przypisany przed i bezpośrednio po operacji. Wstępne szkolenie obejmuje wzmocnienie mięśnia gorsetu poprzez trening fizyczny. Ćwiczenia na zwężenie odcinka lędźwiowego przepisywane są na 3 miesiące przed planowaną operacją. Po gimnastyce interwencyjnej w trakcie rehabilitacji wykonywany jest od drugiego dnia. Początkowo obejmuje tylko ćwiczenia w łóżku, a następnie, gdy pacjent wraca do zdrowia, zmienia się zgodnie z decyzją instruktora na bardziej zdecydowaną.

Względny widok

Nawet "zaniedbany" ARTHROSIS można wyleczyć w domu! Po prostu nie zapomnij go smarować raz dziennie.

Choroba może mieć różny stopień nasilenia zmian patologicznych. Odnosi się to do poprzecznej długości przestrzeni przeznaczonej dla rdzenia kręgowego. Wtórne zwężenie odcinka lędźwiowego kręgosłupa spowodowane zmianami zwyrodnieniowo-dystroficznymi w tkance kostnej jest względne i bezwzględne. Pierwsza opcja - długość najmniejszej odległości od tylnej ściany kręgu lędźwiowego do przeciwnej kości powinna wynosić od 15 do 11 mm. Jeśli długość jest większa niż 1,5 cm, wówczas patologia ta nie ma zastosowania do zwężenia, ponieważ nie występuje całkowite uciskanie rdzenia kręgowego.

Absolutne zwężenie rozwija się, gdy przestrzeń wewnątrzrdzeniowa zwęża się z 10 mm lub mniej. Niektórzy specjaliści biorą pod uwagę nie długość dystansu między strukturami kostnymi, ale obszar. Nie ma to fundamentalnego znaczenia, ale liczby są różne. Przy absolutnym zwężeniu powierzchnia przestrzeni międzykręgowej jest mniejsza niż 75 mm2.

Względny proces jest korzystniejszy dla pacjenta. Pomimo obecności poważnych objawów, możliwe jest zastosowanie taktyki konserwatywnej z dynamiczną kontrolą MRI. W przypadku braku postępu i znacznej poprawy klinicznej pacjent uniknie leczenia chirurgicznego. Wtórne zwężenie absolutne jest wskazaniem do interwencji chirurgicznej, ponieważ ryzyko powikłań patologii jest wysokie.

Zwężenie odcinka szyjnego

Porażka kręgosłupa szyjnego jest drugą częstością po patologii w odcinku lędźwiowym. Jeśli choroba powstaje w dzieciństwie na tle genetycznej lub wrodzonej patologii tkanki kostnej, wówczas uważa się ją za pierwotną. Wtórne zwężenie rozwija się na tle urazu lub dorsopatii. Zwyrodnienie przewlekłe jest podstawą patologicznej proliferacji tkanki kostnej z kompresją rdzenia kręgowego.

Główne objawy zwężenia szyjki macicy są następujące:

  • ból szyi, często z napromieniowaniem w rękach;
  • zawroty głowy;
  • bóle głowy;
  • osłabienie kończyn górnych;
  • drętwienie palców;
  • ograniczenie ruchów w odcinku szyjnym kręgosłupa.

Dla pacjenta zarówno zwężenie bezwzględne, jak i względne jest niebezpieczne, ponieważ zaburza krążenie krwi w tętnicach kręgowych, co nieuchronnie prowadzi do niedotlenienia mózgu. Zwężenie strzałkowe występuje w dwóch wersjach - środkowej i bocznej. Pierwszy wariant charakteryzuje się zwężeniem kanału kręgowego bezpośrednio, a drugi charakteryzuje się patologią otworu międzykręgowego. Z bocznym zwężeniem, najpilniejszym problemem z dopływem krwi do mózgu.

Leczenie choroby wymaga indywidualnego podejścia i dokładności przy wyborze metody korekcji operacyjnej. Wynika to z anatomicznej kruchości struktur kostnych, bliskości umiejscowienia mózgu. Konserwatywna taktyka i terapia wysiłkowa często nie dają pożądanego efektu, więc operacja jest wykonywana - laminektomia z instalacją implantu mocującego. Wariant z minidiskektomią jest możliwy, ale rzadko stosuje się techniki endoskopowe.

Widok bezwzględny

Głównym znaczeniem dla rozpoznania patologii jest długość otworu kręgosłupa. Im bardziej zwężone, tym wyraźniejsze jest uszkodzenie rdzenia kręgowego i objawy kliniczne. Główną metodą diagnozy - wykonanie MRI lub CT kręgosłupa. Kiedy zwężenie otworu kanału kręgowego jest mniejsze niż 12 mm, mówi się o bezwzględnym zwężeniu. Przy wielkości większej niż ta wartość, ale mniejszej niż 15 mm, występuje względne zwężenie kanału kręgowego.

Leczenie tej choroby jest złożone: leki są stosowane w połączeniu z operacją. Główne leki stosowane w sytuacji, gdy występuje stożkowe bezwzględne zwężenie:

  • NLPZ - diklofenak, ketorolak;
  • środki zwiotczające mięśnie - tolperyzon;
  • narkotyczne środki przeciwbólowe do krótkotrwałego złagodzenia bólu;
  • glukokortykosteroidy - deksametazon lub prednizolon;
  • stymulatory przepływu krwi - pentoksyfilina.

Zwężenie względne zwężenie pozwala obserwować pacjenta, a leczenie jest uzupełnione chondroprotektorami i terapią ruchową. Ponieważ proces ten jest drugorzędny, można go usprawnić ze względu na powolny postęp patologii.

Centralne zwężenie z bezpośrednim uszkodzeniem kanału kręgowego i uciskiem rdzenia kręgowego wymaga szybkiej taktyki operacyjnej. Do późniejszego zainstalowania implantu podtrzymującego stosuje się laminaminę lub discektomię. Jeśli problem dotyczy odcinka szyjnego, wówczas łączna terapia chirurgiczna jest wystarczająca do całkowitej stabilizacji struktur kostnych i dekompresji rdzenia kręgowego.

Wygląd zwyrodnieniowy

Problem dorsopatii i zaburzeń degeneracyjno-dystroficznych tkanek kostnych i chrzęstnych jest najbardziej charakterystyczny dla odcinków szyjki i odcinka lędźwiowego. Jeśli mówimy o dolnej części pleców, wówczas poziom przejścia części lędźwiowej kręgosłupa do kolumny krzyżowej to L5-S1. Ze względu na zwiększone zużycie tkanek w wyniku wysiłku fizycznego i osłabienia mięśni szkieletowych, ucisk rdzenia kręgowego występuje z charakterystycznym obrazem klinicznym zespołu korzeniowego.

  • wsparcie lekowe: NLPZ, hormony, środki zwiotczające mięśnie;
  • korekta operacyjna - laminektomia;
  • terapeutyczne wychowanie fizyczne na wszystkich etapach konserwatywnego lub operacyjnego podejścia do terapii;
  • masaż;
  • fizjoterapia: kwarc, prąd diadynamiczny, elektroforeza z glikokortykosteroidami.

Ponieważ charakter choroby często występuje w postaci względnego zwężenia, możliwa jest konserwatywna taktyka oczekiwania z dynamiczną kontrolą MRI. Wraz z postępem zmian kompresyjnych w rdzeniu kręgowym, sytuacja zostanie skorygowana tylko poprzez podejście operacyjne.

Typ strzałkowy

Choroba ma charakter wieloczynnikowy: wiele patologii, wrodzonych anomalii może prowadzić do rozwoju ucisku rdzenia kręgowego. Główne warianty zwężenia kanału kręgowego:

  • wrodzony. Problem pojawia się w czasie ciąży, ale objawia się po urodzeniu. Główną przyczyną jest achondroplazja, czyli patologia rozwoju tkanki chrzęstnej;
  • nabyte. Ten wariant jest najbardziej zróżnicowany, ponieważ rdzeniowy odcinek centralnego układu nerwowego wpływa na różne choroby układu mięśniowo-szkieletowego;
  • połączone. Ciężkie uczucie kręgosłupa, łączące wrodzoną patologię i nabyte problemy z tkanką kostno-chrzęstną;
  • centralny. Ten typ zwężenia wpływa bezpośrednio na kanał kręgowy. W rezultacie przestrzeń, w której znajduje się rdzeń kręgowy, zwęża się. Czołowy rozmiar otworu kręgowego jest ważny dla problemu. Jeśli jest mniejszy niż 11 mm, oznacza to bezwzględne zwężenie;
  • boczny. Boczne uszkodzenia, najbardziej typowe dla kręgosłupa szyjnego i lędźwiowego. Kanał kręgowy cierpi niewiele, ale otwór międzykręgowy i odległość między procesami kolczystymi są znacznie wąskie;
  • lokalny. Jest to umiarkowany proces destrukcyjny, który wpływa tylko na jeden poziom w danym segmencie kręgosłupa. Jednak stopień kompresji może być poważny;
  • dyskogenny. Jest to nabyte zwężenie, które powstaje w wyniku procesów degeneracyjno-dystroficznych w przestrzeni międzykręgowej. Przyczyny choroby - przepuklina tarcza, guzy lub urazowe uszkodzenia;
  • arthrogeniczny. Jest związany z procesem zapalnym w stawach kręgosłupa. Początkowo dochodzi do zapalenia stawów kręgosłupa, a następnie zmiany patologiczne prowadzą do zmniejszenia wielkości kanału kręgowego. Stenoza międzyfazowa powstaje w pierwotnym uszkodzeniu tych samych stawów;
  • dysocjogenny. Istota problemu tkwi w połączonej porażce przestrzeni międzykręgowej i stawów. Złagodzenie zesztywniające o 1 stopień jest bardziej korzystne, ponieważ problem jest względny;
  • front międzyfazowy. Problem powstaje w wyniku zapalenia stawów - artropatii. Jest to rodzaj autoagresyjnego spondyloartropatii.

W zależności od rodzaju zwężenia, specjalista może wybrać metodę leczenia. Zapalne choroby autoimmunologiczne reagują na leczenie zachowawcze glikokortykosteroidami i lekami immunosupresyjnymi, co pozwala na poprawę kliniczną bez operacji. Wrodzone i traumatyczne patologie z bezwzględnym zwężeniem kanału kręgowego wymagają jedynie interwencji chirurgicznej.

Do leczenia i zapobiegania artroza naszych czytelników używać szybkiego i niechirurgiczne metody leczenia zalecanego przez czołowych reumatologów Rosja, postanowili przeciwstawić się bezprawiu w farmacji i medycyny stwierdził, że naprawdę traktuje! Zapoznaliśmy się z tą techniką i postanowiliśmy zwrócić na nią uwagę. Przeczytaj więcej.

Kompresja na poziomie L4-L5

Miejscowe zwężenia napotykają szczególnie często. Wynika to z nierównomiernego obciążenia i charakteru zmian zapalnych w różnych częściach kręgosłupa. Poniżej przedstawiono i uznano najbardziej rzeczywiste poziomy obrażeń:

  • L5-S1. Klasyczna wersja miejscowego zwężenia w miejscu przejścia kręgosłupa lędźwiowego do krzyżowego. Typowy zespół bólowy z napromieniowaniem w nodze;
  • C5-C6. Pokonanie odcinka szyjnego. Ponieważ kręgi znajdują się w dolnej części tego kręgosłupa, główne objawy są związane z zaburzeniami neurologicznymi w kończynach górnych;
  • L4-S1. Patologia rejestruje dwa dolne kręgi lędźwiowe wraz z przejściem do działu sakralnego. Klinika jest podobna do poziomu L5-S1;
  • C5-C7 i C6-C7. Gorsze odcinki kręgosłupa cierpią. Głównym objawem jest zespół bólowy z napromieniowaniem w rękach;
  • L3-L4, L3-L5 i L4-L5. Zmiany w okolicy lędźwiowej. Główne objawy to zespół bólu z napromieniowaniem nóg.

Przez poziom uszkodzenia powstają nie tylko objawy kliniczne, ale także częściowe rokowanie choroby. Najbardziej wyraźne zwężenie kanału kręgowego występuje w górnych segmentach, a poniżej choroby przebiega łatwiej. Definicja wyraźnej symptomatologii określonego poziomu pozwala lekarzowi przepisać dokładne badanie diagnostyczne i środki leczenia.

Jak zapomnieć o bólu stawów i artrozy?

  • Ból stawów ogranicza ruchy i pełne życie...
  • Martwisz się o dyskomfort, chrupanie i systematyczny ból...
  • Być może wypróbowałeś kilka leków, kremów i maści...
  • Ale sądząc po tym, że czytasz te linijki - niewiele ci pomogło...

Ale ortopeda Valentin Dikul twierdzi, że naprawdę skuteczne lekarstwo na ARTHROSA istnieje! Czytaj więcej >>>

Czy chcesz otrzymać takie samo leczenie, zapytaj nas jak?